„Albowiem nie ma żadnego innego imienia pod niebem, danego ludziom, przez które moglibyśmy być zbawieni.”

Naśladowcy Chrystusa w tej kwestii są bardzo stanowczy i nie mają wątpliwości kim jest ten Zbawiciel.

Dzieje Apostolskie 4:12

Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, którzy im oznajmili: Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi.

Ewangelia Łukasza 24:33b -34 (Biblia Tysiąclecia)

Spróbuj przez moment w wyobraźni przenieść się do czasów, w których żyli uczniowie. Do momentu, w którym Pan Jezus został ukrzyżowany, a oni pozostali sami. Postaraj się wczuć w rolę któregoś z nich. Jak mogli się czuć? O czym mogli myśleć? Czego mogli się obawiać?

Pan Jezus mówił uczniom o tym, co ma się wydarzyć, ale oni chyba nie do końca wierzyli w to, że On zmartwychwstanie. Wszyscy byli pogrążeni w żałobie i smutku. Ich plany i nadzieje związane z Chrystusem legły w gruzach. Najprawdopodobniej myśleli, że to już koniec. A jednak nie! Trzeciego dnia Pan Jezus ukazał się im! On naprawdę żyje! Wyobraź sobie, jakie to dla nich musiało być wielkie, radosne, a jednocześnie niesamowite wydarzenie! To przecież nie zdarza się codziennie! Pomyśl, z jakim entuzjazmem i zaangażowaniem rozgłaszali innym tę cudowną wieść: „Pan rzeczywiście zmartwychwstał”!

Tak, Jezus zmartwychwstał i żyje dzisiaj! Weź przykład z uczniów i ciesz się każdego dnia z tego, że Pan Jezus pokonał śmierć i grzech! Że dzięki Niemu, jeśli w Niego uwierzysz, możesz mieć życie wieczne! Że podobnie jak On, ty też zmartwychwstaniesz!

Do refleksji:

1. Czy potrafisz cieszyć się z tego, że Pan Jezus zmartwychwstał? Dlaczego?
2. W jaki sposób możesz podzielić się tą radosną nowiną z innymi?

I wszystko, cokolwiek czynicie w słowie lub w uczynku, wszystko czyńcie w imieniu Pana Jezusa, dziękując przez Niego Bogu Ojcu.

List do Kolosan 3:17

Powyższe słowa są dla każdego wierzącego wielkim wyzwaniem. Niektórzy od razu na samym początku pasują, bo uważają, że i tak nie dadzą rady, że im nie wyjdzie. A jaka będzie twoja reakcja? Jak w ogóle rozumiesz te słowa? Czy chodzi o to, żeby, cokolwiek robiąc i mówiąc, oznajmiać wszystkim, że robisz to w imieniu Pana Jezusa? Czy też chodzi o to, żeby w twoich słowach i czynach był widoczny Pan Jezus? Żeby to, co robisz było nacechowane miłością do ludzi i do Boga? Myślę, że jedno nie wyklucza drugiego. Jednak, gdy coś robisz i mówisz, że czynisz to w imieniu Pana Jezusa, musisz być pewien, że tego właśnie Pan Bóg od ciebie oczekuje. Niestety, patrząc na historię chrześcijaństwa, widzimy, że niektórzy ludzie nadużywali tego i zabijali innych w imieniu Pana Jezusa. Czy tego Pan Jezus pragnął? Z pewnością znasz odpowiedź. Co więc zrobić, żeby zastosować w życiu słowa z listu do Kolosan? Możesz każdego dnia, przed podejmowaniem trudniejszych i łatwiejszych decyzji zadawać sobie pytanie: Co Pan Jezus zrobiłby na moim miejscu? Czasem odpowiedź będzie prosta i szybka, a czasem będziesz musiał spędzić wiele czasu na modlitwie i rozmyślaniu o tym, co On by zrobił. Aby wiedzieć, jak Pan Jezus postąpiłby w jakiejś sytuacji, musisz Go poznawać coraz lepiej poprzez modlitwę i czytanie Biblii.

W związku z tym, że mamy Nowy Rok, podejmij nowe wyzwanie i spróbuj każdego dnia zadawać sobie pytanie: Co Pan Jezus zrobiłby na moim miejscu? A potem postaraj się zgodnie z tym postępować. Powodzenia!

Do refleksji:

1. Co może być przeszkodą w tym, abyś zaczął stosować powyższy werset w życiu?
2. Czy chcesz spróbować i podjąć się tego wielkiego zadania? Jeżeli tak, to podziel się z nami swoim postanowieniem, bo łatwiej jest w czymś wytrwać, jeżeli się komuś o tym powie.

„Co wam powie, to czyńce”.

Postępowanie zgodne ze słowami Jezusa wybawia z mnóstwa kłopotów i przynosi wiele radości.

Ew. Jana 2:5

Albowiem fundamentu innego nikt nie może założyć oprócz tego, który jest założony, a którym jest Jezus Chrystus.

1 Koryntian 3:11 (Biblia Warszawska)

Jeżeli przyglądałeś się kiedykolwiek budowie jakiegoś budynku, to z pewnością zauważyłeś, że musi on mieć dobry fundament. To od jego wytrzymałości i stabilności zależy trwałość i bezpieczeństwo całej budowli. Podobnie jest w naszym w życiu. Każdy człowiek, „buduje” dom swojego życia, dokonując różnych wyborów. Jeżeli pragniesz, aby twoje życie było właśnie taką trwałą i bezpieczną budowlą, powinieneś pomyśleć o tym, na czym je budujesz. Co jest podstawą twojego życia, co jest dla ciebie najważniejsze?

Prawda jest taka, że tylko Pan Jezus jest właściwym, dobrym, trwałym fundamentem. Jeżeli zaprosisz Go do swojego serca, przeprosisz za swoje grzechy i poprosisz, aby stał się twoim Panem, to rozpoczynasz budowę od dobrej podstawy. Możesz mieć pewność, że niezależnie od tego, co się wydarzy, ty będziesz bezpieczny w Bożych rękach. Będziesz miał zapewnione życie wieczne w niebie. Nie zapomnij jednak o tym, że każdego dnia dokładasz „cegiełkę” do twojej budowli, dokonując różnych wyborów. Proś więc Boga, aby pomógł ci właściwie wybierać, aby twoje życie podobało Mu się.

Do refleksji:

1. Co jest podstawą twojego życia? Na czym je budujesz?
2. Jaką budowlą byłoby to, co już zbudowałeś w swoim życiu? Może musisz zacząć od początku?

Jeśli mówimy, że grzechu nie mamy, sami siebie zwodzimy, i prawdy w nas nie ma.

1 List Jana 1:8 (Biblia Warszawska)

Wielu ludzi, porównując się z innymi, uważa, że nie są tacy źli, bo nie kradną, nie zabijają, nie cudzołożą. Niektórzy dochodzą nawet do wniosku, że w takim razie, skoro tego nie robią, to tak naprawdę nie grzeszą. Czasem zdarzają im się potknięcia, ale to nie jest grzech, a Pan Bóg przecież nie jest taki drobiazgowy. Słowo Boże mówi jednak coś innego. Ono jasno pokazuje, że każdy człowiek grzeszy, a jeżeli mówi inaczej, to jest kłamcą. Oszukuje nie tylko innych, ale także samego siebie. A co ty myślisz o sobie? Czy uważasz się za bardzo dobrego człowieka, który nie ma problemów z grzechem, czy też wiesz o tym, że grzech panuje w twoim życiu? Jeżeli jesteś świadomy swojej grzeszności, to jesteś na dobrej drodze do tego, by coś zmienić. Możesz Bogu wyznać wszystkie swoje winy, wierząc w to, że tylko On może ci je wybaczyć, bo umarł za ciebie na krzyżu. Jeżeli to uczynisz szczerze, Bóg ci wybaczy i jeżeli będziesz bardzo tego pragnął, to pomoże ci walczyć z pokusami, które codziennie napotykasz.

Do refleksji:

• Jakim jesteś człowiekiem? Co o sobie myślisz?
• Do czego powinna cię prowadzić świadomość swojej grzeszności?

Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło.

Izajasza 9:1

Bóg obiecuje, że odmieni los terenów północnego królestwa Izraela, wprowadzając w miejsce ciemności Bożą światłość, a w miejsce smutku, zbożną radość (8:23b-9:2). Podobnie jak podczas zwycięstwa Gedeona nad Midianitami, skruszone zostanie jarzmo niewolniczego poddaństwa, a ponadto spalone zostaną buty i płaszcze nieprzyjacielskich żołnierzy (9:3, 4). Narodziło się bowiem dziecko, które zapanuje jako Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju (9:5). Ten Dziedzic tronu Dawidowego obejmie potężną władzę, gdyż za sprawą gorliwości Jahwe Zastępów na wieki zaprowadzi pokój i sprawiedliwość (9:6).

Zaiste, nie ma na ziemi człowieka sprawiedliwego, który by tylko dobrze czynił i nie grzeszył.

Kaznodziei Salomona 7:20 (Biblia Warszawska)

Pomyśl o najlepszym człowieku jakiego znasz. O kimś, kto według ciebie zasługuje na określenie „dobry”. Być może, gdy patrzysz na tę osobę, wydaje ci się, że jest ona bez skazy, zawsze wie jak postąpić, co powiedzieć itp. A teraz porównaj siebie do tego człowieka. Jak wypadasz na jego tle? Kiepsko? To wyobraź sobie, że on również grzeszy i nie można o nim powiedzieć, że jest sprawiedliwy. Dlaczego? Ponieważ Biblia wyraźnie mówi, że nie ma nikogo, kto by dobrze czynił. Każdy człowiek, nawet najlepszy z najlepszych, potrzebuje przebaczenia grzechów. Tego samego potrzebujesz rownież ty. Czy prosiłeś już, by Jezus Chrystus ci przebaczył? Czy masz z Nim osobistą relację? Jeżeli nie, to zachęcam, byś nad tym pomyślał i coś w tym kierunku zrobił.

Do refleksji:

1. Dlaczego ludzie marnie wypadają, gdy porównują się z Bogiem?
2. Do czego jest nam potrzebne przebaczenie grzechów i osobista relacja z Jezusem Chrystusem?
3. W jaki sposób można nawiązać relację z Jezusem?

Traktujcie innych tak, jak sami chcecie być traktowani.

Takie postępowanie może nie gwarantuje wzajemności, ale wyznacza najwyższe standardy naszych powinności.

Łukasza 6:31

Czyż nie wiecie, żeście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was?

1 Koryntian 3:16

Apostoł Paweł zwraca uwagę chrześcijanom w Koryncie na fakt, że są cieleśni i niedojrzali, bowiem podzielili się na frakcje, kierując się m.in. podziwem dla wybitnych głosicieli Dobrej Nowiny (3:1-4). Następnie apostoł wyjaśnia, że rola kaznodziejów Ewangelii ma charakter służebny (są jedynie współpracownikami Boga), zaś tym, który daje wzrost, jest Bóg (3:5-9). W kolejnym fragmencie Paweł omawia wielką odpowiedzialność duchowego budowniczego i przypomina, że jedynym fundamentem, na którym taki człowiek buduje jest Jezus Chrystus, lecz trzeba na nim budować z materiałów ogniotrwałych (3:10-15). Co więcej, apostoł narodów przyrównuje wierzących do świątyni Bożej i wypowiada przestrogę pod adresem burzycieli Kościoła (3:16, 17).