Zbawienie bierze początek od Żydów.

Jana 4:22

Gdy Pan Jezus poprosił Samarytankę o wodę, ta zdziwiła się, gdyż Żydzi stronili od Samarytan (4:9). Wówczas Chrystus pouczył niewiastę o wodzie żywej, która na zawsze zaspokaja pragnienie (4:10-15). Gdy Zbawiciel w swej nadludzkiej wiedzy ujawnił szczegóły z osobistego życia tej kobiety, uznała go za proroka (4:16-19). Następnie zapytała Pana o to, które miejsce wielbienia Boga jest właściwe: Góra Garizim, czy Jerozolima (4:20). Mistrz odrzekł, że choć zbawienie bierze swój początek od Żydów, to w przyszłości nie będzie istotne miejsce oddawania czci Bogu, bowiem prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w duchu i w prawdzie (4:22-24).

Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło.

Izajasza 9:1

Bóg obiecuje, że odmieni los terenów północnego królestwa Izraela, wprowadzając w miejsce ciemności Bożą światłość, a w miejsce smutku, zbożną radość (8:23b-9:2). Podobnie jak podczas zwycięstwa Gedeona nad Midianitami, skruszone zostanie jarzmo niewolniczego poddaństwa, a ponadto spalone zostaną buty i płaszcze nieprzyjacielskich żołnierzy (9:3, 4). Narodziło się bowiem dziecko, które zapanuje jako Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju (9:5). Ten Dziedzic tronu Dawidowego obejmie potężną władzę, gdyż za sprawą gorliwości Jahwe Zastępów na wieki zaprowadzi pokój i sprawiedliwość (9:6).

Jestem bowiem świadomy zamiarów, jakie zamyślam co do was – wyrocznia Pana – zamiarów pełnych pokoju, a nie zguby, by zapewnić wam przyszłość, jakiej oczekujecie.

Jeremiasza 29:11

Bóg skazał Izraela na wygnanie z Jerozolimy do niewoli babilońskiej. Uczynił tak, gdyż naród nie dotrzymał Przymierza, oddając cześć bożkom i naruszając Prawo. Mimo to Stwórca miał jak najlepsze plany w stosunku do swego ludu. W swym miłosierdziu zamierzał obdarzyć Izraelitów pomyślnością i zgotować im szczęśliwą przyszłość, pod warunkiem, że się do Niego nawrócą. Jeśli popełniłeś (popełniłaś) w życiu poważne błędy, których gorzkie owoce musisz ciągle spożywać, to twoją nadzieją może być miłosierdzie Boże, więc nie zwlekaj z nawróceniem się do Pana.

Dam im serce zdolne do poznania Mnie, że Ja jestem Pan. Oni będą moim narodem, Ja zaś będę ich Bogiem, ponieważ z całego serca powrócą do Mnie.

Jeremiasza 24:7

Bóg objawia nam tu ważną prawdę, że to On daje ludziom nawracającym się do Niego rozumne serca, zdolne do poznania Go. Czasami chrześcijanie usiłują kogoś zbawić na siłę. Nie tędy droga. Chociaż powinniśmy dawać świadectwo o Chrystusie słowem i czynem, to jednak nie zapominajmy o tym, że nikt nie może przyjść do Jezusa, jeżeli mu to nie zostało dane przez Ojca. O Koryntianach czytamy, że „dzięki łasce uwierzyli”, dlatego w naszych wysiłkach ewangelizacyjnych pamiętajmy o tym, że to Bóg pociąga ludzi do Chrystusa.

Są to Izraelici, do których należą przybrane synostwo i chwała, przymierza i nadanie Prawa, pełnienie służby Bożej i obietnice. Do nich należą praojcowie, z nich również jest Chrystus według ciała, który jest ponad wszystkim, Bóg błogosławiony na wieki. Amen.

Rzymian 9:4-5

Apostoł Paweł bardzo się smucił z powodu niewiary większości swych rodaków, którzy nie przylgnęli do Jezusa jako Mesjasza. Jako naród wybrany Izraelici byli wielce uprzywilejowani, gdyż między innymi weszli w przymierze z samym Stwórcą, otrzymali Prawo i obietnice Boga i pełnili dla Niego służbę, a także z ich narodu wywodził się jako człowiek Zbawiciel, który jest Bogiem błogosławionym na wieki. Weźmy przykład z apostoła, i my także wytrwale módlmy się za tymi spośród naszych krewnych i znajomych, którzy jeszcze nie uwierzyli w Pana Jezusa. Zaszczepiajmy też naszym dzieciom docenianie dla bogactw duchowych, którymi jesteśmy pobłogosławieni w Nowym Przymierzu.

Oto Pan Bóg przychodzi z mocą i ramię Jego dzierży władzę. Oto Jego nagroda z Nim idzie i przed Nim Jego zapłata.

Izajasza 40:10

Wiekuisty jest pokazany jako Bóg przychodzący z mocą i nagrodą. Izrael po długich latach niewoli miał doznać wybawienia od Stwórcy, który nagrodził swój lud przywróceniem mu kraju oraz odnowieniem wielbienia Boga. W Księdze Apokalipsy podobnie ukazano Chrystusa: „A oto przychodzę rychło, a zapłata moja jest ze mną, abym oddał każdemu według uczynków jego” (22:12, BG). Wraz z powtórnym przyjściem Chrystusa spłyną na lud Nowego Przymierza cudowne dobrodziejstwa. Jeśli czasami czujemy się utrudzeni, pomyślmy o przyszłej nagrodzie, która czeka wszystkie dzieci Boże.

Bóg ujął się za sługą swoim, Izraelem, pomny na miłosierdzie swoje.

Łukasza 1:54

Maria, matka Pana Jezusa jako Człowieka, uwielbia w tych Słowach Stwórcę za to, że jest Bogiem miłosierdzia, który ujął się za Izraelem. Wszechmogący sprawiał, że w historii narodu izraelskiego spotykały ten lud różne nieszczęścia i katastrofy, lecz po okresach trudnych, następowała dzięki Panu odnowa Izraela i jego wybawienie. W I wieku przyszedł do Izraela obiecany i od wieków oczekiwany Mesjasz, który miał się później stać światłością pogan. Był to najwyższy wyraz miłosierdzia Bożego. Czy cenisz to, czego dokonał Wiekuisty przez swego Syna, czy też jest to dla ciebie przebrzmiałą historią?

Ja jestem Pan, twój Bóg, Święty Izraela, twój Zbawca.

Izajasza 43:3

Warto zastanowić się przez chwilę co Izraelici rozumieli przez słowo Zbawca. Dla nas Zbawiciel jest synonimem ratunku przed śmiercią do życia wiecznego w niebie. Jednak idea życia po śmierci w niebie nie pojawia się szczególnie często na kartach Starego Testamentu. Dla Izraelitów Zbawca/Zbawiciel był kimś, kto wspierał w przeciwnościach i pomagał stawiać czoło wyzwaniom tamtych czasów. Czy dla Ciebie Bóg też jest towarzyszem w zmaganiach z codziennością? Czy razem z nim rozpoczynasz każdy dzień?

Usuńcie bogów obcych spośród was i zwróćcie serca wasze ku Panu, Bogu Izraela.

Jozuego 24:23

Izraelici mieli usunąć spośród siebie wszystkie bożki i skłonić swe serca do służenia wyłącznie Bogu Jahwe. Do tego zobowiązali się w ramach odnowienia przymierza ze Stwórcą. Skoro oddaliśmy swoje życie Jezusowi, nie oglądajmy się już na to, co bezbożne, świeckie i co mogłoby was sprowadzić z wąskiej drogi prowadzącej do życia. Nie wracajmy do starych, złych zwyczajów i praktyk. Niech nic w naszym życiu nie będzie konkurencją dla Boga, lecz służmy Mu z całego serca, całym umysłem, z całej siły i z całej duszy.

Izraelici mieli po okresie odstępstwa powrócić do Boga, w bojaźni szukając Jego dobroci. Gdy dzisiaj ktoś oddalił się od Boga, musi okazać serdeczny żal z powodu grzechu, wyrzec się go, szczerze zobowiązać się do porzucenia go i do kroczenia drogą posłuszeństwa Chrystusowi. Nie wystarczy zrozumieć, że grzech jest czymś złym, choć jest to bardzo ważne.

Trzeba także emocjonalnie przyjąć nauczanie Biblii na temat grzechu (okazać żal z powodu grzechu i znienawidzić go). Ponadto niezbędna jest osobista decyzja, by odwrócić się od niego (wyrzec się grzechu, podjąć decyzję woli polegającą na porzuceniu go i postanowieniu prowadzenia życia posłusznego Chrystusowi).