„I stworzył Bóg człowieka na obraz swój. Na obraz Boga stworzył go. Jako mężczyznę i niewiastę stworzył ich”.

Aby najpełniej oddać podobieństwo człowieka do Stwórcy, potrzebnych jest „ich dwoje”: jak najbardziej męski mężczyzna i kobieta z pełnią swojej kobiecości. Para mężczyzn lub para kobiet deformuje oryginalny obraz człowieczeństwa.

Rodzaju 1:27

„A król, odpowiadając, powie im: Zaprawdę powiadam wam, cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych moich braci, mnie uczyniliście”.

Ewangelia Mateusza 25:40 (Biblia Warszawska)

Czy zastanawiałeś się kiedyś nad tym, po czym można poznać prawdziwych chrześcijan? Czy to ci, którzy, rzekomo w imieniu Pana Jezusa, potępiają publicznie czyjeś zachowanie, szerzą w Jego imieniu nienawiść do inaczej myślących? Czy to ludzie, którzy tylko mówią o Bogu?

Oczywiście, że nie! Prawdziwy chrześcijanin to ten, który nie tylko mówi o Jezusie, ale przede wszystkim żyje tak, jak On tego od niego oczekuje. To człowiek, który kocha Boga i bliźnich. Człowiek, który potrafi podzielić się z biednymi, który myśli o innych i okazuje miłość ludziom – nawet tym odrzuconym przez społeczeństwo.

Łatwo jednak jest oceniać innych i mówić, że ten lub tamten nie zachowuje się jak przystało na prawdziwego chrześcijanina, powstaje jednak pytanie: Jak wygląda Twoje chrześcijaństwo? Czy pragniesz żyć tak, jak Pan Jezus tego od Ciebie oczekuje? Jeżeli tak, to koniecznie zajrzyj do 25. rozdziału Ewangelii Mateusza, szczególnie do wersetów od 31 do 46. Z pewnością treść tego fragmentu da ci wiele do myślenia i poda ci również proste wskazówki do tego, by żyć zgodnie z wolą Pana Boga.

Do refleksji:

1. Mając na uwadze werset z Ewangelii Mateusza 25:40 pomyśl, co możesz zrobić dla Pana Jezusa, czyniąc coś dla „jednego z tych najmniejszych”?
2. Dlaczego czasem tak trudno jest okazywać miłość Bożą innym ludziom?

Rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka na obraz nasz, podobnego do nas i niech panuje…

Nie wiemy skąd Stwórca czerpał pomysły na to wszystko, co składa się na świat stworzony, ale pomysł na człowieka musiał powstawać „przed lustrem”.

Rodzaju 1:26

Oddzielił tedy Bóg światłość od ciemności… wody od wód, zbiorowiska wód od suchego lądu.

Ucząc się od Stwórcy, zauważamy, że w procesie przemiany pustkowia, chaosu i ciemności w porządek pełen życia i barw, Stwórca najpierw oddziela przemieszane elementy, a dopiero

„potem rzekł Bóg: Niech powstaną…”

w nowo powstałych przestrzeniach nowe formy życia.

Tak samo przebiega proces duchowej transformacji człowieka. Najpierw oświecenie, potem proces oddzielania, a następnie wypełniania nowym życiem.

Rodzaju 1:4 nn

„I błogosławił im Bóg mówiąc: Rozradzajcie się i rozmnażajcie się…”

Bóg kocha mnogość! Dobro i życie, którego On jest autorem, mają się pomnażać. Gdyby Bóg kochał tylko jakość, spokojnie mógł by poprzestać na tym, co zrobił „własnoręcznie”.