Apostoł Paweł napisał: Znosimy prześladowania, lecz nie czujemy się osamotnieni, obalają nas na ziemię, lecz nie giniemy.

2 Koryntian 4:9

Wydaje się, że prześladowania ludzi z uwagi na wyznawaną wiarę nie zdarzają się we współczesnym, cywilizowanym świecie. Nic bardziej mylnego. Nie tak dawno wielki pogrom chrześcijan miał miejsce w indyjskim stanie Orrisa. W Polsce mamy wolność religijną, ale warto sobie zadać pytanie, czy jesteśmy na tyle zakochani w Bogu, by znosić prześladowania nie wyrzekając się naszego Pana? Jakąś miarą naszej wiary jest to jak reagujemy na ludzi, którzy nastają nam na odcisk…

Modlitwa:
Drogi Boże – prosimy bądź ze wszystkimi prześladowanymi za wiarę. Pomóż nam zwyciężać zło Twoją miłością.

Do refleksji:

1. Czy jesteś gotów znosić prześladowania za wiarę?
2. Na ile potrafisz okazywać miłość tym, którzy źle Cię traktują?

Wychwalam Cię, Panie, bo rozgniewałeś się na mnie, lecz Twój gniew się uśmierzył i pocieszyłeś mię!

Izajasza 12:1

Jako naród, Izraelici przeżywali zarówno wzloty jak i upadki. Mieli chwile triumfu oraz radości, by za chwilę doświadczać poniżenia i klęski. Samo życie. Jednak Bóg nie akceptował sytuacji, gdy Izraelici łamali przykazania czerpiąc inspirację ze złych wzorców zamiast z Niego. W tym wszystkim Bóg objawia swoje niezwykłe miłosierdzie i łaskę – daje nadzieję i przywraca do społeczności ludzi, którzy Go kochają. Jeśli przechodzisz trudne chwile, zapamiętaj ten werset i często go sobie powtarzaj.

Modlitwa:
Drogi Panie – wybacz mi moją przeszłość i pozwól z Chrystusem zacząć wszystko od nowa.

Do refleksji:

1. Jak sobie radzisz z trudnymi, mrocznymi okresami w swoim życiu?

„Zaprzestań gniewu i zaniechaj zapalczywości! Nie gniewaj się, gdyż to wiedzie do złego…”

Psalm 37:8 (Biblia Warszawska)

Zdarza ci się wpadać w gniew na ludzi, którym się bardziej powodzi niż tobie? Na ludzi, którzy knują zło? A może często gniewasz się na rodziców, przyjaciół, rodzeństwo lub nauczycieli? Jak wtedy się zachowujesz? Krzyczysz? Używasz brzydkich słów? Trzaskasz drzwiami? A może nawet używasz siły, by udowodnić, że to ty masz racje? Czy jednak takie zachowanie jest właściwe? Biblia wyraźne mówi, że masz zaprzestać gniewu i zapalczywości, bo to może doprowadzić do czegoś złego. Gniewając się na czyjeś zachowanie, możesz nawet zrobić rzeczy o wiele gorsze niż np. ta osoba, która cię skrzywdziła. Gniew sam w sobie nie jest zły, ale musisz uważać, żeby z jego powodu nie zgrzeszyć („Gniewajcie się, lecz nie grzeszcie; niech słońce nie zachodzi nad gniewem waszym” List do Efezjan 4:26). Dlatego więc najlepiej jest jak najwcześniej zaprzestać go. O ile to możliwe to od razu rozwiąż dany problem i proś Pana Boga, aby pomógł zaprzestać gniewu, i żeby pomógł ci wybaczyć.

Do refleksji:

1. W jakich sytuacjach najczęściej się gniewasz?
2. Jak reagujesz, gdy ktoś wyprowadzi cię z równowagi?
3. Co możesz zrobić, aby reagować mniej impulsywnie?

Przepuść, Panie, ludowi Twojemu i nie daj dziedzictwa swego na pohańbienie, aby poganie nie zapanowali nad nami.

Joela 2:17

Istnieje takie powiedzenie, że „jak trwoga, to do Boga”. Kontekst tego fragmentu jest o tyle ciekawy, że pomimo nadchodzącej tragedii w postaci potężnego najeźdźcy, który liczebnością i uzbrojeniem swojego wojska może zetrzeć Izraelitów w proch, oprócz Joela nikt nie szuka Boga. W drugim rozdziale tej księgi czytamy, że to Bóg puka do ludzkich serc, ostrzega przed niebezpieczeństwem i oferuje ratunek. Słowem to nie ludzie szukali Boga, ale Bóg ludzi! „Rozdzierajcie swoje serca, a nie swoje szaty, i nawróćcie się do Pana, swojego Boga, gdyż On jest łaskawy i miłosierny, nierychły do gniewu i pełen litości, i żal mu karania!” (w.13). Jeśli uważasz, że Bóg Izraela jest złośliwym demonem, któremu obojętny jest los człowieka, Holocaust, Oświęcim oraz inne tragedie, przeczytaj księgę Joela.

Do refleksji:

1. Czego dowiadujemy się o Bogu z tego fragmentu?
2. Dlaczego Bóg wydaje się być obojętny wobec tragedii, które mają miejsce na świecie?

Apostoł Jan napisał: Nie miłujcie świata ani tego, co jest na świecie! Jeśli kto miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca.

1 Jana 2:15

Ten fragment listu Jana był często cytowany, by usprawiedliwić separowanie się wierzących od świata. Słowo świat rozumiano całkowicie dosłownie, czyli ziemię ze wszystkim, co na niej się znajduje. Takie zdefiniowanie „wroga” sprawiało, że wierzący w najlepszym przypadku tworzyli zamknięte wspólnoty, by chronić się przed złem, a w najgorszym przypadku czynnie to zło (czyli cały świat) zwalczali. Nie o tym pisał Jan. Chodzi o to, by nie mieć nic wspólnego z tym, co złe (kłamstwem, kradzieżami, cudzołóstwem, gniewem, itp.), natomiast z całego serca kochać Boga oraz bliźniego swego, bo jak pisze ap. Paweł: „Miłość bliźniemu złego nie wyrządza.”

Do refleksji:

1. Czym dla Ciebie jest świat?
2. Co oznacza nakaz, by nie miłować „świata ani tego, co jest na świecie”?