Chlubimy się też z ucisków, wiedząc, że ucisk wywołuje cierpliwość.

List do Rzymian 5:3 (Biblia Warszawska)

Jak reagujesz na problemy, trudne sytuacje i uciski? Czy robisz to, co większość ludzi i narzekasz? Czy też potrafisz nadal chwalić Boga za to, jak wielkim jest Bogiem? Z pewnością nie jest to łatwe, by w trudnych chwilach wielbić Boga, ale On tego od nas oczekuje w każdym momencie życia, a więc i w tym krytycznym także. Apostoł Paweł uczy nas, że uciski są nam potrzebne, gdyż kształtują nasz charakter, nasza wiara w takich sytuacjach może wzrastać, możemy uczyć się cierpliwości. Oczywiście będzie to możliwe, gdy Bogu na to pozwolimy i nie będziemy się tylko użalać nad sobą, ale przyjmiemy właściwą postawę wobec Niego. Jaka jest ta właściwa postawa? Pamiętaj o tym, że Bóg jest większy od twoich problemów i że On może wszystko. Wierz w to, że On ma dla ciebie najlepsze rozwiązanie każdego problemu. Módl się o to, aby obdarzył cię swoją mądrością i żeby kształtował cię na taką osobę, jaką On chce, abyś był. Uwielbiaj Boga za to, Kim On jest i oczekuj na Jego działanie.

Do refleksji:

1. Czy zdarzyła ci się jakaś sytuacja w życiu, w której nie byłeś w stanie ani się modlić, ani uwielbiać Boga? Jak długo to trwało? Czy jest coś, co mogłeś zrobić w tej sytuacji?
2. Za co możesz uwielbiać Boga, przechodząc przez ucisk?

Więcej wart jest cierpliwy niż bohater, a ten, kto opanowuje siebie samego, więcej znaczy niż zdobywca miasta.

Przypowieści Salomona 16:32 (Biblia Warszawska)

Zdobywca miasta, bohater – to brzmi dumnie. Wiele mówi się o takich osobach, wynosi się je na piedestał, śpiewa się o nich pieśni, pisze wiersze. Pan Bóg jednak chce nam wskazać na coś, co jest cenniejsze niż bycie zdobywcą czy silnym człowiekiem. Dla Boga, ale także dla ludzi w twoim najbliższym otoczeniu opanowanie i cierpliwość będą czymś o wiele cenniejszym niż to, gdybyś był wielkim bohaterem. Dlaczego? Bohaterowie w bliskich kontaktach z innymi często są bezwzględni i nie liczą się z nikim, chcą tylko osiągnąć swój cel. Jeżeli chcesz być kimś, kto wywiera duży wpływ na świat wokół siebie, zacznij ćwiczyć cierpliwość i opanowanie w małych rzeczach, np. gdy twój brat lub siostra wyprowadzają cię z równowagi, gdy po raz może setny powtarzasz te same wzory matematyczne lub gdy czekasz na Bożą odpowiedź na modlitwy. Gdy skupisz się w życiu na kształtowaniu swojego charakteru zgodnie z Bożą wolą, to kto wie, do czego Bóg może cię użyć? I może wtedy będziesz osobą licząca się z innymi, pełną zrozumienia, miłości a jednocześnie bohaterem.

Do refleksji:

1. Dlaczego cierpliwość i opanowanie są czymś bardzo ważnym w życiu?
2. W jaki sposób możesz w swoim życiu ćwiczyć te cechy?

Uzdrawia tych, których serce jest złamane, i zawiązuje ich rany.

Psalm 147:3 (Biblia Warszawska)

Czasem nam się wydaje, że jeśli wierzymy w Pana Boga, to nie może nas spotkać nic złego tu na ziemi, że wszystko będzie się super układać. Niestety tak nie jest. Bóg tego nigdy nikomu nie obiecywał. Owszem, życie w niebie będzie czymś cudownym dla wierzących, ale tu na ziemi będą napotykali różne troski i problemy. Jednak jeżeli wierzysz w Boga, możesz z każdym kłopotem czy zranieniem przyjść w modlitwie do Niego. Jeżeli twoje serce jest złamane, On może je uleczyć. Musisz jednak tego chcieć i pozwolić Mu na to. Pamiętaj, że gdy On uzdrawia, to dotyka nie tylko tego, co powierzchowne, ale leczy dogłębnie. Czasami dzieje się to szybko, a czasem musi trochę potrwać. Bądź cierpliwy i ufaj Bogu! On wszystko potrafi i wszystko wie najlepiej.

Do refleksji:

1. Z jakiego powodu ostatnio czułeś, że twoje serce jest złamane?
2. Czy pozwoliłeś już Bogu, aby je uleczył?

Bóg, który daje cierpliwość i pociechę, niech sprawi, abyście wzorem Chrystusa te same uczucia żywili do siebie.

Rzymian 15:5

Bóg Ojciec jest tu przedstawiony jako źródło cierpliwości i pociechy. Potrzebujemy cierpliwości, by znosić niedoskonałości naszych bliskich oraz braci i sióstr w Chrystusie. Tak łatwo o zaburzenie relacji międzyludzkich i nietrudno o ochłodzenie dotąd przyjaznych więzi. Gorliwie módlmy się w sprawie naszych relacji we wspólnotach kościelnych. Bądźmy wyrozumiali i życzliwi dla innych, unikając pochopnych ocen i sądów. A gdy przyjdą trudności, szukajmy pocieszenia u Boga Ojca.

Jonasz mówił: W utrapieniu moim wołałem do Pana, a On mi odpowiedział. Z głębokości Szeolu wzywałem pomocy, a Ty usłyszałeś mój głos.

Jonasza 2:3

Historia Jonasza – ewangelisty wbrew własnej woli – jest powszechnie znana. Wydawałoby się, że po uratowaniu z brzucha wielkiej ryby, Jonasz powinien był zmienić swoją postawę i z radością głosić Boże miłosierdzie mieszkańcom Niniwy (przecież dopiero co sam go doświadczył). Tak jednak się nie stało. To pokazuje, jak ciężko formować w nas obraz Chrystusa, a zarazem jak wielka jest Boża cierpliwość wobec każdego z nas.