Bóg nie jest jak człowiek, by kłamał, nie jak syn ludzki, by się wycofywał. Czyż On powie coś, a nie uczyni tego, lub nie wykona tego, co oznajmił?

4 Mojżeszowa 23:19 (Biblia Tysiąclecia)

Gdybyś miał zrobić ogólną charakterystykę człowieka, jakie jego cechy byś wymienił? Czy znalazłyby się pośród nich prawdomówność i dotrzymywanie słowa, czy raczej coś innego? Niestety, kiedy rozejrzymy się wokół, widzimy wielu ludzi, którzy posługują się kłamstwem, by coś zdobyć lub by, na przykład, uniknąć kary. Często ludzie nie dotrzymują danych obietnic, gdy ich wypełnienie staje się niewygodne. Może sam już wielokrotnie padłeś ofiarą czyichś kłamstw, a może to ty jesteś tym, który wyprowadza innych w pole? Na ludziach niestety nie da się w 100% polegać. Jednak jest Ktoś, Kto nigdy cię nie zawiedzie! Ktoś, Kto gdy coś obiecuje, to zawsze dotrzymuje słowa. To Bóg. Jeżeli nie wierzysz, to zapoznaj się np. z historią ludu izraelskiego, a zobaczysz, że to prawda. Czytając Boże Słowo poszukaj obietnic, które Bóg dał swojemu ludowi, a potem poszukaj ich wypełnienia. A najlepiej zaufaj Bogu całkowicie i zobaczysz, że On zawsze mówi prawdę.

Do refleksji:

1. Czy potrafisz ufać Bogu bezgranicznie? Dlaczego?
2. Czy przekonałeś się już o tym, że Bóg zawsze mówi prawdę? Jeżeli tak, to w jakich sytuacjach?

I w starości, i w wieku sędziwym nie opuszczaj mnie, Boże, gdy moc Twego ramienia głosić będę, całemu przyszłemu pokoleniu – Twą potęgę.

Psalmów 71:18

Jeśli wcześniej nie powróci Pan Jezus i jeśli nie umrzemy w kwiecie wieku, to wszyscy się zestarzejemy. Na to, jaka będzie nasza starość pracujemy już teraz. Jeżeli już obecnie jesteśmy duchowymi ludźmi i trzymamy się blisko Pana, to i w starości będziemy doświadczali Jego bliskości. Jeżeli teraz spychamy sprawy duchowe na ostatni plan, to nie liczmy na nadzwyczajne ożywienie wiary w podeszłym wieku.

Ufność, którą w Bogu pokładamy, polega na przekonaniu, że wysłuchuje On wszystkich naszych próśb zgodnych z Jego wolą.

1 Jana 5:14

Apostoł Jan mocno podkreśla potrzebę wiary w Syna Bożego, bowiem taka wiara zwycięża świat (5:1-5). Przytacza wiarygodne świadectwa dowodzące, że Jezus jest Synem Bożym oraz pobudza nas do wiary w te Boskie listy uwierzytelniające (5:6-10). Później wraca do myśli poruszonej na wstępie listu mówiąc, że życie wieczne jest w Synu Bożym. Wobec tego, kto ma Syna Bożego – to jest wierzy w Niego, utrzymuje z Nim bliską więź, jest posłuszny Jego nauce i wyznaje Go – już teraz ma życie wieczne (5:11-13). Gdy taki człowiek prosi Boga o coś zgodnego z Jego świętą wolą, wówczas Ojciec spełnia takie prośby (5:14, 15).

Zawołałem z ucisku do Pana, Pan mnie wysłuchał i wywiódł na wolność.

Psalmów 118:5

Pisarz tego psalmu wzywa lud, kapłanów (dom Aarona) i prozelitów (bojących się Jahwe) do chwalenia Boga, bo jest dobry i na wieki trwa Jego łaskawość (ww. 1-4). Następnie psalmista dzieli się swoim osobistym doświadczeniem łaski Stwórcy, który wyprowadził go na wolność i uratował od ucisku (ww. 5-9). Dalej pisarz opisuje, jak Pan wyzwolił go od pogan, co wywołało radość w gronie sprawiedliwych, wychwalających zwycięską prawicę Boga (ww. 10-16). Psalmista wielbi Jahwe za wybawienie od śmierci i dziękuje Bogu za Jego łaskawość (ww. 17-21).

Ja jestem Jahwe, który okazuje łaskawość, praworządność i sprawiedliwość na ziemi – w tym to mam upodobanie – wyrocznia Pana.

Jeremiasza 9:23

Upadek moralny mieszkańców królestwa Judy był przerażający – szerzyło się cudzołóstwo, oszustwo, oszczerstwo, kłamstwo i przemoc, tak że trudno było komukolwiek zaufać (9:1-7). Sprawiedliwy Bóg był wręcz zmuszony do ukarania tego ludu, dlatego zapowiedział spustoszenie Jeruzalem i miast judzkich (9:8-10). Kto był na tyle mądry, by pojąć, dlaczego kraj ginął? (9:11). Jahwe wyjawił, że powodem zguby narodu było jego nieposłuszeństwo wobec głosu Boga i Jego Prawa, dlatego Wiekuisty za pomocą różnych obrazów uprzedził lud, iż spadną nań bolesne skutki kary Bożej (9:12-21). Choć ludzie chlubią się mądrością, siłą lub bogactwem, prawdziwym powodem chluby jest znajomość Stwórcy oraz Jego działań nacechowanych miłosierdziem i sprawiedliwością (9:22, 23).