Dobro musi umieć żyć w złym towarzystwie. Posługując sie metaforą pszenicy i kąkolu Chrystus przestrzega przed przedwczesnym wyplenianiem zła wokół siebie:

Abyście czasem wybierając kąkol, nie powyrywali wraz z nim i pszenicy. Pozwólcie obydwom róść razem aż do żniwa.

Mateusza 13:29-30

Przedwczesne eliminowanie zła bywa zagrożeniem dla dobra.

Gdy nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem.

Galacjan 4:4

Pismo Święte to opowieść o Bożych planach i marzeniach oraz o ich urzeczywistnianiu na przekór całemu złu wszechświata. To opowieść o triumfie dobra nad złem tu i teraz oraz w wymiarze ostatecznym. I w tej perspektywie należy widzieć narodziny Syna Bożego, które były zaplanowane jeszcze przed stworzeniem świata. To namacalny znak Bożej miłości do nas. Błogosławionych świąt!

Drogi Boże – z całego serca dziękuję za Twoją miłość do każdego człowieka! Dziękuję za to, że kochasz również i mnie!

W świecie powywracanych wartości dobrze jest sprawdzać prawidłowość swoich naturalnych odruchów. Czego się brzydzę, a co mnie pociąga?

„Brzydźcie się złem, lgnijcie do dobrego„ – przypomina Apostoł.

Rzymian 12:9

Do refleksji:

1. Na ile Twój świat jest światem poukładanych wartości?
2. Co Cię pociąga?
3. Czym się brzydzisz?

Sześć dni będziesz pracować i wykonywać wszystkie twe zajęcia. Dzień zaś siódmy jest szabatem ku czci Pana, Boga twego. Nie możesz przeto w dniu tym wykonywać żadnej pracy ani ty sam, ani syn twój, ani twoja córka, ani twój niewolnik, ani twoja niewolnica, ani twoje bydło, ani cudzoziemiec, który mieszka pośród twych bram.

Wyjścia 20:9-10

To niezwykłe, że tysiące lat temu Bóg dał człowiekowi prawo, które pozwalało regenerować siły przez odpoczynek. W swojej mądrości Bóg wiedział, czego ludziom potrzeba. Warto jednak zwrócić uwagę na pewien aspekt szabatu, o którym dzisiaj powszechnie zapominamy. Niedziela jest dla większości z nas dniem odpoczynku, ale Bóg ustanowił dzień wolny nie tylko po to, byśmy mogli odpocząć: „Dzień zaś siódmy jest szabatem ku czci Pana, Boga twego.” Ten dzień ma być przeznaczony, by oddawać Bogu cześć, by szukać Go w modlitwie i uwielbiać. Ci, którym wydaje się, że modlitwa połączona z refleksją i skupieniem to bardzo nudna sprawa, nie wiedzą co tracą zaniedbując relację z dynamicznym, twórczym, kochającym, pełnym inwencji, dobroci i humoru żywym Bogiem.

Do refleksji:

1. Jak spędzasz dzień święty?
2. Jak wygląda Twoja relacja z Bogiem?
3. Czy i na ile ją pielęgnujesz?

Nie każdy zwycięzca to bohater. Odpowiadanie złem na zło nigdy nie daje prawdziwej satysfakcji, bo zło niesie ze sobą smak goryczy i porażki. Apostolska rada:

Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło zwyciężaj dobrem. (Rzymian 12:21)

to tajemnica chwalebnych zwycięstw.