W obliczu kataklizmów, nieszczęść i śmierci człowiek Biblii żyje nadzieją:

„Lecz ja wiem, że Odkupiciel mój żyje i że jako ostatni nad prochem stanie! Że potem … uwolniony od swego ciała będę oglądał Boga. Tak! Ja sam ujrzę go i moje oczy zobaczą go, nie kto inny. Moje nerki zanikają we mnie za tym tęskniąc”.

Chrystus Jezus swoim życiem, śmiercią i zmartwychwstaniem sprawił, że słowa człowieka wiary przestają być marzeniem i stają się rzeczywistością.

Hioba 19:25-27

Dzięki pokornemu wyznaniu biblijnego Hioba:

„Tylko ze słyszenia wiedziałem o tobie, lecz teraz moje oko ujrzało cię”

lepiej rozumiemy, że nasze poznanie Boga ma nie tylko różne poziomy, ale i poważne następstwa:

„Przeto odwołuję moje słowa i kajam się w prochu i popiele”.

Autentycznemu przejrzeniu na oczy zawsze towarzyszy zmiana przekonań i rewizja wypowiedzi.

Hioba 42:5-6

Spośród setek pytań i odpowiedzi, jakie padają w dyskusjach o życiu, Hiobowe pytanie o intencje: „Co cię pobudza, że odpowiadasz?” (Hioba 16:3b) zda się być jednym z zasadniczych. Czy powoduje mną miłość, troska, wdzięczność, niechęć, głupota, korzyść? Paleta motywacji jest wielka, a znaczenie intencji sprawą nie do przecenienia.

To może bulwersować nabożne dusze, ale trudno nie przyznać racji biblijnemu Hiobowi twierdzącemu, że

„strapionemu należy się życzliwość od przyjaciela, choćby nawet zaniechał bojaźni Bożej”.

Hioba 6:14

Ludzie boleśnie doświadczani winni być przyjaźnie traktowani nawet wtedy, gdy mówią głupstwa. Czyż nie tak właśnie postępuje z ludźmi Bóg — największy przyjaciel człowieka?

Hiob odpowiedział Panu: Jam mały, cóż Ci odpowiem? – Rękę przyłożę do ust. Otom ja nędzny, cóż ci odpowiem? Swoją rękę kładę na ustach.

Hioba 40:3-4

Hiob, który tak dużo mówił, i to nawet z sensem, został skonfrontowany z Bogiem. Wówczas po prostu położył rękę na ustach, co było gestem pokory, uniżenia i świadomości. Uznał, że jest tylko ograniczonym stworzeniem, mającym zaledwie zarys poznania Boga. Pokorna powściągliwość w mowie jest wielce potrzebna dzisiejszym rozgadanym ludziom, którzy korzystając z demokracji i wolności słowa, nadużywają swej mowy i niemądrze wypowiadają się na tematy, o których nie mają najmniejszego pojęcia. Dużo lepiej zrobisz przyznając się do niewiedzy w jakiejś dziedzinie niż pochopnie mnożąc nieprzemyślane słowa.