W świecie idei od zawsze pojawiały się coraz to nowe „ewangelie” („dobre wieści”). Wyznanie Apostoła:

“nie wstydzę się ewangelii Chrystusowej, jest ona bowiem mocą Bożą ku zbawieniu każdego, kto wierzy”

jest wskazaniem tej szczególnej, przy której wszystkie inne dobre wieści tego świata zwyczajnie bledną i tracą urok,

„bo usprawiedliwienie Boże w niej bywa objawione, z wiary w wiarę, jak napisano: Sprawiedliwy z wiary żyć będzie”.

Rzymian 1:16-17

Kto was słucha, Mnie słucha, a kto wami gardzi, Mną gardzi; lecz kto Mną gardzi, gardzi Tym, który Mnie posłał.

Łukasza 10:16

Mistrz z Nazaretu przedstawia tu ważną zasadę: Kto słucha Jego posłańców, ten także słucha Chrystusa i Boga. Kto gardzi sługami Pańskimi, ten gardzi Chrystusem i Bogiem Ojcem. Bóg w szerzeniu Ewangelii posługuje się ludźmi, dlatego sposób, w jaki słuchacze reagują na głosicieli Słowa Bożego zdradza to, jaki jest ich rzeczywisty stosunek do Boga. Jeśli ktoś pogardził twoim świadectwem o Chrystusie, to pamiętaj: nieprzychylni słuchacze nie tobą, ale Bogiem wzgardzili.

Jezus powiedział: Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki.

Łukasza 10:3

Mistrz rozesłał 72 ewangelistów jako owce, które w niejednym wypadku miały się dostać między wilki. Dzisiaj wielu zagranicznych misjonarzy udaje się z Ewangelią Chrystusową do niebezpiecznych krajów i regionów. Niektórzy chrześcijanie przemycają do krajów muzułmańskich czy komunistycznych Biblie i literaturę biblijną. Nadal jest sporo krajów, w których panuje ciemność duchowa i jedynie Chrystus może ją rozproszyć. Módl się za tymi, którzy szerzą Ewangelię zbawienia i rozważ z modlitwą, czy Bóg nie powołuje cię do służby misjonarskiej. A jeśli musisz jednak pozostać na miejscu, to może mógłbyś (mogłabyś) wspierać misje darami pieniężnymi, a już na pewno powinieneś (powinnaś) głosić Jezusa nienawróconym ludziom, których Bóg stawia na Twej drodze.

Sprawujcie się w sposób godny Ewangelii Chrystusowej, abym ja – czy to gdy przybędę i ujrzę was, czy też będąc z daleka – mógł usłyszeć o was, że trwacie mocno w jednym duchu, jednym sercem walcząc wspólnie o wiarę w Ewangelię.

Filipian 1:27

Jeśli nie chcemy być jedynie ochrzczonymi poganami, to nasze życie musi być godne Ewangelii Chrystusowej. Wiele osób w naszym kraju jest jedynie kulturowo lub tradycjonalistycznie związanych z chrześcijaństwem. Lecz ich codzienne zachowanie, słownictwo, dążenia i sposób myślenia nie mają nic wspólnego z Chrystusem, ani ze Słowem Bożym. Jeżeli przeżyłeś (przeżyłaś) duchowe odrodzenie, to możesz w twoim otoczeniu słowem i przykładem świadczyć o cudownym Chrystusie. Bądź dobrym świadectwem na rzecz twego Pana, a ludzie sami zauważą, że jesteś inny (inna), i wtedy nadarzy się sposobność, by opowiedzieć im dobrą nowinę o zbawieniu w Chrystusie.

Rozgłaszajcie Jego chwałę wśród narodów, Jego cuda – wśród wszystkich ludów!

Psalmów 96:3

Izrael otrzymał zadanie głoszenia chwały i cudów Boga wśród pogan. Od śmierci i zmartwychwstania Chrystusa chrześcijanie mają cudowną wieść do przekazania nienawróconym ludziom. Dzisiaj niektórzy mówią, że mogą być także zbawieni członkowie religii niechrześcijańskich. Gdyby rzeczywiście człowiek mógł osiągnąć zbawienie dzięki własnym wysiłkom religijnym, to po co Chrystus umierał na krzyżu za nasze grzechy? Nie, ewangelia o zbawczej mocy śmierci Chrystusa i o Jego zmartwychwstaniu musi być głoszona, bo poza Chrystusem nie ma dostępu do Boga ani zbawienia!