Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło.

Izajasza 9:1

Bóg obiecuje, że odmieni los terenów północnego królestwa Izraela, wprowadzając w miejsce ciemności Bożą światłość, a w miejsce smutku, zbożną radość (8:23b-9:2). Podobnie jak podczas zwycięstwa Gedeona nad Midianitami, skruszone zostanie jarzmo niewolniczego poddaństwa, a ponadto spalone zostaną buty i płaszcze nieprzyjacielskich żołnierzy (9:3, 4). Narodziło się bowiem dziecko, które zapanuje jako Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju (9:5). Ten Dziedzic tronu Dawidowego obejmie potężną władzę, gdyż za sprawą gorliwości Jahwe Zastępów na wieki zaprowadzi pokój i sprawiedliwość (9:6).

Zaiste, nie ma na ziemi człowieka sprawiedliwego, który by tylko dobrze czynił i nie grzeszył.

Kaznodziei Salomona 7:20 (Biblia Warszawska)

Pomyśl o najlepszym człowieku jakiego znasz. O kimś, kto według ciebie zasługuje na określenie „dobry”. Być może, gdy patrzysz na tę osobę, wydaje ci się, że jest ona bez skazy, zawsze wie jak postąpić, co powiedzieć itp. A teraz porównaj siebie do tego człowieka. Jak wypadasz na jego tle? Kiepsko? To wyobraź sobie, że on również grzeszy i nie można o nim powiedzieć, że jest sprawiedliwy. Dlaczego? Ponieważ Biblia wyraźnie mówi, że nie ma nikogo, kto by dobrze czynił. Każdy człowiek, nawet najlepszy z najlepszych, potrzebuje przebaczenia grzechów. Tego samego potrzebujesz rownież ty. Czy prosiłeś już, by Jezus Chrystus ci przebaczył? Czy masz z Nim osobistą relację? Jeżeli nie, to zachęcam, byś nad tym pomyślał i coś w tym kierunku zrobił.

Do refleksji:

1. Dlaczego ludzie marnie wypadają, gdy porównują się z Bogiem?
2. Do czego jest nam potrzebne przebaczenie grzechów i osobista relacja z Jezusem Chrystusem?
3. W jaki sposób można nawiązać relację z Jezusem?

To jak traktujemy innych może wynikać z bardzo wielu przyczyn. Najprostsza, najłatwiejsza do zapamiętania i najpraktyczniejsza w zastosowaniu jest wskazówka pochodząca od Jezusa:

Traktujcie innych tak, jak sami chcecie być traktowani.

Takie postępowanie może nie gwarantuje wzajemności, ale wyznacza najwyższe standardy naszych powinności.

Łukasza 6:31

Czyż nie wiecie, żeście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was?

1 Koryntian 3:16

Apostoł Paweł zwraca uwagę chrześcijanom w Koryncie na fakt, że są cieleśni i niedojrzali, bowiem podzielili się na frakcje, kierując się m.in. podziwem dla wybitnych głosicieli Dobrej Nowiny (3:1-4). Następnie apostoł wyjaśnia, że rola kaznodziejów Ewangelii ma charakter służebny (są jedynie współpracownikami Boga), zaś tym, który daje wzrost, jest Bóg (3:5-9). W kolejnym fragmencie Paweł omawia wielką odpowiedzialność duchowego budowniczego i przypomina, że jedynym fundamentem, na którym taki człowiek buduje jest Jezus Chrystus, lecz trzeba na nim budować z materiałów ogniotrwałych (3:10-15). Co więcej, apostoł narodów przyrównuje wierzących do świątyni Bożej i wypowiada przestrogę pod adresem burzycieli Kościoła (3:16, 17).

Jezus powiedział: Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia.

Jana 8:12

Ewangelia według Jana od rozdziału 7, wersetu 14, do rozdziału 8, wersetu 59, opisuje działalność Pana Jezusa w świątyni jerozolimskiej. Chrystus głosił, że jest światłością świata i że ludzie muszą uwierzyć w Niego jako swego Boskiego Pana i Zbawiciela (8:12-29). Wówczas wielu Żydów uwierzyło w Niego, ale Jezus wezwał ich do trwania w Jego nauce i do poznania prawdy, która ich wyzwoli (8:30-32). Niestety, Jego słuchacze nie uświadamiali sobie, że są w niewoli, dlatego Pan wyjawił im, iż są niewolnikami grzechu i tylko On może ich uwolnić (8:33-36).