Kto zachowuje naukę Chrystusa, w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała.

1 Jana 2:5

Apostoł Jan stwierdza, że człowiek znający Chrystusa przestrzega Jego przykazań i postępuje tak jak On (2:3-6). Naczelnym przykazaniem jest przykazanie miłości, toteż jeśli ktoś nienawidzi bliźniego, nadal jest martwy duchowo (2:7-11). Następnie Jan udziela pouczeń tym członkom Kościoła, których nazwał dziećmi, młodzieńcami i ojcami (2:12-14). W kolejnych słowach apostoł ostrzega przed miłowaniem świata, to jest tej sfery, która jest przeciwna Bogu, a podległa diabłu (2:15-17).

Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

Jana 3:16

Cudowna, niepojęta miłość Boga Ojca ujawniła się w tym, że posłał swego jednorodzonego Syna na świat, abyśmy nie poszli na zatracenie, ale wierząc w Jezusa, mieli życie wieczne. Stwórca nie dokonał dzieła zbawienia dlatego, że byliśmy dobrzy. Ojciec Niebiański „okazuje nam swoją miłość [właśnie] przez to, że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami” i „nieprzyjaciółmi” Boga (Rzymian 5:8, 10). Zamiast w tych dniach oddawać się nadmiernemu jedzeniu i piciu oraz oglądaniu płytkich programów telewizyjnych, rozmyślajmy i rozmawiajmy o miłości Boga Ojca i o miłości Zbawiciela.

Pan niech pomnoży liczbę waszą i niech spotęguje waszą wzajemną miłość dla wszystkich, jaką i my mamy dla was.

1 Tesaloniczan 3:12

Apostoł pogan wyraża życzenie, by Pan napełnił jego braci i siostry w Tesalonice wzajemną miłością oraz miłością do ludzi spoza Kościoła. To prawda, że miłość jest owocem Ducha Świętego i rozlana jest w sercach dzieci Bożych przez tegoż Ducha. Trzymając się blisko Boga miłości, jesteśmy zdolni do okazywania miłości. Jakże potrzebna jest miłość w małżeństwie, rodzinie, wśród członków Kościoła i wobec ludzi nienawróconych! Po tym wszyscy poznają, że jesteśmy uczniami Chrystusa, jeśli panować wśród nas będzie wzajemna miłość.

To nie jakiś wysłannik lub anioł, lecz Jego oblicze ich wybawiło. W miłości swej i łaskawości On sam ich wykupił. On wziął ich na siebie i nosił przez wszystkie dni przeszłości.

Izajasza 63:9

Sam Bóg wybawił Izraela, co było dowodem Jego miłości i miłosierdzia. Dźwigał i nosił swój lud od pradawnych czasów. Każdy z nas stoi czasem w obliczu sytuacji, w których musimy się zdać wyłącznie na Boga. Ludzkie siły i możliwości czasem zupełnie zawodzą. Nauczmy się autentycznie szukać oblicza Bożego i znajdować ratunek u Stwórcy.

Gdy nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem.

Galacjan 4:4

Pismo Święte to opowieść o Bożych planach i marzeniach oraz o ich urzeczywistnianiu na przekór całemu złu wszechświata. To opowieść o triumfie dobra nad złem tu i teraz oraz w wymiarze ostatecznym. I w tej perspektywie należy widzieć narodziny Syna Bożego, które były zaplanowane jeszcze przed stworzeniem świata. To namacalny znak Bożej miłości do nas. Błogosławionych świąt!

Drogi Boże – z całego serca dziękuję za Twoją miłość do każdego człowieka! Dziękuję za to, że kochasz również i mnie!

Uleczę ich niewierność i umiłuję ich z serca, bo gniew mój odwrócił się od nich.

To, co naprawdę zdumiewa w Bogu Biblii to fakt, że to On podejmuje inicjatywę, by szukać człowieka. Bóg posłał Mojżesza, by ratował swoich ziomków. Bóg posłał Chrystusa, by ratował cały świat. Bóg posyła Swojego Ducha, by zmieniać życie tych, którzy Go kochają. Bóg jest Bogiem paradoksów!

Drogi Boże – dziękuję Ci za Twoją wielką miłość i troskę o nas. Nie umiem jej docenić, ale z serca dziękuję!

Do refleksji:

1. Co oznacza, że Bóg „uleczy naszą niewierność”? Co rozumiesz pod tym pojęciem?