Jeśli znosicie karanie, to Bóg obchodzi się z wami jak z synami; bo gdzie jest syn, którego by ojciec nie karał?

List do Hebrajczyków 12:7 (Biblia Warszawska)

Czy zastanawiałeś się kiedyś nad tym, dlaczego tak jest, że często tym, którzy Bogiem w ogóle się nie interesują „wszystko” jakoś łatwiej się układa, że mają prostsze życie, a ty masz ciągle pod górkę? Że ciągle masz problemy pomimo tego, że chcesz w swoim życiu naśladować Jezusa Chrystusa? Jeżeli tak jest, to może ten werset zachęci cię do tego, by się nie poddawać. Słowo Boże mówi, że jeżeli napotykasz w życiu trudności, a może nawet kary, to jest to sposób, w jaki Pan Bóg chce cię wychować, ukształtować na właściwą osobę. Podobnie jest w normalnej rodzinie. Rodzice często muszą czegoś zabraniać albo nawet stosować kary, by uchronić dziecko przed niebezpieczeństwami czy też nauczyć go, jak ma postępować. Gdy to robią, gdy mądrze karzą swoje dzieci, tak naprawdę pokazują, że je kochają. Jeżeli więc w swoim życiu doświadczasz tego, że Pan Bóg cię dyscyplinuje, to pamiętaj, że obchodzi się z tobą jak ze swoim dzieckiem, które kocha. On chce z ciebie ukształtować naprawdę wspaniałą osobę, która będzie swoim życiem oddawała Jemu chwałę.

1. W jakich sytuacjach najtrudniej jest ci pamiętać o tym, że próby, które przechodzisz mają cię ukształtować?
2. Jak myślisz, czy każde „karanie” zsyła na ciebie Pan Bóg? A może czasem jest ono konsekwencją twojego postępowania, złych wyborów?

Gdy was wybawię, będziecie błogosławieństwem. Nie lękajcie się, niech wasze ręce nabiorą siły!

Zachariasza 8:13

Ta myśl powraca w Słowie Bożym niczym bumerang. Bóg powołuje ludzi i obdarza swoim błogosławieństwem nie po to, by grzali się w cieple Jego łaski, ale by byli błogosławieństwem dla innych. Jezus w swojej przypowieści mówił o domu, który ma być zapełniony, a apostoł Paweł pisał: „Bóg pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy” (1 Tymoteusza 2:4). Tylko czy my podzielamy te Boże pragnienia?

Do refleksji:

1. Jacy ludzie są dzięki Twojej postawie odbiorcami Bożego błogosławieństwa?
2. Jak możesz stać się błogosławieństwem dla innych? Co konkretnie możesz zrobić?

Wy, ojcowie, nie pobudzajcie do gniewu waszych dzieci, lecz wychowujcie je stosując karcenie i napominanie Pańskie!

Efezjan 6:4

Rodzice powinni z miłością traktować swe dzieci. Bardzo ważne jest utrzymywanie naszych pociech w karności, lecz przy poszanowaniu ich godności. Słowo Boże nie popiera reform, w myśl których nie wolno będzie stosować kar cielesnych czy innych form karcenia. Z drugiej strony Biblia nie pochwala krzywdzenia, brutalnego bicia, poniżania ani ranienia uczuć dziecka.

Do refleksji:

1. Co sądzisz na temat form karcenia dzieci?

Ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, będzie je pełnił aż do dnia Chrystusa Jezusa.

Filipian 1:6

Przygotowując się do jednego ze spotkań z rodzicami, przeprowadziliśmy ankietę wśród nastolatków, dotyczącą ich relacji z rodzicami. Jedno z pytań brzmiało: Czy rodzice cię chwalą? Połowa nastolatków odpowiedziała negatywnie. Bo też za co ich chwalić? Ciągłe humory, niezadowolenie, kłótliwość, lenistwo – prawie wszyscy doświadczamy tych problemów na co dzień.

Jednak niedobrze jest koncentrować się na tym co jeszcze jest do zrobienia, nie doceniając tego, co dziecko już osiągnęło. Nie czekajmy, aż zachowanie nastolatka będzie doskonałe. Jeśli ma problem z odrobieniem zadań domowych, zachęć je, pokazując jak wiele już zrobiło, zamiast wytykać ile ma do zrobienia. Może denerwuje cię, jak odwleka wykonanie obowiązków domowych, pomyśl jednak, jak wiele nauczyłeś go w ciągu ostatnich lat. Powinniśmy chwalić kroki postawione we właściwym kierunku, nawet jeśli cel jeszcze nie został osiągnięty. Wszyscy jesteśmy „w drodze” i potrzebujemy zachęty, by iść dalej.

Parafrazując słowa Pawła:

Zachęcam was, nie rezygnujcie, gdyż Bóg wciąż nad wami pracuje.

Do refleksji:

1. Co nas powstrzymuje przed chwaleniem dzieci?

Synu mój, słuchaj pouczenia swojego ojca i nie odrzucaj nauki swojej matki. 

Przypowieści Salomona 1:8 (Biblia Warszawska) 

W wieku kilkunastu lat trudno jest słuchać dorosłych – rodziców, opiekunów czy nauczycieli. Zazwyczaj w tym okresie chce się żyć po swojemu. Robić to, co samemu uważa się za słuszne, przyjaźnić się z tymi osobami, które się samemu wybrało, chodzić własnymi drogami. Myślę, że wiesz coś na ten temat, prawda? :) Może patrzysz na dorosłych jak na „minioną epokę”, która mało co wie o życiu, nie mówiąc już o modzie czy o postępie techniki. Niezależnie jednak od tego, czy twoi rodzice lub opiekunowie są według ciebie „na czasie” czy nie, Bóg chce, abyś ich słuchał. Abyś wprowadzał w życie dobre rady matki, ojca lub opiekuna. Wierz mi, oni naprawdę dużo wiedzą. Posłuchaj ich uważnie.  

PS. Pomimo tego, że werset skierowany jest do „syna”, jego treść dotyczy również „córek”! :) 

Do refleksji:

1. Czy lubisz słuchać rodziców, opiekunów? Dlaczego tak lub dlaczego nie?
2. Czy jest coś (pomyśl dłużej), czego możesz się od nich nauczyć?

Głupi ujawnia całą swoją porywczość, lecz mądry w końcu ją uśmierza.

Przypowieści Salomona 29,11

Niektórzy sądzą, że kontrolowanie gniewu polega na tym, że należy gniew zignorować, zdusić, udać, że go nie ma. Niestety, to tak nie działa. Inni sądzą, że jedynym sposobem na pozbycie się gniewu jest dać mu ujście. To jednak też nie wydaje się być dobrym rozwiązaniem, gdyż każdy wybuch gniewu jest przejawem egoizmu i najczęściej rani innych.

Co zrobić, by nauczyć dzieci właściwie zarządzać swoimi emocjami, szczególnie tymi najbardziej „wybuchowymi”? Jak wyposażyć je w umiejętność kontrolowania swoich emocji, bez zaprzeczania im i bez krzywdzenia innych?

Kluczową sprawą jest nauczyć dzieci zatrzymać się i wycofać z sytuacji powodującej narastanie gniewu, po to, by ochłonąć i wrócić do rozwiązania problemu z większą samokontrolą. Gdy widzisz, że złość zaczyna panować nad dzieckiem, przerwij rozmowę. Odeślij je gdzieś, gdzie będzie mogło ochłonąć – konsekwentnie odmawiaj dalszej dyskusji, dopóki nie zapanuje nad gniewem. Jeśli dasz się wciągnąć w rozmowę zagniewanemu dziecku, prawdopodobnie sam zapłoniesz gniewem i wojna gotowa. Nie pozwól, by złość dominowała w waszych relacjach.

Do refleksji:

1. Jak sobie radzisz z własnym gniewem w relacjach ze współmałżonkiem i z dziećmi?
2. Co ci pomaga? Co stanowi szczególną trudność?

Synu człowieczy, prorokuj o pasterzach Izraela, prorokuj i powiedz im, pasterzom: Tak mówi Pan Bóg: Biada pasterzom Izraela, którzy sami siebie pasą! Czyż pasterze nie powinni paść owiec?

Ezechiela 34:2

Spora część tego rozdziału to potępienie złych pasterzy ludu izraelskiego z czasów proroka Ezechiela. Byli oni samolubni i nie troszczyli się o owce. Wiekuisty zapowiedział, że zdejmie ich z urzędu i sam zatroszczy się m.in. o zaginione, rozproszone, zranione i chore owce. Jeśli Bóg powierzył ci pracę duszpasterską lub wychowywanie własnych dzieci, to ponosisz przed Nim poważną odpowiedzialność. Większość z nas zna ludzi, którzy potrzebują naszej pomocy, lecz czy my szczerze się o nich troszczymy?

Do refleksji:

1. Dlaczego Bóg był rozgniewany na duchowych przywódców Izraela?
2. W czym zawiedli Go?
3. Co możesz zrobić, by pomóc innym kroczyć „drogą Jezusa”?

Jak chcecie, aby ludzie wam czynili, czyńcie im tak samo i wy.

Łukasza 6:31

Pewna rodzina na ścianie w kuchni wywiesiła następujące hasło:

Jeśli się zepsuło, napraw.
Jeśli jest puste, napełnij.
Jeśli jest otwarte, zamknij.
Jeśli nie leży na miejscu, odłóż.Jeśli jest brudne, wyczyść.
Jeśli nie potrafisz, powiedz.Tak właśnie okażesz szacunek.

Powinniśmy uczyć dzieci, że nie muszą czekać na naszą prośbę, by zrobić coś dla rodziny. Jedną z form okazywania miłości i szacunku rodzinie jest działanie na jej korzyść. W ramach praktycznej nauki złotej zasady poproś dziecko, by wybrało się na wycieczkę po mieszkaniu, znalazło jakąś pracę do wykonania, a po jej ukończeniu niech opowie co zrobiło.

Tego rodzaju rozmowy i doświadczenia pozwalają dzieciom wyjść poza ciasne „ja” i odkryć swoją odpowiedzialność wobec rodziny, a w przyszłości – wobec innych, żyjących obok ludzi.

Może Wasza rodzina zna inne sposoby wdrażania dzieci do postępowania według złotej zasady. Opowiedz nam o tym.

Przyjrzałem się wszystkim dziełom, jakich dokonały moje ręce i trudowi, jaki sobie przy tym zadałem. A oto: wszystko to marność i pogoń za wiatrem!

Kaznodziei Salomona 2:11

Brian Dyson, człowiek sukcesu, przez długie lata związany z Coca-Colą, miał powiedzieć: „Życie można przyrównać do gry, w której nieustannie żonglujesz pięcioma piłkami. Są to: praca, rodzina, zdrowie, przyjaźń i życie duchowe. Do ciebie należy utrzymać je wszystkie w górze.” Łatwo się przekonać, że praca to piłka z gumy. Nawet jeśli ją upuścisz, odbije się i wróci do ciebie. Ale wszystkie pozostałe piłki są ze szkła. Jeśli upuścisz którąś z nich, nieuchronnie ulegnie zadraśnięciu, pęknie, a może nawet roztrzaska się na kawałeczki – już nigdy nie będzie taka sama.”

Przygotowywanie posiłków, pomoc w odrabianiu lekcji, udzielanie odpowiedzi na setki pytań, rozwiązywanie konfliktów między rodzeństwem – czas poświęcony dzieciom nie oferuje tak silnego poczucia spełnienia jak osiągnięcia zawodowe. A jednak nic nie zastąpi twoich rąk, by ta piłka wciąż krążyła w górze. Niestety małżeństwa i rodziny nie odbijają się. Rozsypują się na kawałeczki raniąc następne pokolenia.

Do refleksji:

1. Która z „piłek” wymaga dzisiaj mojej szczególnej uwagi?
2. Co zrobić, by zachować niezbędną równowagę?

Umiłowani, oczekując tego, starajcie się, aby Bóg was zastał bez plamy i skazy – w pokoju.

2 Piotra 3:14

Świat z czasów Noego został zniszczony wodami potopu, natomiast obecny świat czeka kara ognia. Skoro nadejdzie zagłada ludzi bezbożnych, to jak bardzo powinni się od nich różnić chrześcijanie! Jakże święte i czyste powinno być życie dzieci Bożych. Czy żyjesz w sposób godny „nowych niebios i nowej ziemi, w których mieszka sprawiedliwość”?

Do refleksji:

1. Jak mamy się przygotować na powrót Chrystusa?
2. Jak możemy żyć „bez skazy” na tym świecie? Co to oznacza w praktyce?