Dobry jest Pan, ostoją jest w dniu ucisku; On zna tych, którzy mu ufają.

Księga Nahuma 1:7 (Biblia Warszawska)

Żaden człowiek żyjący na świecie nie jest wolny od problemów. Każdego z nas spotykają różne doświadczenia życiowe. Często mogą się one wydawać błahe, ale czasem są tak poważne, że zastanawiamy się, jak dana osoba to przetrwa. Dotyczy to zarówno ludzi niewierzących jak i wierzących. Jest jednak wielka różnica w przechodzeniu przez problemy. Ludzie świadomie wierzący, w każdym ucisku mogą polegać na Bogu – na tym, że On jest blisko, że można się do Niego zawsze i ze wszystkim zwrócić, że On może rozwiązać dany problem lub pomoże przez niego przejść. A ty, do której grupy ludzi należysz? Polegasz na Bogu, czy też sam borykasz się ze wszystkim? Zachęcam cię do tego, byś każdego dnia, niezależnie od okoliczności, ufał Bogu, bo On jest jedyną, pewną ostoją.

Do refleksji:

1. Jakie ostatnio przeżywasz problemy?
2. Jak podchodzisz do doświadczeń życiowych?
3. Czy ufasz Bogu na tyle, że potrafisz Jemu powierzyć wszystkie swoje sprawy? Dlaczego?

Człowieka żyjącego zgodnie z nauką Jezusa od człowieka żyjącego po swojemu różni nie tyle skala nieszczęścia, jakie obu spotka, ale to, że jednego z nich fale nieszczęścia porywają ze sobą, podczas gdy drugi po przejściu kataklizmu pozostaje na swoim.

I spadł deszcz ulewny, wezbrały rzeki, powiały wiatry i uderzyły na ów dom, ale on nie runął, gdyż był zbudowany na opoce.

Ew. Mateusza 7: 24-27

Albowiem fundamentu innego nikt nie może założyć oprócz tego, który jest założony, a którym jest Jezus Chrystus.

1 Koryntian 3:11 (Biblia Warszawska)

Jeżeli przyglądałeś się kiedykolwiek budowie jakiegoś budynku, to z pewnością zauważyłeś, że musi on mieć dobry fundament. To od jego wytrzymałości i stabilności zależy trwałość i bezpieczeństwo całej budowli. Podobnie jest w naszym w życiu. Każdy człowiek, „buduje” dom swojego życia, dokonując różnych wyborów. Jeżeli pragniesz, aby twoje życie było właśnie taką trwałą i bezpieczną budowlą, powinieneś pomyśleć o tym, na czym je budujesz. Co jest podstawą twojego życia, co jest dla ciebie najważniejsze?

Prawda jest taka, że tylko Pan Jezus jest właściwym, dobrym, trwałym fundamentem. Jeżeli zaprosisz Go do swojego serca, przeprosisz za swoje grzechy i poprosisz, aby stał się twoim Panem, to rozpoczynasz budowę od dobrej podstawy. Możesz mieć pewność, że niezależnie od tego, co się wydarzy, ty będziesz bezpieczny w Bożych rękach. Będziesz miał zapewnione życie wieczne w niebie. Nie zapomnij jednak o tym, że każdego dnia dokładasz „cegiełkę” do twojej budowli, dokonując różnych wyborów. Proś więc Boga, aby pomógł ci właściwie wybierać, aby twoje życie podobało Mu się.

Do refleksji:

1. Co jest podstawą twojego życia? Na czym je budujesz?
2. Jaką budowlą byłoby to, co już zbudowałeś w swoim życiu? Może musisz zacząć od początku?

Czyż nie wiecie, żeście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was?

1 Koryntian 3:16

Apostoł Paweł zwraca uwagę chrześcijanom w Koryncie na fakt, że są cieleśni i niedojrzali, bowiem podzielili się na frakcje, kierując się m.in. podziwem dla wybitnych głosicieli Dobrej Nowiny (3:1-4). Następnie apostoł wyjaśnia, że rola kaznodziejów Ewangelii ma charakter służebny (są jedynie współpracownikami Boga), zaś tym, który daje wzrost, jest Bóg (3:5-9). W kolejnym fragmencie Paweł omawia wielką odpowiedzialność duchowego budowniczego i przypomina, że jedynym fundamentem, na którym taki człowiek buduje jest Jezus Chrystus, lecz trzeba na nim budować z materiałów ogniotrwałych (3:10-15). Co więcej, apostoł narodów przyrównuje wierzących do świątyni Bożej i wypowiada przestrogę pod adresem burzycieli Kościoła (3:16, 17).

Pan jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają, wszystkich wzywających Go szczerze.

Psalmów 145:18

Szczerość jest fundamentem, na którym powinniśmy budować relacje międzyludzkie. Już w nich widać, że kiedy ktoś jest z nami szczery, to niejednokrotnie staje nam się bliższy i łatwiej mu zaufać, a nawet czasem pomóc. Podobnie powinno być w  naszej relacji z Bogiem. Nasz Pan ceni sobie szczerość i chętnie pomaga takim sługom, którzy nie kłamią. Nawet w sytuacji gdy popełniliśmy poważne błędy, warto szczerze się przyznać, a łaskawy Pan jest w stanie okazać łaskę i odpuścić, a nawet naprawić, to co my zepsuliśmy.

Do refleksji:

1. W jakich sytuacjach najtrudniej o szczerość?
2. Czy potrafisz szczerze rozmawiać z Bogiem?