„Odpowiedział Jezus: Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, lecz aby się na nim objawiły dzieła Boże”.

Ewangelia Jana 9:3 (Biblia Warszawska)

Nie tylko w naszych czasach, ale również w czasach Pana Jezusa, gdy ktoś chorował, ludzie dopatrywali się w tym stanie rzeczy czyjejś winy. Choroba była i nadal często jest postrzegana jako kara za grzechy. Kiedy dzisiaj ktoś ma poważne problemy ze zdrowiem, często mówimy: On na to nie zasłużył, czyli tak jakbyśmy uważali, że chorować powinni tylko źli ludzie.

Pan Bóg jednak nie działa według naszego ludzkiego schematu. Owszem, czasem choroba jest wynikiem naszego grzesznego postępowania, ale nie zawsze. Gdy jesteś chory, warto pomyśleć nad swoim życiem, czy nie trzeba w nim czegoś zmienić, czy nie warto zwolnić trochę tempa. Może poprzez to, że jesteś chory Pan Bóg chce cię czegoś nauczyć, a może chce objawić Swoją moc, uzdrawiając cię.

Często jednak jest tak, że ludzie chorzy nie dowiedzą się (tu na ziemi), dlaczego ich to spotkało. Pan Bóg jednak wie. Dlatego warto nawet w tych najgorszych momentach zaufać Mu, gdyż On wie, dlaczego coś się dzieje, wie czemu to ma służyć. Z Bogiem nawet cierpienie nie jest bezsensu. Może nam się to nie podobać, możemy się przeciwko temu buntować, ale prawda jest taka, że tylko z Nim każda sprawa może nabrać jakiegoś znaczenia. Z Nim również łatwiej jest przejść przez każdy ból i cierpienie.

Do refleksji:

1. Jaka jest twoja reakcja na ból, choroby i cierpienie innych?
2. W jaki sposób pewność tego, że Bóg wie wszystko lepiej może pomóc tobie i twoim bliskim przejść przez trudne chwile w życiu?

„Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego”.

List Jakuba 5:16b (Biblia Warszawska)

Czym dla ciebie jest modlitwa? Wierzysz w jej wielką moc, czy raczej powątpiewasz? Modlisz się wierząc w to, że Bóg może coś uczynić, że może coś zmienić, czy też wołasz do Niego tylko tak na wszelki wypadek, bo nie zaszkodzi, a może pomóc? Czy jest ona dla ciebie czymś naturalnym jak oddychanie, czy raczej czymś okolicznościowym?

Pan Bóg wiele razy w Swoim Słowie podkreśla moc modlitwy. W Biblii możemy znaleźć wiele przykładów tego, w jaki sposób Pan Bóg wysłuchał czyjegoś wołania do Niego. Sam Pan Jezus pokazał, jak ważna również dla Niego była rozmowa z Ojcem. Modlitwa naprawdę może zmieniać świat. Tylko, że nam musi zależeć na tym, aby coś się zmieniło. To, że nam zależy udowadniamy poprzez to, ile się o coś modlimy. Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego.

Naprawdę możesz wiele uczynić poprzez modlitwę, musisz jednak być w Bożych oczach sprawiedliwy. Być sprawiedliwym znaczy, że poprosiłeś Boga o wybaczenie swoich grzechów, że uwierzyłeś w Pana Jezusa jako swojego osobistego Zbawiciela i zaprosiłeś Go do serca. A kiedy zdarzy ci się znowu zgrzeszyć, to nie uciekasz od Jezusa, ale biegniesz właśnie do Niego, aby przeprosić Go za swoje grzechy. Czy jesteś sprawiedliwy? Jeżeli tak, to módl się o tych, którzy są wokół ciebie, aby mogli poznać miłującego i przebaczającego Ojca w niebie.

Do refleksji:

1. W jakiej sprawie najtrudniej ci uwierzyć, że poprzez modlitwę Bóg może coś zmienić? Dlaczego?
2. Kiedy ostatnio doznałeś tego uczucia, że modlitwa coś zmieniła?

„Gdy będziesz przechodził przez wody, będę z tobą, a gdy przez rzeki, nie zaleją cię; gdy pójdziesz przez ogień nie spłoniesz, a płomień nie spali cię”.

Księga Izajasza 43:2 (Biblia Warszawska)

Czy napotykasz w życiu trudności, które sprawiają, że czujesz się przytłoczony daną sytuacją albo sparaliżowany strachem? Czy masz czasem ochotę schować „głowę w piasek” i przeczekać aż dana sprawa sama się rozwiąże albo uciec jak najdalej od problemu? Jeżeli tak, to z pewnością nie jesteś jedyną osobą, którą to spotyka. Oczywiście nie jest to żadne pocieszenie. Jedynym pocieszeniem może być fakt, że jeżeli ufasz Bogu, to możesz być pewien, że On będzie z Tobą w każdej sytuacji. On cię nie zawiedzie, pomoże ci przejść przez wody i ogień. Tą wodą czy ogniem mogą być problemy w szkole, w domu, problemy ze zdrowiem, z przyjaciółmi itp. Pan Bóg nie obiecuje, że uciekniesz przed tym wszystkim, ale obiecuje, że cię nie opuści ani nie porzuci (List do Hebrajczyków 13:5). Ufaj Mu więc w każdym czasie i w każdej sprawie, gdyż On jest tego godzien i On nigdy nie zawodzi.

Do refleksji:

1. Co w ostatnim czasie było dla ciebie takim ogniem lub wodami, przez które musiałeś przechodzić? Jak sobie dałeś z tym wszystkim radę?
2. Czy ufasz Bogu na tyle, że jesteś Mu gotów powierzyć swoje życie i razem z Nim przechodzić przez radości i smutki?

„Jak miłe są na górach nogi tego, który zwiastuje radosną wieść, który ogłasza pokój, który zwiastuje dobro, który ogłasza zbawienie, który mówi do Syjonu: Twój Bóg jest królem”.

Księga Izajasza 52:7 (Biblia Warszawska)

Bardzo często słyszymy wokół siebie ludzi, którzy przekazują sobie nawzajem złe informacje: a to, że komuś się noga powinęła, że ktoś kogoś zdradził, że jakaś rodzina się rozpada, że ktoś stracił pracę, że nadchodzi kryzys itp. Rzadko mamy okazję słyszeć dobre wieści. Dlaczego tak jest? Czyżby dlatego, że wokół nas dzieją się tylko złe rzeczy, czy też dlatego, że zło jest bardziej medialne, bardziej sensacyjne?

Pomyśl przez moment, jaką dobrą nowinę ostatnio usłyszałeś? Czy podzieliłeś się nią z kimś innym? Biblia mówi, że miłe są nogi tych, którzy zwiastują radosne wieści. I to jest prawda! O wiele przyjemniej jest gościć w domu kogoś, kto ma nam do powiedzenia coś dobrego, radosnego, kogoś, kto przynosi pokój niż jakiegoś malkontenta, który mówi tylko o złych rzeczach.

Jaki Ty jesteś? A może… jaki chcesz być? Jeżeli pragniesz być osobą, która rozgłasza dobre nowiny, to musisz je poznać. Jeżeli kochasz Boga i codziennie poznajesz Jego Słowo, to w każdej, nawet najgorszej, sytuacji będziesz potrafił innym ludziom powiedzieć coś, co niesie nadzieję.

Do refleksji:

1. Jaką dobrą nowinę o Bogu możesz przekazać innym ludziom?
2. Co dobrego możesz powiedzieć innym, nawet w trudnych sytuacjach?

„Naucz nas liczyć dni nasze, abyśmy posiedli mądre serce!”

Psalm 90:12 (Biblia Warszawska)

Czy w wieku nastu lat myśli się o tym, że kiedyś życie, które dał Pan Bóg się skończy? Zazwyczaj ludzie w tym wieku myślą, że do starości i do końca życia jest jeszcze bardzo daleko. Że teraz, kiedy są młodzi, trzeba się wyszaleć, skorzystać z tego, co daje młodość , że nie można się niczym ograniczać itp. A ty co o tym sądzisz?

Słowa z Psalmu 90:12 nie są zapisane tylko dla osób w podeszłym wieku, ale dla każdego. Zachęcają one do tego, by prosić Boga, aby nauczył nas liczyć nasze dni. Co to znaczy? Każdy z nas niezależnie od wieku powinien być świadom tego, że nasze życie może się w każdej chwili skończyć, że Bóg w każdym momencie może nas stąd zabrać. Kiedy jesteśmy tego świadomi, kiedy pamiętamy o tym na co dzień, możemy mądrzej żyć, możemy lepiej wykorzystać czas, który dał nam Bóg. Jak powinno wyglądać nasze życie? Powinniśmy żyć tak, aby się nie wstydzić tego, co robimy, postępować tak jak Bóg tego od nas oczekuje, podchodzić do innych z miłością i traktować ich tak, jak sami chcielibyśmy być traktowani. Resztę odpowiedzi znajdziesz w Biblii. Jeżeli brakuje ci tej mądrości, o którą prosił psalmista, zacznij się również o to modlić.

Do refleksji:

1. Czy potrafisz liczyć dni swojego życia? Dlaczego?
2. Co zrobić, by nie marnować dni, które dał ci Pan Bóg?

„Zawarłem umowę ze swoimi oczyma”.

Księga Hioba 31:1 (Biblia Warszawska)

W jakiej sprawie można byłoby zawrzeć umowę ze swoimi oczyma? Czego mogłaby ona dotyczyć? Zapewne chodziłoby o to, na co mogą one patrzeć, a na co nie powinny. Pomyśl przez moment o tym, jakie rzeczy nie są dobre dla twoich oczu? Co z tych rzeczy, które oglądasz sprawia, że np. twoje myśli stają się nieczyste, że masz ochotę zrobić cos złego albo co sprawia, że nie czujesz się dobrze? Od patrzenia niestety zaczyna się wiele grzechów. Gdy na coś intensywnie patrzysz, w twoim sercu może zrodzić się pragnienie tego, by to „coś” mieć, później może pojawić się pożądliwość, a stąd już niedaleka droga do tego, by przejść do czynów, czyli do zrobienia wszystkiego, aby to „coś” zdobyć. Pamiętaj o tym!

Może byłoby dobrze, abyś i ty zawarł umowę ze swoimi oczyma? Może musiałaby ona dotyczyć tego, na jakie strony internetowe nie powinieneś wchodzić, jakich filmów nie włączać, w jakie gry komputerowe nie grać, jakich gazet nawet nie kupować itp. Taka umowa może być jednym z postanowień noworocznych, które warto zrealizować.

Do refleksji:

1. Do czego najczęściej jesteś kuszony poprzez swoje oczy?
2. Co możesz praktycznie zrobić, aby unikać takich sytuacji?

„(Pasterze) śpiesząc się, przyszli i znaleźli Marię i Józefa oraz niemowlątko leżące w żłobie. A ujrzawszy, rozgłosili to, co im powiedziano o tym dziecięciu”

Ewangelia Łukasza 2:16-17 (Biblia Warszawska)

Historię narodzenia Zbawiciela świata z pewnością słyszałeś już wielokrotnie. Pewnie słyszałeś też o tym, że Pan Jezus przyszedł na świat, aby zbawić grzeszników, aby uratować tych, którzy w Niego uwierzą. Że przyszedł po to, aby ci, którzy Go przyjmą do swojego serca mogli żyć wiecznie w niebie. Powstaje jednak pytanie, co z tą wiedzą zrobiłeś albo: co z nią zrobisz? Czy wierzysz, że to jest prawda? Jeżeli tak, to co dalej? Pozostawisz tę wiadomość dla siebie, czy przekażesz ją dalej?

Pasterze nie zwlekali, nie czekali na to, że ktoś im będzie kazał opowiadać o Jezusie, ale sami od razu rozgłosili to, co usłyszeli o Zbawicielu. Nie zachowali tego tylko dla siebie! Bądź do nich podobny! Jeżeli Chrystus coś dla ciebie znaczy, idź i opowiedz o tym innym!

Do refleksji:

1. W jaki sposób możesz opowiadać innym o Jezusie?
2. Dlaczego ważne jest to, aby najpierw poznać Pana Jezusa, a dopiero potem mówić o Nim?

„A około północy Paweł i Sylas modlili się i śpiewem wielbili Boga, więźniowie zaś przysłuchiwali się im”.

Dzieje Apostolskie 16:25 (Biblia Warszawska)

Podobno narzekanie jest już cechą narodową Polaków. Narzekamy, kiedy jest zimno i kiedy jest ciepło, gdy świeci słońce, a także gdy pada deszcz. Narzekamy na służbę zdrowia, podatki, rząd, brak pieniędzy itp. Uczniowie narzekają na nauczycieli, na szkołę, kolegów, na rodziców. Dorośli na pracę, szefa, współpracowników, dzieci itp. Właściwie w każdej sytuacji potrafimy znaleźć coś, na co można ponarzekać i jesteśmy w tym naprawdę dobrzy. W głębi serca wiemy, że nie jest to dobre, ale… ciągle to robimy. Bardzo często potrafimy znaleźć usprawiedliwienie dla naszego marudzenia. Pomyśl przez moment, czy są takie sytuacje, w których takie zachowanie można uznać naprawdę za usprawiedliwione?

Apostoł Paweł i Sylas zostali niewinnie osadzeni w więzieniu. Z pewnością było to miejsce, gdzie mogliby narzekać na niesprawiedliwość, ciemność, wilgoć, złe jedzenie i traktowanie, ale oni tego nie robili! Czyżby dlatego, że nie byli Polakami? Nie! Oni wiedzieli, że Bóg każdą, nawet najgorszą, sytuację może obrócić w coś dobrego. Wiedzieli, że Bóg jest z nimi. Dlatego też modlili się i śpiewem wielbili Boga! Zamiast utyskiwania i zrzędzenia okazywali Bogu wdzięczność! Niespotykana postawa, jak na takie miejsce i taką sytuację. Ich zachowanie wprowadzało innych współwięźniów w zdumienie. Przysłuchiwali im się uważnie. Do czego to doprowadziło? Jesteś ciekaw? Przeczytaj dalszy fragment Dziejów Apostolskich.

Czego możemy się z ich postawy nauczyć? Z pewnością tego, że w każdej, nawet najtrudniejszej, sytuacji można znaleźć coś, za co można Boga wielbić. A także to, że postawa taka, jaką okazali Paweł i Sylas może innym ludziom wskazać na Boga, na to Kim On jest i jaki On jest. Wybór należy do ciebie!

Do refleksji:

1. Kiedy najczęściej i na co najbardziej narzekasz? W jaki sposób możesz to zmienić?
2. Dlaczego narzekanie nigdy nie prowadzi do niczego dobrego?

„Wszystko, o cokolwiek byście się modlili i prosili, tylko wierzcie, że otrzymacie, a spełni się wam”.

Ewangelia Marka 11:24 (Biblia Warszawska)

Jak wielki jest Bóg, w którego wierzysz? Czy jest dla Niego coś niemożliwego? Kiedy się modlisz, czy wierzysz, że On jest w stanie uczynić to, o co prosisz, czy też modlisz się i powątpiewasz? Czy modlisz się z przekonaniem, że On może, czy też robisz to na wszelki wypadek, z założeniem, że nie zaszkodzi a pomóc może?

Ludzie często proszą Pana Boga o coś, a w głębi serca i tak nie wierzą, że Bóg spełni ich prośbę. Jaki najczęściej jest wynik? Nie dostają tego, czego pragną.

W Biblii przynajmniej kilka razy jest podkreślone, że jeżeli o coś Boga prosimy, to musimy wierzyć, że to od Niego otrzymamy. Należy jednak pamiętać jeszcze o jednej bardzo ważnej rzeczy, że Bóg nie musi spełniać naszych zachcianek, naszych próśb, jeżeli to nie jest zgodne z Jego wolą. Bóg nie jest automatem do spełniania naszych życzeń. On każdą naszą prośbę „filtruje” poprzez to, czy jest to dla nas dobre, czy przez daną rzecz Jego Imię będzie uwielbione itp. Nie obrażaj się więc na Boga, gdy nie otrzymasz tego, o co prosiłeś z wielką wiarą, gdyż On wie lepiej, co dla ciebie jest dobre. Zaufaj Mu również w tej kwestii.

Do refleksji:

1. Czy obraziłeś się kiedyś na Boga z tego powodu, że nie spełnił Twojej modlitwy? Czy wiesz, jaki mógł być tego powód?
2. W jaki sposób powinieneś podchodzić do kwestii modlitwy?

„Każdy, kto wzywać będzie imienia Pańskiego, będzie zbawiony”.

Dzieje Apostolskie 2:21 (Biblia Tysiąclecia)

Jeżeli przysłuchujesz się czasem ludziom wokół czy też postaciom z popularnych seriali i filmów, z pewnością zauważyłeś, że często używają oni słów: „O Boże!” albo „O Jezu!”. Gdyby nie słuchało się kontekstu tego, co mówią, można byłoby pomyśleć, że wzywają Pana Boga, bo potrzebują Jego pomocy. Niestety najczęściej te słowa słyszy się jednak jako przerywnik w potoku czyichś słów, jako wykrzyknik podkreślający swoje oburzenie albo też jako zamiennik np. przekleństw. Czy o takie wzywanie imienia Pańskiego chodzi Panu Bogu? Oczywiście, że nie! Ten sposób wypowiadania się, wzywania imienia Pana Jezusa nikogo nie zbawi! Tylko ten, kto prawdziwie szuka i pragnie spotkania i nawiązania relacji ze Zbawicielem, kto zaprosi Go do swojego serca, będzie zbawiony! Jakie znaczenie ma dla ciebie imię Jezus? Czy traktujesz go podobnie jak większość ludzi, czy też w tym imieniu znalazłeś zbawienie?

Do refleksji:

1. Jak myślisz, dlaczego ludzie w nieodpowiedni sposób używają imienia Pana Boga?
2. Co możesz zrobić, aby inni tak naprawdę poznali sens i znaczenie imienia Jezus?