„Odpowiedział Jezus: Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, lecz aby się na nim objawiły dzieła Boże”.

Ewangelia Jana 9:3 (Biblia Warszawska)

Nie tylko w naszych czasach, ale również w czasach Pana Jezusa, gdy ktoś chorował, ludzie dopatrywali się w tym stanie rzeczy czyjejś winy. Choroba była i nadal często jest postrzegana jako kara za grzechy. Kiedy dzisiaj ktoś ma poważne problemy ze zdrowiem, często mówimy: On na to nie zasłużył, czyli tak jakbyśmy uważali, że chorować powinni tylko źli ludzie.

Pan Bóg jednak nie działa według naszego ludzkiego schematu. Owszem, czasem choroba jest wynikiem naszego grzesznego postępowania, ale nie zawsze. Gdy jesteś chory, warto pomyśleć nad swoim życiem, czy nie trzeba w nim czegoś zmienić, czy nie warto zwolnić trochę tempa. Może poprzez to, że jesteś chory Pan Bóg chce cię czegoś nauczyć, a może chce objawić Swoją moc, uzdrawiając cię.

Często jednak jest tak, że ludzie chorzy nie dowiedzą się (tu na ziemi), dlaczego ich to spotkało. Pan Bóg jednak wie. Dlatego warto nawet w tych najgorszych momentach zaufać Mu, gdyż On wie, dlaczego coś się dzieje, wie czemu to ma służyć. Z Bogiem nawet cierpienie nie jest bezsensu. Może nam się to nie podobać, możemy się przeciwko temu buntować, ale prawda jest taka, że tylko z Nim każda sprawa może nabrać jakiegoś znaczenia. Z Nim również łatwiej jest przejść przez każdy ból i cierpienie.

Do refleksji:

1. Jaka jest twoja reakcja na ból, choroby i cierpienie innych?
2. W jaki sposób pewność tego, że Bóg wie wszystko lepiej może pomóc tobie i twoim bliskim przejść przez trudne chwile w życiu?

„Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu. Ale ponieważ mówicie: Widzimy, wasz grzech nie przestał na was ciążyć”.

Ew. Jana 9:41

Niechęć do uznania faktów to cięższa przypadłość niż ślepota.

„Taka, mówię wam, jest radość wśród aniołów Bożych nad jednym grzesznikiem, który się upamięta”.

Łukasza 15:10

Cała Ziemia cieszyła się z każdego uratowanego górnika. Całe Niebo cieszy się z każdego, pojedynczo zbawionego grzesznika.

Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

List do Rzymian 6:23 (Biblia Warszawska)

Gdy rozejrzysz się wokół i przyjrzysz się postępowaniu innych, to, będąc szczerym, z pewnością stwierdzisz, że wokół ciebie nie ma „idealnych” ludzi. Każdy popełnia błędy, każdy grzeszy. Każdy więc zasługuje na karę za swoje grzechy, czyli na śmierć. I nie chodzi tu tylko o śmierć fizyczną, ale bardziej o tę duchową, czyli o wieczne oddzielenie od Boga, o życie w piekle. Bóg jednak nie chce dla ludzi takiego końca, ponieważ bardzo nas kocha. Z tego też powodu zrobił coś niesamowitego. Posłał na świat Swego Jedynego Syna – Jezusa Chrystusa, aby wziął na siebie karę za nasze grzechy. I On to zrobił. Umarł na krzyżu zamiast ciebie, abyś ty mógł mieć życie wieczne. Jest jednak jeden warunek. Musisz w to uwierzyć i przyjąć ten dar, który Bóg chce ci dać – zbawienie.

Do refleksji:

1. Jakie znaczenie ma dla ciebie fakt, że Pan Jezus umarł za ciebie na krzyżu?
2. Czy ma to jakiś wpływ na twoje życie?

Bóg to dla nas grzechem uczynił Chrystusa, który nie znał grzechu, abyśmy się stali w Nim sprawiedliwością Bożą.

2 Koryntian 5:21

Bóg wymaga pełnej sprawiedliwości, lecz żaden z żyjących sam z siebie nie okaże się przed Nim sprawiedliwy. Dlatego Zbawiciel jako niewinny wziął na siebie nasze winy, by obdarzyć nas nowym życiem i uczynić nas nowym stworzeniem, cieszącym się statusem dzieci Bożych. Warto tę dobrą nowinę zanieść do wszystkich, którzy jeszcze są dalecy od Boga, a których Pan stawia na naszej drodze.

Jeśli mówimy, że grzechu nie mamy, sami siebie zwodzimy, i prawdy w nas nie ma.

1 List Jana 1:8 (Biblia Warszawska)

Wielu ludzi, porównując się z innymi, uważa, że nie są tacy źli, bo nie kradną, nie zabijają, nie cudzołożą. Niektórzy dochodzą nawet do wniosku, że w takim razie, skoro tego nie robią, to tak naprawdę nie grzeszą. Czasem zdarzają im się potknięcia, ale to nie jest grzech, a Pan Bóg przecież nie jest taki drobiazgowy. Słowo Boże mówi jednak coś innego. Ono jasno pokazuje, że każdy człowiek grzeszy, a jeżeli mówi inaczej, to jest kłamcą. Oszukuje nie tylko innych, ale także samego siebie. A co ty myślisz o sobie? Czy uważasz się za bardzo dobrego człowieka, który nie ma problemów z grzechem, czy też wiesz o tym, że grzech panuje w twoim życiu? Jeżeli jesteś świadomy swojej grzeszności, to jesteś na dobrej drodze do tego, by coś zmienić. Możesz Bogu wyznać wszystkie swoje winy, wierząc w to, że tylko On może ci je wybaczyć, bo umarł za ciebie na krzyżu. Jeżeli to uczynisz szczerze, Bóg ci wybaczy i jeżeli będziesz bardzo tego pragnął, to pomoże ci walczyć z pokusami, które codziennie napotykasz.

Do refleksji:

• Jakim jesteś człowiekiem? Co o sobie myślisz?
• Do czego powinna cię prowadzić świadomość swojej grzeszności?

Nauka to zasługująca na wiarę i godna całkowitego uznania, że Chrystus Jezus przyszedł na świat zbawić grzeszników, spośród których ja jestem pierwszy.

1 Tymoteusza 1:15

Apostoł Paweł zwraca się w tym liście do Tymoteusza jako „do swego prawowitego dziecka w wierze” (1:2). Zaleca mu jako duszpasterzowi, by zabronił niektórym „głoszenia niewłaściwej nauki”, jak również zajmowania się niekończącymi się, lecz bezowocnymi dociekaniami (1:3-11). Paweł wyraża swoją ogromną wdzięczność Panu Jezusowi, który wybrał go na apostoła, mimo, że przedtem był bluźniercą, prześladowcą chrześcijan i oszczercą (1:12-16).

Zaiste, nie ma na ziemi człowieka sprawiedliwego, który by tylko dobrze czynił i nie grzeszył.

Kaznodziei Salomona 7:20 (Biblia Warszawska)

Pomyśl o najlepszym człowieku jakiego znasz. O kimś, kto według ciebie zasługuje na określenie „dobry”. Być może, gdy patrzysz na tę osobę, wydaje ci się, że jest ona bez skazy, zawsze wie jak postąpić, co powiedzieć itp. A teraz porównaj siebie do tego człowieka. Jak wypadasz na jego tle? Kiepsko? To wyobraź sobie, że on również grzeszy i nie można o nim powiedzieć, że jest sprawiedliwy. Dlaczego? Ponieważ Biblia wyraźnie mówi, że nie ma nikogo, kto by dobrze czynił. Każdy człowiek, nawet najlepszy z najlepszych, potrzebuje przebaczenia grzechów. Tego samego potrzebujesz rownież ty. Czy prosiłeś już, by Jezus Chrystus ci przebaczył? Czy masz z Nim osobistą relację? Jeżeli nie, to zachęcam, byś nad tym pomyślał i coś w tym kierunku zrobił.

Do refleksji:

1. Dlaczego ludzie marnie wypadają, gdy porównują się z Bogiem?
2. Do czego jest nam potrzebne przebaczenie grzechów i osobista relacja z Jezusem Chrystusem?
3. W jaki sposób można nawiązać relację z Jezusem?

Kto zaś umie dobrze czynić, a nie czyni, grzeszy.

Jakuba 4:17

Dzisiejszy werset mówi o grzechu zaniedbania. Może być tak, że ktoś nie czyni niczego szczególnie złego, lecz zarazem uchyla się od czynienia dobra, choć jest do tego zobowiązany przez Słowo Boże. Na przykład: „jeśli kto nie dba o swoich, a zwłaszcza o domowników, wyparł się wiary i gorszy jest od niewierzącego” (1 Tymoteusza 5:8). Biblia ostrzega także: „Biada złemu pasterzowi, który trzodę porzuca” (Zachariasza 11:17). „W czynieniu dobrze nie ustawajmy, bo gdy pora nadejdzie, będziemy zbierać plony, o ile w pracy nie ustaniemy” (Galatów 6:9).

Otoczyły mnie nieszczęścia, których nie ma liczby, winy moje mnie ogarnęły, a gdybym mógł je widzieć, byłyby liczniejsze niż włosy na mej głowie, więc we mnie serce ustaje. Panie, racz mnie wybawić; Panie, pospiesz mi na pomoc!

Psalmów 40:13-14

Dawid czuł się osaczony przez nieszczęścia i był przytłoczony poczuciem winy. W tej sytuacji uczynił to, co powinien był zrobić – poprosił Boga o pomoc i ocalenie. Niektórzy z nas nie potrafią wybaczyć samym sobie, gdyż są perfekcjonistami lub mają wrażliwe sumienie. Jeśli dręczy cię poczucie winy, przyjdź do Chrystusa, który zdejmie z ciebie ten straszny ciężar, uleczy twoje zranione serce i uzdolni do zerwania z grzechem.