Panie, miłuję dom, w którym mieszkasz, i miejsce, gdzie przebywa Twoja chwała.

Psalmów 26:8

Dawid umiłował Przybytek Boży, w którym przebywała chwała Jahwe. Dzisiaj świątynią Ducha Świętego jest Kościół jako wspólnota ludzi powołanych do zbawienia w Chrystusie. Czy kochasz Kościół mimo jego niedoskonałości i braków? Czy skupiasz się na jego zaletach, czy na wadach? Czy wnosisz pozytywny wkład w życie twego lokalnego kościoła, świadomie dążąc do tego, co służy pokojowi i wzajemnemu zbudowaniu (Rzymian 14:19)?

Nie lękaj się ich, bo jestem z tobą, by cię chronić – wyrocznia Pana.

Jakże cię mogę porzucić, Efraimie, i jak opuścić ciebie, Izraelu? Jakże cię mogę równać z Admą i uczynić podobnym do Seboim? Moje serce na to się wzdryga i rozpalają się moje wnętrzności. Nie chcę, aby wybuchnął płomień mego gniewu i Efraima już więcej nie zniszczę, albowiem Bogiem jestem, nie człowiekiem; pośrodku ciebie jestem Ja – Święty, i nie przychodzę, żeby zatracać.

Ozeasza 11:8-9

W rozdziale tym we wzruszający sposób opisano miłość Boga do Izraela, który w owym czasie trwał w odstępstwie i czcił Baala. W słowach Jahwe jest nadzieja, że Jego lud zawróci z drogi niewierności i odzyska zdrowie duchowe. Tak też się stało – Hebrajczycy powrócili z niewoli, która była karą za ich nielojalność wobec Stwórcy. Jeśli nie jesteś zadowolony lub zadowolona ze swego stanu duchowego i przytłacza cię brzemię poczucia winy, to przyjmij wiarą dzisiejsze Słowo. Zaufaj Bożej łasce, która może cię odnowić i odświeżyć duchowo, dając pewną nadzieję na przyszłość. 

Do Ciebie bowiem, Panie mój, Panie, (zwracam) moje oczy; do Ciebie się uciekam: Ty nie gub mej duszy.

Dawid prosił Jahwe, by strzegł jego warg i chronił jego serce od złych skłonności. Błagał Pana, by uchronił go od złego towarzystwa i gotów był ochoczo przyjąć karcenie od bogobojnego człowieka. Widzimy zatem w jakim kontekście szukał Boga i uciekał się do Niego. Niech za sprawą Ducha Świętego taka postawa będzie i naszym udziałem.