Król Dawid powiedział: Kimże ja jestem, Panie mój, Boże, i czym jest mój ród, że doprowadziłeś mię aż dotąd?

2 Samuela 7:18

Gdy Dawid zapragnął zbudować świątynię, prorok Natan początkowo się na to zgodził, lecz Bóg objawił mu, że ma inne plany (7:1-7). Jahwe zapewnił Dawida, że wzbudzi mu potomka, który zbuduje świątynię, zaś tron Dawida będzie utrwalony na wieki (7:8-16). Wysłuchawszy tych obietnic, król upokorzył się przed Stwórcą, dziękując Mu za zaszczyt, którego dostąpił z łaski Bożej i uwielbiając Pana za Jego wielkość i dobroć dla Izraela (7:17-24).

Język mój będzie głosił Twoją sprawiedliwość i nieustannie Twą chwałę.

1 Koryntian 6:20

Dawid pisał te natchnione Słowa, gdy przyszło mu znosić wielkie przykrości. Był dla pewnych osób tak dobry, jak brat; po przyjacielsku modlił się za nich i pościł, gdy byli w niedoli. Gdy jednak pokonali swe trudności, zatwardzili swe serca i zaczęli odpłacać Dawidowi złem za dobro. Mimo wszystko psalmista ufał, że Bóg jest po Jego stronie i był gotów uwielbiać Pana przez cały dzień. Jeśli doznajesz niesprawiedliwości i krzywdy, złóż całkowitą swą ufność w Bogu i dalej Go uwielbiaj, a On udzieli Ci wszelkiej niezbędnej pomocy.

Szukałem Pana, a On mnie wysłuchał i uwolnił od wszelkiej trwogi.

Psalmów 34:5

Dawid znalazł się w wielkim niebezpieczeństwie. Zagrożone było jego życie. Chcąc je ratować, zwrócił się do Boga, który zabrał mu lęk i dopomógł mu znaleźć wyjście z dramatycznej sytuacji. Prawdopodobnie podsunął Dawidowi myśl, jak ma postąpić. Czy podobnie reagujemy w trudnych sytuacjach? Czy też najpierw staramy się działać na własną rękę, a dopiero, gdy nasze starania zawiodą, modlimy się do Stwórcy? Zawsze niewzruszenie polegajmy na Bogu, do Niego się uciekajmy, gdyż w Nim jest nasze ocalenie.

Mojego serca nie skłaniaj do złego słowa, do popełniania czynów niegodziwych, bym nigdy z ludźmi, co czynią nieprawość, nie jadł ich potraw wybornych.

Psalmów 141:4

Najwyraźniej Dawid chciał unikać wszelkiej niegodziwości w swym sercu i postępowaniu, a także pragnął stronić od złego towarzystwa. Czy nie jest tak, jak powiedziano: „Pokaż mi, kim są twoi przyjaciele, a powiem ci, kim jesteś”? Wobec tego sposób, w jaki dobieramy sobie przyjaciół ukazuje prawdę o nas samych. Dlatego pamiętajmy o tym, że gdy wdamy się w nieodpowiednie towarzystwo, może to narazić nas na niepotrzebne kłopoty lub niepowodzenia. Świeckie przysłowie głosi: „Kto się kładzie z psami, wstanie z pchłami”.

Dawid powiedział Salomonowi: Pan przenika wszystkie serca i zgłębia wszystkie tajniki myśli. Jeśli będziesz Go szukał, On pozwoli ci siebie znaleźć, ale jeśli Go opuścisz, odrzuci cię na zawsze.

1 Kronik 28:9

Dawid zachęcał swego syna, Salomona, by dobrze poznał Boga oraz służył Mu sercem doskonałym i ochotnym umysłem. Salomon już sporo wiedział o Bogu, ale to nie wystarczało. Powinien poznać Boga z doświadczenia – szukać Go, spędzać z Nim czas w modlitwie, miłować Go i posłusznie Mu służyć. Poznanie Boga przejawia się w prowadzeniu pobożnego życia. W „Słowniku teologicznym Starego Testamentu” wyjaśniono: „Człowiek, który posiada właściwą relację z Bogiem, wyznaje Go i jest Mu posłuszny”.

Stół dla mnie zastawiasz wobec mych przeciwników; namaszczasz mi głowę olejkiem; mój kielich jest przeobfity.

Psalmów 23:5

Kielich Dawida się przelewał, a stół był zastawiony, choć miał on wielu wrogów. Wiekuisty obdarza swych sług pokojem ducha nawet w obliczu przeciwności. Zdarzają się sytuacje, które wstrząsają nami do głębi, lecz gdy uciekamy się do tronu łaski, Pan posila nas i wzmacnia. Potrafimy spokojnie jeść, pić i odpoczywać, choć borykamy się z trudnościami. Wierzymy, że nasz los jest w Bożych rękach i spokojnie oczekujemy na rozwiązanie naszych problemów. Rzecz jasna to nie zwalnia nas od naszej odpowiedzialności, ale nigdy nie jesteśmy w tym sami, bowiem Bóg zapewnia nam swoje pewne kierownictwo.

Izraelici mieli po okresie odstępstwa powrócić do Boga, w bojaźni szukając Jego dobroci. Gdy dzisiaj ktoś oddalił się od Boga, musi okazać serdeczny żal z powodu grzechu, wyrzec się go, szczerze zobowiązać się do porzucenia go i do kroczenia drogą posłuszeństwa Chrystusowi. Nie wystarczy zrozumieć, że grzech jest czymś złym, choć jest to bardzo ważne.

Trzeba także emocjonalnie przyjąć nauczanie Biblii na temat grzechu (okazać żal z powodu grzechu i znienawidzić go). Ponadto niezbędna jest osobista decyzja, by odwrócić się od niego (wyrzec się grzechu, podjąć decyzję woli polegającą na porzuceniu go i postanowieniu prowadzenia życia posłusznego Chrystusowi).

Do Ciebie bowiem, Panie mój, Panie, (zwracam) moje oczy; do Ciebie się uciekam: Ty nie gub mej duszy.

Dawid prosił Jahwe, by strzegł jego warg i chronił jego serce od złych skłonności. Błagał Pana, by uchronił go od złego towarzystwa i gotów był ochoczo przyjąć karcenie od bogobojnego człowieka. Widzimy zatem w jakim kontekście szukał Boga i uciekał się do Niego. Niech za sprawą Ducha Świętego taka postawa będzie i naszym udziałem.

Natan zapytał Dawida: Czemu zlekceważyłeś słowo Pana, popełniając to, co złe w Jego oczach? Zabiłeś mieczem Chetytę Uriasza, a jego żonę wziąłeś sobie za małżonkę. Zamordowałeś go mieczem Ammonitów.

2 Samuela 12:9

Dawid dopuścił się okropnego czynu – cudzołóstwa, a potem zabójstwa męża uwiedzionej kobiety. Sprawiedliwy Bóg ukarał go, wzbudzając poważne problemy w jego rodzinie. Dawid przyjął naganę i upokorzył się przed Bogiem. Pogodził się ze śmiercią dziecka, które narodziło się z cudzołożnego związku. Jahwe przebaczył mu i odnowił jego ducha. To przykład dla nas – nie zwlekajmy, tylko pokutujmy i pojednajmy się z Bogiem.

Do refleksji:

1. Czy masz mentora/przyjaciela, który pomaga ci kroczyć drogą wiary?
2. Jak nie pobłądzić w życiu?

Boże mój, wołam przez dzień, a nie odpowiadasz, wołam i nocą, a nie zaznaję pokoju.

Psalmów 22:3

Psalm 22 został napisany przez Dawida w chwili depresji i przygnębienia. Dawid przeżył w życiu wiele trudnych chwil. To jeden z Psalmów, w których Bóg nie odpowiada natychmiast na modlitwę Króla Izraela. Co ciekawe, Psalm ten cytował również Pan Jezus, gdy umierał na krzyżu. Skoro Chrystus znał na pamięć całego fragmenty Słowa Bożego, czy my nie powinniśmy też się go uczyć? „Wszelkie Pismo od Boga natchnione (jest) i pożyteczne do nauczania, do przekonywania, do poprawiania, do kształcenia w sprawiedliwości.” (2 Tymoteusza 3:16)

Do refleksji:

1. W jaki sposób radzisz sobie z przygnębieniem?