„Nie porzucę cię ani cię nie opuszczę”

List do Hebrajczyków 13:5b (Biblia Warszawska)

Pewnie nieraz słyszałeś piosenkę, w której zespół Dżem śpiewa: „Siedzę, tonę i tonę we łzach, bo jest mi smutno, bo jestem sam. Dławi mnie strach. Samotność to taka straszna trwoga, ogarnia mnie, przenika mnie…” Z pewnością też już czułeś się kiedyś samotny i opuszczony przez innych, prawda? A może teraz tak się czujesz? Samotność to coś, co czasem towarzyszy chyba wszystkim ludziom. Niestety niektórym towarzyszy ona przez bardzo długi czas, a innym nawet przez całe życie. Każdy człowiek z pewnością inaczej odczuwa samotność i inaczej z nią sobie radzi. Jedno jednak jest pewne – nie jest to przyjemne uczucie! Każdy człowiek w głębi serca pragnie być kochany przez innych, chce mieć wokół siebie osoby, którym na nim zależy, które się o niego troszczą, z którymi może porozmawiać o sobie, swoich problemach itp. Ludzie, którzy przez dłuższy czas czują się samotni, często myślą, że ich życie nie ma sensu, że nic nie znaczą. Czasem próbują zabić to uczucie poprzez różne używki, niektórzy nawet porywają się na swoje życie i próbują popełnić samobójstwo.

Pan Bóg jednak dzisiaj chce tobie i innym ludziom przez Swoje Słowo przypomnieć, że nawet gdybyś był sam, gdyby nie było obok ciebie nikogo życzliwego, nikogo, kto cię kocha, to nie musisz się czuć samotny. Obok ciebie zawsze jest Pan Bóg, który bardzo cię kocha, do którego możesz się zwrócić w każdej w chwili i w każdej sytuacji. On cię nie zignoruje! Musisz jednak chcieć Go słuchać. On obiecuje tym, którzy Go naprawdę kochają, że nigdy ich nie opuści ani nie porzuci! Niezależnie od tego, co wydarzy się w twoim życiu, jeżeli Go kochasz, On zawsze będzie przy tobie, nawet gdy będzie ci się wydawać, że Go nie ma, bo Bóg zawsze dotrzymuje obietnic.

Jeżeli wiesz, co znaczy czuć się samotnym, rozejrzyj się wokół siebie i poszukaj ludzi, którzy mogą się tak właśnie czuć. Czas Świąt jest takim okresem w roku, w którym ludzie samotni jeszcze bardziej odczuwają swoją samotność. Może warto coś dla nich zrobić? Może warto się nimi zainteresować? Może warto im powiedzieć, że nie są sami, że jest Ktoś, komu na nich zależy? Powiedzieć im o Jezusie?

Do refleksji:

1. Kiedy najbardziej czułeś się lub czujesz się samotny? O czym wtedy należy pamiętać?
2. W jaki sposób możesz pomóc komuś samotnemu?

Prowadźcie wśród pogan życie nienaganne, aby ci, którzy was obmawiają jako złoczyńców, przypatrując się bliżej dobrym uczynkom, wysławiali Boga w dzień nawiedzenia.

1 List Piotra 2:12 (Biblia Warszawska)

Często osoby wierzące zastanawiają się, jak żyć wśród ludzi niewierzących, w jaki sposób pokazać innym, że kochają Boga. Apostoł Piotr daje nam ważną wskazówkę: mamy prowadzić życie nienaganne, tak aby ludzie, patrząc na nasze dobre uczynki, wysławiali Boga. Co to znaczy w praktyce, np. gdy chodzi się do szkoły? Gdy inni używają ściąg na klasówkach, ty używaj swojego rozumu i zdobytej wcześniej wiedzy. Gdy inni wyśmiewają się z kogoś lub źle o kimś mówią, ty mów o ludziach tylko to, co najlepsze. Gdy inni oszukują, ty bądź zawsze uczciwy. Gdy inni próbują udawać kogoś innego niż są naprawdę, ty pozostań sobą. Gdy inni używają tzw. „znieczulaczy”, by o czymś zapomnieć, ty używaj modlitwy. Gdy inni przeklinają, ty strzeż swojego języka tak, aby żadne nieprzyzwoite słowo nie wychodziło z twoich ust. Gdy inni oczerniają Boga, ty stój po Jego stronie. Może nie od razu ludzie poznają, że kochasz Boga, może nie od razu twoje dobre uczynki przemówią do kogoś, ale kiedyś z pewnością tak się stanie. To, jakie będziesz prowadził życie ma i będzie miało wpływ na ludzi wokół. Staraj się więc z Bożą pomocą żyć nienagannie każdego dnia i nie idź na kompromis w sprawach, w których dokładnie wiesz, czego Bóg od ciebie oczekuje.

Do refleksji:

1. W jakich sposób ty osobiście masz prowadzić nienaganne życie?
2. W jaki sposób to, co robisz i mówisz może mieć wpływ na innych (pomyśl o swoim pozytywnym i negatywnym zachowaniu)?

Dla srebra – tygiel, dla złota – piec, a dla serc probierzem jest Pan.

Przypowieści Salomona 17:3

Bóg widzi wszystko. Jest wszechwiedzący. On wszystko o nas wie. Bada nasze wnętrze i zna nasze najskrytsze myśli i uczucia. Czy świadomość Bożej wszechwiedzy powinna nas przytłaczać i przerażać? Tak, wszechwiedza Boga powinna przerażać tych, którzy trwają w grzechu i jak dotąd nie pojednali się z Bogiem. Natomiast ci, którzy dzięki łasce Bożej już żyją w pokoju z Bogiem i wytrwale pełnią dobre uczynki wypływające z wiary, mogą z wszechwiedzy Bożej czerpać pokrzepienie. Jeśli dotąd nie żyjesz w zgodzie z Bogiem, nawróć się.

Gdy was poprowadzą, żeby was wydać, nie martwcie się przedtem, co macie mówić; ale mówcie to, co wam w owej chwili będzie dane. Bo nie wy będziecie mówić, ale Duch Święty.

Marka 13:11

Chrześcijanie mieli być prześladowani i stawiani przed urzędnikami przeciwnymi ich wierze. Nie mieli naprzód przygotowywać sobie obrończych mów. To Duch Święty miał przez nich przemawiać, udzielając im mądrości, z którą nie mogli sobie poradzić żadni przeciwnicy. Tak było w przypadku Szczepana, bowiem jego wrogowie „nie mogli sprostać mądrości i Duchowi, z którego natchnienia przemawiał”. Jedynym „argumentem” przeciwko Szczepanowi były fałszywe świadectwa i brutalna siła, z którą go ukamienowano.

Stańcie więc do walki przepasawszy biodra wasze prawdą i oblókłszy pancerz, którym jest sprawiedliwość, a obuwszy nogi w gotowość głoszenia dobrej nowiny o pokoju.

Efezjan 6:14

W tym rozdziale apostoł Paweł wymienił elementy zbroi duchowej, niezbędnej w walce ze złymi aniołami. Nie powinniśmy pomijać żadnego elementu tego rynsztunku. Każdy składnik tej zbroi jest bardzo ważny. Najważniejsza jest przy tym wielka tarcza wiary, którą będziemy mogli zagasić wszystkie ogniste pociski złego.