Zbawienie bierze początek od Żydów.

Jana 4:22

Gdy Pan Jezus poprosił Samarytankę o wodę, ta zdziwiła się, gdyż Żydzi stronili od Samarytan (4:9). Wówczas Chrystus pouczył niewiastę o wodzie żywej, która na zawsze zaspokaja pragnienie (4:10-15). Gdy Zbawiciel w swej nadludzkiej wiedzy ujawnił szczegóły z osobistego życia tej kobiety, uznała go za proroka (4:16-19). Następnie zapytała Pana o to, które miejsce wielbienia Boga jest właściwe: Góra Garizim, czy Jerozolima (4:20). Mistrz odrzekł, że choć zbawienie bierze swój początek od Żydów, to w przyszłości nie będzie istotne miejsce oddawania czci Bogu, bowiem prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w duchu i w prawdzie (4:22-24).

Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło.

Izajasza 9:1

Bóg obiecuje, że odmieni los terenów północnego królestwa Izraela, wprowadzając w miejsce ciemności Bożą światłość, a w miejsce smutku, zbożną radość (8:23b-9:2). Podobnie jak podczas zwycięstwa Gedeona nad Midianitami, skruszone zostanie jarzmo niewolniczego poddaństwa, a ponadto spalone zostaną buty i płaszcze nieprzyjacielskich żołnierzy (9:3, 4). Narodziło się bowiem dziecko, które zapanuje jako Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju (9:5). Ten Dziedzic tronu Dawidowego obejmie potężną władzę, gdyż za sprawą gorliwości Jahwe Zastępów na wieki zaprowadzi pokój i sprawiedliwość (9:6).

Jestem bowiem świadomy zamiarów, jakie zamyślam co do was – wyrocznia Pana – zamiarów pełnych pokoju, a nie zguby, by zapewnić wam przyszłość, jakiej oczekujecie.

Jeremiasza 29:11

Bóg skazał Izraela na wygnanie z Jerozolimy do niewoli babilońskiej. Uczynił tak, gdyż naród nie dotrzymał Przymierza, oddając cześć bożkom i naruszając Prawo. Mimo to Stwórca miał jak najlepsze plany w stosunku do swego ludu. W swym miłosierdziu zamierzał obdarzyć Izraelitów pomyślnością i zgotować im szczęśliwą przyszłość, pod warunkiem, że się do Niego nawrócą. Jeśli popełniłeś (popełniłaś) w życiu poważne błędy, których gorzkie owoce musisz ciągle spożywać, to twoją nadzieją może być miłosierdzie Boże, więc nie zwlekaj z nawróceniem się do Pana.

Dam im serce zdolne do poznania Mnie, że Ja jestem Pan. Oni będą moim narodem, Ja zaś będę ich Bogiem, ponieważ z całego serca powrócą do Mnie.

Jeremiasza 24:7

Bóg objawia nam tu ważną prawdę, że to On daje ludziom nawracającym się do Niego rozumne serca, zdolne do poznania Go. Czasami chrześcijanie usiłują kogoś zbawić na siłę. Nie tędy droga. Chociaż powinniśmy dawać świadectwo o Chrystusie słowem i czynem, to jednak nie zapominajmy o tym, że nikt nie może przyjść do Jezusa, jeżeli mu to nie zostało dane przez Ojca. O Koryntianach czytamy, że „dzięki łasce uwierzyli”, dlatego w naszych wysiłkach ewangelizacyjnych pamiętajmy o tym, że to Bóg pociąga ludzi do Chrystusa.

Są to Izraelici, do których należą przybrane synostwo i chwała, przymierza i nadanie Prawa, pełnienie służby Bożej i obietnice. Do nich należą praojcowie, z nich również jest Chrystus według ciała, który jest ponad wszystkim, Bóg błogosławiony na wieki. Amen.

Rzymian 9:4-5

Apostoł Paweł bardzo się smucił z powodu niewiary większości swych rodaków, którzy nie przylgnęli do Jezusa jako Mesjasza. Jako naród wybrany Izraelici byli wielce uprzywilejowani, gdyż między innymi weszli w przymierze z samym Stwórcą, otrzymali Prawo i obietnice Boga i pełnili dla Niego służbę, a także z ich narodu wywodził się jako człowiek Zbawiciel, który jest Bogiem błogosławionym na wieki. Weźmy przykład z apostoła, i my także wytrwale módlmy się za tymi spośród naszych krewnych i znajomych, którzy jeszcze nie uwierzyli w Pana Jezusa. Zaszczepiajmy też naszym dzieciom docenianie dla bogactw duchowych, którymi jesteśmy pobłogosławieni w Nowym Przymierzu.