Stół dla mnie zastawiasz wobec mych przeciwników; namaszczasz mi głowę olejkiem; mój kielich jest przeobfity.

Psalmów 23:5

Kielich Dawida się przelewał, a stół był zastawiony, choć miał on wielu wrogów. Wiekuisty obdarza swych sług pokojem ducha nawet w obliczu przeciwności. Zdarzają się sytuacje, które wstrząsają nami do głębi, lecz gdy uciekamy się do tronu łaski, Pan posila nas i wzmacnia. Potrafimy spokojnie jeść, pić i odpoczywać, choć borykamy się z trudnościami. Wierzymy, że nasz los jest w Bożych rękach i spokojnie oczekujemy na rozwiązanie naszych problemów. Rzecz jasna to nie zwalnia nas od naszej odpowiedzialności, ale nigdy nie jesteśmy w tym sami, bowiem Bóg zapewnia nam swoje pewne kierownictwo.

Potem się nawrócą synowie Izraela i będą szukać Pana Boga swego i króla swego, Dawida; z drżeniem pospieszą do Pana, do Jego dóbr u kresu dni.

Izraelici mieli po okresie odstępstwa powrócić do Boga, w bojaźni szukając Jego dobroci. Gdy dzisiaj ktoś oddalił się od Boga, musi okazać serdeczny żal z powodu grzechu, wyrzec się go, szczerze zobowiązać się do porzucenia go i do kroczenia drogą posłuszeństwa Chrystusowi. Nie wystarczy zrozumieć, że grzech jest czymś złym, choć jest to bardzo ważne.

Trzeba także emocjonalnie przyjąć nauczanie Biblii na temat grzechu (okazać żal z powodu grzechu i znienawidzić go). Ponadto niezbędna jest osobista decyzja, by odwrócić się od niego (wyrzec się grzechu, podjąć decyzję woli polegającą na porzuceniu go i postanowieniu prowadzenia życia posłusznego Chrystusowi).

Do Ciebie bowiem, Panie mój, Panie, (zwracam) moje oczy; do Ciebie się uciekam: Ty nie gub mej duszy.

Dawid prosił Jahwe, by strzegł jego warg i chronił jego serce od złych skłonności. Błagał Pana, by uchronił go od złego towarzystwa i gotów był ochoczo przyjąć karcenie od bogobojnego człowieka. Widzimy zatem w jakim kontekście szukał Boga i uciekał się do Niego. Niech za sprawą Ducha Świętego taka postawa będzie i naszym udziałem.

Natan zapytał Dawida: Czemu zlekceważyłeś słowo Pana, popełniając to, co złe w Jego oczach? Zabiłeś mieczem Chetytę Uriasza, a jego żonę wziąłeś sobie za małżonkę. Zamordowałeś go mieczem Ammonitów.

2 Samuela 12:9

Dawid dopuścił się okropnego czynu – cudzołóstwa, a potem zabójstwa męża uwiedzionej kobiety. Sprawiedliwy Bóg ukarał go, wzbudzając poważne problemy w jego rodzinie. Dawid przyjął naganę i upokorzył się przed Bogiem. Pogodził się ze śmiercią dziecka, które narodziło się z cudzołożnego związku. Jahwe przebaczył mu i odnowił jego ducha. To przykład dla nas – nie zwlekajmy, tylko pokutujmy i pojednajmy się z Bogiem.

Do refleksji:

1. Czy masz mentora/przyjaciela, który pomaga ci kroczyć drogą wiary?
2. Jak nie pobłądzić w życiu?

Boże mój, wołam przez dzień, a nie odpowiadasz, wołam i nocą, a nie zaznaję pokoju.

Psalmów 22:3

Psalm 22 został napisany przez Dawida w chwili depresji i przygnębienia. Dawid przeżył w życiu wiele trudnych chwil. To jeden z Psalmów, w których Bóg nie odpowiada natychmiast na modlitwę Króla Izraela. Co ciekawe, Psalm ten cytował również Pan Jezus, gdy umierał na krzyżu. Skoro Chrystus znał na pamięć całego fragmenty Słowa Bożego, czy my nie powinniśmy też się go uczyć? „Wszelkie Pismo od Boga natchnione (jest) i pożyteczne do nauczania, do przekonywania, do poprawiania, do kształcenia w sprawiedliwości.” (2 Tymoteusza 3:16)

Do refleksji:

1. W jaki sposób radzisz sobie z przygnębieniem?