Apostoł Paweł napisał: Sądzę bowiem, że cierpień teraźniejszych nie można stawiać na równi z chwałą, która ma się w nas objawić.

Rzymian 8:18

Wielokrotnie czytałem ten werset, ale dopiero ostatnio zwróciłem uwagę na to, że w tłumaczeniu Biblii Tysiąclecia jest mowa o chwale, „która ma się w nas objawić”. Cierpienie jest jednym z najwierniejszych towarzyszy człowieka. Z jednymi bardziej się przyjaźni, z innymi mniej. Apostoł Paweł nie zwodzi cierpiących ułudą rajskiej szczęśliwości, ale pokazuje, że ci, którzy teraz cierpią, kiedyś zostaną dowartościowani. Boża chwała objawi się w nich w całej pełni.

Jedynemu Bogu, Zbawcy naszemu przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, chwała, majestat, moc i władza przed wszystkimi wiekami i teraz, i na wszystkie wieki! Amen.

Judy 1:25

Końcowy werset Listu Judy to wspaniałe uwielbienie dla Boga Ojca. Bóg Ojciec jest godzien czci, gdyż ma cudowny i wspaniały charakter. Jest Ojcem miłosierdzia i Bogiem wszelkiej pociechy. Poznanie Boga jako troskliwego Ojca pomaga pokonać uczucie samotności. Ojciec troszczy się o wszelkie nasze potrzeby i dobrze je zna. Od Niego jako od Ojca światłości pochodzą wszelkie dobre dary i On jest niezmienny. Jednocześnie poznanie Boga Ojca zobowiązuje do prowadzenia prawego życia i skłania do pokładania w Nim wiary i nadziei.

Jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, tak można jest Jego łaskawość dla tych, co się Go boją.

Psalmów 103:11

W tekście Psalmu 103 znajduje się bardzo ciekawy kontrast – Bóg jest nieskończenie łaskawy dla tych, którzy się Go boją. Podobny opis znajdziemy w Ew. Łukasza 2:9. „Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli”. Pasterze boją się, jednak poselstwo aniołów – oprócz strachu – przynosi również nieskończoną łaskę w osobie Jezusa Chrystusa.

Do refleksji:

1. Na czym polega Boża bojaźń?
2. W jakich sytuacjach doświadczasz Bożej łaski? Czy możesz podzielić się konkretnym przykładem?

Chwalcie Pana za potężne Jego czyny, chwalcie Go za wielką Jego potęgę!

Psalmów 150:2

Naprawdę wielkość Boga jest niezmierzona! Bóg jest duchem – w swej Boskiej naturze jest nieśmiertelny i niewidzialny; jest wszechobecny, wieczny i jest w wieczności (poza czasem). Jako Stwórca nie jest częścią wszechświata ani stworzenia, nieskończenie przewyższa wszystko, co jest stworzone. Ponadto Wiekuisty jest wszechwiedzący; zna przyszłość, jest Bogiem niezawodnych proroctw i jest absolutnie mądry. Najwyższy jest wszechmocny; jest sprawiedliwy, prawy, wierny i prawdomówny. Bóg jest święty – nienawidzi grzechu, zła i bezprawia. Zarazem jest miłosierny i łaskawy, cierpliwy i pełen dobroci, nieskory do gniewu i przebaczający. Jego dominującą cechą jest miłość; jedynie On może uwolnić nas od winy za nasze grzechy, lecz w gniewie karze On zatwardziałych grzeszników. Tylko Bogu należy się chwała!

Zabieganie o uznanie osób na których nam zależy jest rzeczą naturalną. Problemy ujawniają się gdy zadajemy pytanie: na czyim uznaniu zależy nam przede wszystkim?

„Jakże możecie wierzyć wy, którzy nawzajem od siebie przyjmujecie chwałę, a nie szukacie chwały pochodzącej od tego, który jedynie jest Bogiem”?

Jest takie uznanie, które u Boga uznania nam nie przysparza.

Jana 5:44

Do refleksji:

1. Jakie są Twoje życiowe priorytety?
2. Jak poznajesz to, co w życiu najważniejsze?