Człowiek dzielący się Ewangelią musi być przygotowany na przynajmniej trzy reakcje: drwinę, odkładanie na inną okazję lub dobre przyjecie. Od czasów Apostoła Pawła, największego z misjonarzy europejskich, ten schemat się nie zmienia:

„Kiedy usłyszeli o zmartwychwstaniu, jedni zaczęli szydzić, a drudzy powiedzieli: O tym nam opowiesz przy innej okazji… Niektórzy jednak przyłączyli się do niego i uwierzyli”.

Dzieje Apostolskie 17:32-34

Najważniejsi zawsze są ci „niektórzy”.

Pobierz Poradę Dobrego Życia w formacie prezentacji PowerPoint.

Widząc tłumy ludzi, Jezus litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza.

Mateusza 9:36

Pan Jezus miał ogromne współczucie dla zagubionego ludu. Czy nam także zależy na ludziach, którzy nie poznali jeszcze Pana Jezusa Chrystusa i Jego Ewangelii? Czasami wydaje się, że pewne wspólnoty chrześcijańskie mają tendencję do zamykania się w sobie i tworzenia towarzystw wzajemnej adoracji. Tymczasem prawdziwi uczniowie Chrystusa odzwierciedlają Jego troskę o zagubionych i wychodzą im naprzeciw z dobrą nowiną o zbawieniu. Mogą to czynić zarówno w sposób nieformalny, głosząc znajomym i krewnym, jak też poprzez zorganizowane formy ewangelizacji.

Jezus powiedział: Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki.

Łukasza 10:3

Mistrz rozesłał 72 ewangelistów jako owce, które w niejednym wypadku miały się dostać między wilki. Dzisiaj wielu zagranicznych misjonarzy udaje się z Ewangelią Chrystusową do niebezpiecznych krajów i regionów. Niektórzy chrześcijanie przemycają do krajów muzułmańskich czy komunistycznych Biblie i literaturę biblijną. Nadal jest sporo krajów, w których panuje ciemność duchowa i jedynie Chrystus może ją rozproszyć. Módl się za tymi, którzy szerzą Ewangelię zbawienia i rozważ z modlitwą, czy Bóg nie powołuje cię do służby misjonarskiej. A jeśli musisz jednak pozostać na miejscu, to może mógłbyś (mogłabyś) wspierać misje darami pieniężnymi, a już na pewno powinieneś (powinnaś) głosić Jezusa nienawróconym ludziom, których Bóg stawia na Twej drodze.

Jezus modlił się: Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego.

Jana 17:15

To fragment arcykapłańskiej modlitwy Jezusa o jego uczniów. To jedno proste zdanie mówi wiele na temat tego, jak Jezus wyobrażał sobie funkcjonowanie Jego Kościoła – czyli ludzi wierzących. Żadnego syndromu oblężonej twierdzy, żadnego izolowania się od świata. Zresztą on sam dał najlepszy przykład – był tam, gdzie pobożni Żydzi nie chcieli iść, przełamywał bariery kulturowe, społeczne, religijne, narodowe. Jeśli mamy być solą tej ziemi i światłością świata, to musimy naśladować naszego Pana. Tylko tyle, i aż tyle.

Do refleksji:

1. Jakie są największe wyzwania stojące przed ludźmi wierzącymi?

Ty zaś czuwaj we wszystkim, znoś trudy, wykonaj dzieło ewangelisty, spełnij swe posługiwanie!

2 Tymoteusza 4:5

Powyższe słowa zostały skierowane przez Pawła do jego współpracownika – Tymoteusza. Tymoteusz miał pamiętać o czterech rzeczach: (1) zachować czujność – ileż to razy zło ma na nas wpływ, ponieważ lekceważymy zbliżające się oznaki problemów. (2) nie narzekać – ludzie dostrzegają w nas panowanie Chrystusa, gdy żyjemy jako ludzie nadziei. (3) głosić Dobrą Nowinę – to przywilej każdego z nas, nie tylko Tymoteusza. (4) być konsekwentny – Tymoteusz miał wiernie służyć innym. To niby niewiele, ale wybierz jedną z powyższych spraw i postaraj się od dzisiaj wprowadzić w czyn.

Do refleksji:

1. Które z napomnień skierowanych przez Pawła do Tymoteusza zamierzasz jako pierwsze zastosować w swoim życiu?