Kto miłuje karność, miłuje mądrość; a kto nienawidzi karcenia, jest głupi.

Przypowieści Salomona 12:1 (Biblia Warszawska)

Czy zdarzyło ci się ostatnio dostać, od rodziców lub opiekunów, szlaban np. na Internet lub na wyjścia z domu po szkole? A może za karę musiałeś robić coś, czego nie znosisz, np. posprzątać na błysk swój „zagruzowany” pokój; prać ręcznie brudne skarpetki całej rodziny lub skosić trawnik? Jeżeli tak, to przypomnij sobie, jakie uczucia rodziły się w twoim sercu, gdy musiałeś to robić? Czy był to gniew, rozżalenie, wściekłość, czy też stwierdziłeś, że jednak ten ktoś, kto cię ukarał miał rację? Rozmyślałeś nad tym, dlaczego dostałeś karę i stwierdziłeś, że jednak nie warto było popełniać tego grzechu? Pan Bóg poprzez Biblię mówi do nas dosyć ostre słowa: „Kto miłuje karność, miłuje mądrość; a kto nienawidzi karcenia, jest głupi”. Jaki ty jesteś? Czy wg tych słów, zapisanych w Przypowieściach Salomona, możesz powiedzieć o sobie, że jesteś mądry, czy raczej będziesz się zaliczał do tej drugiej grupy osób? Czy uważasz, że karcenie może cię czegoś nauczyć, czy też twierdzisz, że to jest głupi wymysł dorosłych, aby utrudniać ci życie? Zastanów się nad tym dobrze i pamiętaj, co Bóg mówi na ten temat. Jeżeli masz problem z przyjmowaniem słusznych kar od dorosłych, proś Boga, aby pomógł ci wyciągać z nich dobre nauki.

Do refleksji:

1. Za co ostatnim razem zostałeś ukarany?
2. Czy było to wg ciebie słuszne, czy nie? Dlaczego?
3. Jakie wnioski powinieneś wyciągać z karcenia?

Hiperkrytyka w przestrzeni publicznej i hipokryzja w przestrzeni prywatnej zdają się być ze sobą mocno powiązane.

Nie masz zatem wymówki, ty, który osądzasz bliźniego. Potępiając jego, potępiasz przy tym siebie. Sam bowiem, jako sędzia, postępujesz jak on. A wiemy, że wyrok Boży na winnych takich czynów jest jak najbardziej słuszny. Czy więc liczysz na to — ty, który potępiasz innych, a sam postępujesz tak samo — że unikniesz kary?

To apostolskie ostrzeżenie dotyczy nie tylko polityków.

Rzymian 2:1-3

Wszystko ma swój czas i każda sprawa pod niebem ma swoją porę.

Kaznodziei Salomona 3:1 (Biblia Warszawska)

Na co w ostatnim czasie czekałeś lub nadal czekasz z niecierpliwością? Na przyjście wiosny, na wakacyjny wyjazd, na list od przyjaciela, na to, że się zakochasz, albo, że coś ważnego w życiu osiągniesz? Tak naprawdę ludzkie życie składa się z ciągłego czekania na „coś”. Pamiętaj jednak o tym, żeby wypatrując z utęsknieniem tego „czegoś”, nie przegapić innych ważnych rzeczy. Np. czekając na to, aż ktoś, w kogo fotografię wpatrujesz się nieustannie, odwzajemni twoje uczucie, możesz przegapić to, że wokół ciebie jest wielu ciekawych ludzi, którzy mogą ci ofiarować przyjaźń. Wykorzystuj twórczo czas, który został ci ofiarowany i pozwól Panu Bogu, aby kształtował cię na taką osobę, jaką On chce, abyś był. I jeszcze jedna bardzo ważna sprawa: Nie przyspieszaj niektórych rzeczy w swoim życiu na siłę, czyli np. tylko dlatego, że ktoś w twoim wieku już to osiągnął albo że ma chłopaka lub dziewczynę. Pamiętaj, że wszystko ma swój czas i Pan Bóg ma nad tym wszystkim kontrolę. Nie przyspieszaj więc tego, co myślisz, że ma przyjść, bo może się to dla ciebie niezbyt dobrze skończyć. Proś Boga o mądrość i cierpliwość w oczekiwaniu na to, co ma się zdarzyć, na to, co przyniesie ci przyszłość.

Do refleksji:

1. Czego nie możesz się doczekać w swoim życiu?
2. Jak, w twórczy sposób, możesz wykorzystać czas oczekiwania na to, co Pan Bóg dla ciebie zaplanował?