Pomnij na Stwórcę swego w dniach swej młodości, zanim jeszcze nadejdą dni niedoli i przyjdą lata, o których powiesz: Nie mam w nich upodobania.

Kaznodziei Salomona 12:1

Nie jest mądrze odwlekać swoje nawrócenie do czasu przejścia na emeryturę. To w latach młodości jest właściwy czas, by zbliżyć się do naszego Stwórcy i nawiązać z Nim ścisłą, osobistą więź przez Jego Syna, Jezusa Chrystusa. Warto przy tym pamiętać, że Słowo Boże jest niezbędnym i doskonałym narzędziem w wychowaniu dzieci i młodzieży. Wieloletni wykładowca uniwersytecki, dr Allan Bloom napisał: „Biblia nie jest jedynym sposobem wyposażenia umysłu, lecz bez księgi o zbliżonej powadze, czytanej z powagą przez potencjalnego wierzącego, umysł pozostanie pusty”.

Do refleksji:

1. Co tracimy odsuwając na bok „sprawy Boże”?
2. Dlaczego decyzję o naśladowaniu Chrystusa ludzie chętnie odkładają na później?

Nikt tak święty jak Pan, prócz Ciebie nie ma nikogo, nikt taką Skałą jak Bóg nasz.

1 Samuela 2:2

Anna porównuje Boga i Jego potęgę do skały. Możemy naprawdę czuć się bezpieczni, jeśli każdego dnia będziemy przebywać w Jego towarzystwie. Stwierdzenie Anny jest jednym z wielu świadectw zawartych w Biblii, które powinno być w sercach i na ustach dzieci Bożych. Wyrażają one bowiem cześć i bojaźń, której Pan od nas oczekuje. A zatem jeśli uważasz Boga za swego Króla, powinieneś w tym miejscu powiedzieć: AMEN.

Do refleksji:

1. Dlaczego Anna porównuje Boga do skały?

„Z przykazań twoich nabrałem rozumu.„

Psalm 119,104

Kiedy mówimy o zasadach, często mamy na myśli listę zakazów i nakazów, według której chcemy, by nasze dzieci postępowały. Jednak jest to bardzo powierzchowne zrozumienie zasad. Pomyślmy o nich raczej jako o wartościach wprowadzonych w życie. Zasady pokazują dzieciom, jakimi wartościami kierują się rodzice, na czym polega ich praktykowanie i dlaczego są one dla nich ważne.

Jeśli wyjaśniamy dzieciom wartości, które stoją za wprowadzanymi przez nas zasadami, dzieci nie tylko nauczą się mówić „przepraszam” zanim przerwą rozmowę, ale, co ważniejsze, nauczą się szacunku dla innych i wartości uważnego słuchania. Przemyśl, dlaczego wymagasz od pięciolatka, żeby nie oddalał się od domu, albo od nastolatka, żeby informował cię gdzie jest. Te zasady są związane z bezpieczeństwem i rozwijają umiejętność podporządkowania się starszym. Dlaczego wymagasz od syna, by codziennie ścielał łóżko? Czemu córka musi robić sobotnie porządki w swoim pokoju? Ponieważ doceniamy wartość porządku i samodyscypliny.

Gdy dzieci dorosną, ocenią nasze wartości i wybiorą te z nich, które rozumieją i które coś dla nich znaczą. Teraz mamy czas, by wprowadzać je w świat tego, co dla nas najcenniejsze.

Do refleksji:

1. Jakie wartości chciałbyś przekazać swojemu dziecku?
2. Które z waszych domowych zasad pomagają nauczać tych wartości?

W Chrystusie Bóg jednał z sobą świat, nie poczytując ludziom ich grzechów, nam zaś przekazując słowo jednania.

2 Koryntian 5:19

Wypowiedź Apostoła Pawła przypomina mi pewną książkę, którą kiedyś czytałem, nosi ona tytuł „Dziecko pokoju”. Opowiada ona o dwóch zwaśnionych dzikich plemionach, które chcąc się pojednać miały obowiązek podarować sobie jedno ze swoich dzieci, które były znakiem, że zawarto pokój. Pan Jezus jest właśnie takim darowanym przez Boga „dzieckiem pokoju”, umiłowany Syn Boga nie tylko jest symbolem pokoju, ale przede wszystkim sprawcą pojednania. Każdemu człowiekowi, który zaufa, że tylko w Chrystusie jest pojednanie z Bogiem, wszelkie grzechy zostaną przebaczone i wymazane na zawsze.

Do refleksji:

1. Jak reagujesz na fakt, że Bóg „nie poczytał ludziom ich grzechów”?
2. Czy pojednałeś się z Bogiem?
3. Czy pomagasz innym pojednać się ze Stwórcą?
4. W jaki sposób?

Błogosławieni pokój czyniący. (Mateusza 5:9)

 Jak reagujesz, gdy dzieci zaczynają się kłócić? Niektórzy rodzice przyjmują taktykę: „nie wtrącać się”, uważając, że dzieci powinny rozwiązywać swoje konflikty same, bez ingerencji osób trzecich. Inni zamieniają się w sędziego na ringu bokserskim, rozdzielając walczące strony i najczęściej odsyłając je do dwóch różnych pomieszczeń.

Czy można, a może należy robić coś więcej?

Konflikty między rodzeństwem to najlepsza szkoła relacji międzyludzkich. Wyobraź sobie, że wasz dom to sala wykładowa, dzieci to studenci, a do zdobycia jest dyplom ze stosunków międzyludzkich.

Gdy dzieci zaczynają walczyć, wywołaj jednego z nich z pokoju i porozmawiaj, w jaki sposób rozprawić się z konfliktem. Ucz dzieci jak negocjować, jak rozmawiać o problemach, w jaki sposób dochodzić do kompromisu i jak być tym, który niesie pokój. Potem pozwól mu wrócić do rodzeństwa, niech wypróbuje otrzymane rady. Jeśli to niezbędne, wywołaj także drugie dziecko i przekaż mu swoje wskazówki, zanim spróbują jeszcze raz. Cokolwiek zrobisz, nigdy nie rozmawiaj z nimi jednocześnie. Dzieci mają zadziwiającą niechęć do przyjmowania nauki, kiedy są razem.

Obserwuj, jak dzieci sobie radzą i pamiętaj o swojej roli. Jako ich instruktor być może będziesz musiał powtarzać procedurę pięć, albo dziesięć razy w ciągu całego zdarzenia, dopóki nie zauważysz prawdziwej zmiany w postawach. Nie jest to łatwe, ale dzięki tym lekcjom twoje dzieci posiądą umiejętności niezbędne do budowania zdrowych i trwałych relacji.

Do refleksji:

1. Jeśli nie byłeś jedynakiem, jak reagowali twoje rodzice na kłótnie między tobą a rodzeństwem?
2. Które z ich reakcji były dla ciebie szczególnie bolesne?