Przynależność do Chrystusa nie polega jedynie na uznawaniu Jego osoby i wyznawaniu Jego nauki. Zgodnie ze słowami Apostoła równie konieczne jest posiadanie Jego ducha:

“Jeśli zaś kto nie ma Ducha Chrystusowego, ten nie jest jego”.

Rzymian 8:9

Chrystus i chrystusowcy mają wiele cech wspólnych, ale zasadniczą jest to, że są tego samego ducha. Chrześcijanin bez Ducha Chrystusowego jest bardziej karykaturą niż odbiciem Mistrza.

Gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi.

Dzieje Apostolskie 1:8 (Biblia Tysiąclecia)

W dniu, w którym Pan Jezus wstąpił do nieba, obiecał swoim uczniom, że otrzymają Ducha Świętego, który wyposaży ich w odwagę i moc do tego, by głosić Ewangelię ludziom z bliska i z daleka. Tak też się stało. Od dnia, w którym Duch Święty zstąpił na nich nie byli już tymi samymi, pełnymi obaw o własne życie, uczniami, ale zaczęli otwarcie opowiadać innym o tym, co Pan Jezus dla nich uczynił. Nie zawsze było to proste. Doświadczali bardzo często trudności, wiedzieli, że może im grozić śmierć, ale nie zniechęcali się, bo chcieli, aby inni ludzie, podobnie jak oni, mogli doświadczyć Bożego przebaczenia, Jego miłości i zbawienia. A jak jest z tobą? Czy poznałeś już osobiście Pana Jezusa? Zaprosiłeś Go do swojego serca? Jeżeli tak, to powinieneś wiedzieć o tym, że również i ty otrzymałeś Ducha Świętego, który dziś ma taką sama moc, jak wtedy. On również tobie chce dać odwagę do tego byś głosił innym Słowo Boże, potrafił przyznać się do tego, że kochasz Pana Jezusa, był Jego świadkiem w rodzinie, w szkole, wśród znajomych, a może nawet gdzieś za granicami kraju. Jeżeli brak ci odwagi, proś Boga o Jego moc, a On na pewno ci pomoże.

Do refleksji:

1. Czy boisz się opowiadać innym o Panu Jezusie? Dlaczego?
2. Co możesz zrobić, aby być świadkiem Pana Jezusa w domu, w szkole, wśród przyjaciół?

Jezus powiedział: Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem.

Jana 14:26

Duch Święty jest Nauczycielem. Co z tego dla nas wynika? Prawdziwego poznania Słowa Bożego nie zdobędziemy polegając jedynie na własnych zdolnościach poznawczych. Jest wielu takich, którzy przyjmują z Biblii tylko to, co jest zgodne z ich rozumem, a resztę odrzucają. Pamiętajmy, że do duchowych rzeczy należy przykładać duchową miar ę i że rzeczy, które są z Ducha Bożego należy duchowo rozsądzać. Gorliwie módlmy się o to, by Bóg Ojciec dał nam Ducha mądrości i objawienia ku poznaniu Jego i oświecił oczy naszego serca.

Jezus powiedział: Po owocu poznaje się każde drzewo; nie zrywa się fig z ciernia ani z krzaka jeżyny nie zbiera się winogron.

Łukasza 6:44

Jaki owoc wydajesz w swoim życiu? Czy jest to owoc Ducha Świętego, to jest

miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność i opanowanie? Czy może są to uczynki ciała: nierząd, nieczystość, wyuzdanie, uprawianie bałwochwalstwa, czary, nienawiść, spór, zawiść, wzburzenie, niewłaściwa pogoń za zaszczytami, niezgoda, rozłamy, zazdrość, pijaństwo, hulanki i tym podobne. Czy wiesz, że „ci, którzy się takich rzeczy dopuszczają, królestwa Bożego nie odziedziczą”? Co zatem jest lekarstwem na złe owoce? „A ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało swoje z jego namiętnościami i pożądaniami”. Musisz oddać się Chrystusowi, dzięki czemu zdołasz zerwać z grzesznym trybem życia i zaczniesz wydawać owoc sprawiedliwości ku chwale i czci Boga.

Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec z nieba da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą.

Łukasza 11:13

Pan Jezus nazywa swych uczniów złymi, to jest grzesznymi. Grzech to postępowanie niezgodne z wolą Boga, sprzeczne z Jego prawem. To niedoskonałość, chybienie celu, brak chwały Bożej. Jak dalece jesteśmy grzeszni? Z natury nie potrafimy podobać się Bogu, jesteśmy martwi duchowo i jesteśmy niewolnikami grzechu. Teologia reformowana mówi o zupełnym zepsuciu, to jest o skażeniu grzechem całej istoty człowieka: jego woli, umysłu i zrozumienia, uczuć i emocji oraz mowy i zachowania. Nie znaczy to, że człowiek jest tak zły, jak to tylko możliwe, lecz że każda sfera jego natury jest dotknięta grzechem. Chwała Bogu za to, że w Chrystusie jest wyzwolenie od grzechu i że Duch Święty czyni grzesznika dzieckiem Bożym.