Apostoł Piotr napisał: Dlatego bardziej jeszcze, bracia, starajcie się umocnić wasze powołanie i wybór! To bowiem czyniąc nie upadniecie nigdy.

2 Piotra 1:10

W języku angielskim istnieje wyrażenie „coach potato„, które oznacza osobę lubiąca spędzać czas na kanapie wpatrując się w odbiornik telewizyjny. Czasami można odnieść wrażenie, że istnieje również kategoria wierzących, których można scharakteryzować jako „bench potatoes„, czyli takich, którzy uważają, że spełnieniem wszelkiej aktywności religijnej jest wygrzewanie kościelnej ławki. Choć branie udziału we wspólnych zgromadzeniach jest bardzo ważne, Paweł pisze, że mamy w pełni zaangażować się w proces duchowego rozwoju i poznawania Boga (patrz w. 5-10). W przeciwnym razie, oszukujemy siebie. Ponoć, kto nie idzie do przodu, ten się cofa.

Do refleksji:

1. W jaki sposób rozwijasz się duchowo?

Oto na zdrowie zamienił mi gorycz. Ty zachowałeś mą duszę od dołu unicestwienia, gdyż poza siebie rzuciłeś wszystkie moje grzechy.

Izajasza 38:19

Sytuacja bardzo się skomplikowała. Ezechiasz, król judzki, śmiertelnie zachorował. Wiedział, że nie pozostało mu zbyt wiele życia. Jednak modlił się gorąco o to, by Bóg go uzdrowił. Izajasz otrzymał polecenie, by przekazać mu dobrą nowinę – Ezechiasz będzie żył przez kolejnych 15 lat. Powyższy werset to świadectwo króla o Bożej łasce. Co ciekawe, uzdrowienie nie jest dla niego jedynym cudem, jakiego doznał. Ezechiasz wie, że wcale nie mniejszym cudem było to, że Bóg przebaczył mu wszystkie jego grzechy.

Do refleksji:

1. Czy wyznałeś Bogu swoje grzechy?
2. Czy cieszysz się przebaczeniem, jakiego doznałeś?

U Ciebie, Panie, sprawiedliwość, a u nas wstyd na twarzach, jak to jest dziś u nas.

Daniela 9:7

Daniel był człowiekiem pokładającym głęboką ufność w Bogu i Jego Słowie. To dzięki Słowu Bożemu zorientował się, że właśnie mija 70 lat od zniszczenia Jerozolimy (a Bóg zapowiedział, że Izraelici będą w niewoli przez 70 lat). Daniel uświadomił sobie własną bierność oraz bierność ludu Bożego – nie pokutowali, nie błagali Boga o zmianę swojego losu, ponieważ PRZYZWYCZAILI SIĘ do życia w niewoli. A Jezus powiedział, że przyszedł, aby dać nam życie w obfitości. Nie zadowalaj się duchową bylejakością, proś Chrystusa o życie w obfitości.

Do refleksji:

1. Jak często się modlisz?
2. Co utrudnia ci modlitwę?
3. Czy modlisz się własnymi słowami?

Ciesz się i raduj, Córo Syjonu, bo już idę i zamieszkam pośród ciebie – wyrocznia Pana.

Zachariasza 2:14

Nikt z ludzi nie zna dnia ani godziny przyjścia Boga po swoje dzieci. Pewne jest jednak to, że nie dla wszystkich będzie to dzień radości i wesela. Człowiek z reguły wie, czy jest gotowy na spotkanie z Bogiem, czy też nie. Wie również, czy owo spotkanie będzie radosne, czy przepełnione lękiem. Jeżeli pragniesz, by twoje spotkanie z Bogiem było radosne i aby ten dzień był dniem wesela, to musisz wyznać swoje grzechy Jezusowi Chrystusowi, poprosić Go o przebaczenie, zaufać Jego słowu (Biblii) i poddać się kierownictwu i prowadzeniu Ducha Świętego.

Do refleksji:

1. Czy cieszysz się na powrót Chrystusa?
2. Czy jesteś gotowy na Jego przyjście?

Bez Ducha Prawdy prawdziwe informacje, a nawet Słowa Prawdy otrzymują często płytkie lub zgoła nieprawdziwe interpretacje. Jezus zapowiadał:

„Mam wam jeszcze wiele do powiedzenia, ale teraz znieść nie możecie; lecz gdy przyjdzie On, Duch Prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę”…

Jana 16:12-13

Do refleksji:

1. Skąd możemy wiedzieć kiedy przyjdzie Duch Prawdy?
2. Czy wprowadzenie we wszelką prawdę oznacza, że stajemy się nieomylni?