Jezus powiedział: Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia.

Jana 8:12

Ewangelia według Jana od rozdziału 7, wersetu 14, do rozdziału 8, wersetu 59, opisuje działalność Pana Jezusa w świątyni jerozolimskiej. Chrystus głosił, że jest światłością świata i że ludzie muszą uwierzyć w Niego jako swego Boskiego Pana i Zbawiciela (8:12-29). Wówczas wielu Żydów uwierzyło w Niego, ale Jezus wezwał ich do trwania w Jego nauce i do poznania prawdy, która ich wyzwoli (8:30-32). Niestety, Jego słuchacze nie uświadamiali sobie, że są w niewoli, dlatego Pan wyjawił im, iż są niewolnikami grzechu i tylko On może ich uwolnić (8:33-36).

Wszyscy, którzy się do Ciebie uciekają, niech się cieszą, niech się weselą na zawsze! Osłaniaj ich, niech cieszą się Tobą, ci, którzy imię Twe miłują.

Psalmów 5:12

Wieczna radość będzie udziałem wszystkich, którzy Boga miłują i Mu ufają. Człowiek nieodrodzony dąży do niezależności od Boga i uważa, że sam sobie ze wszystkim poradzi. Tacy nieposłuszni ludzie nieraz skłaniają się ku religiom i ideom pogańskim, według których człowiek rzekomo może zbawić sam siebie dzięki własnym staraniom. Tymczasem dziecko Boże rozumie, że bez Boga nie zdoła zwycięsko przejść przez życie i wejść do Królestwa Bożego. Człowiek wierzący całkowicie polega na Bożej drodze zbawienia, dokonanej tylko i wyłącznie przez zbawczą ofiarę Jezusa Chrystusa.

Aniołowi Kościoła w Filadelfii napisz: To mówi Święty, Prawdomówny, Ten, co ma klucz Dawida, Ten, co otwiera, a nikt nie zamknie, i Ten, co zamyka, a nikt nie otwiera. Przyjdę niebawem: Trzymaj, co masz, by nikt twego wieńca nie zabrał!

Objawienie 3:7.11

Mimo, że kościół w Filadelfii był niepozorną wspólnotą, niezamożną i prawdopodobnie małą, wiernie trwał przy Chrystusie. Zbawiciel nie skierował do tej społeczności żadnej nagany, podobnie jak do kościoła w Smyrnie. Jezus ukazał się braciom i siostrom z Filadelfii jako jedyny, który decyduje o tym, czy ktoś uzyska wstęp do nieba. Zachęca tych chrześcijan, by zachowali czujność i okazali się stali w wierze. Jeżeli czujesz się słaby lub jeśli twoja wspólnota ma niewielką moc, weź przykład z tego kościoła, gdyż tylko czerpiąc posilenie od samego Pana możemy odnieść pewne zwycięstwo.

I głośno zawołali: Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami. Na ich widok rzekł do nich: Idźcie, pokażcie się kapłanom. A gdy szli, zostali oczyszczeni.

Łukasza 17:13-14

Chrystus uzdrowił dziesięciu trędowatych, przy czym zostali uleczeni w trakcie drogi do kapłana, który zgodnie z Prawem orzekał w sprawie występowania lub zaniku trądu. Smutnym jednak aspektem całej sprawy jest to, że tylko jeden uzdrowiony powrócił i oddał chwałę Bogu. W dodatku nie był to Izraelita, lecz Samarytanin, cudzoziemiec. Bądźmy zawsze wdzięczni Bogu, dziękując Mu za każde dobro, które nas spotyka oraz za wszelkie wysłuchane modlitwy i za wszystkie rozwiązane problemy. „Za wszystko dziękujcie; taka jest bowiem wola Boża w Chrystusie Jezusie względem was”.

Apostoł Paweł napisał: To wszystko, co było dla mnie zyskiem, ze względu na Chrystusa uznałem za stratę. I owszem, nawet wszystko uznaję za stratę ze względu na najwyższą wartość poznania Chrystusa Jezusa, Pana mojego. Dla Niego wyzułem się ze wszystkiego i uznaję to za śmieci, bylebym pozyskał Chrystusa.

Filipian 3:7-8

Saul z Tarsu mógł się chlubić ze swojego pochodzenia, wychowania i innych osiągnięć. Lecz taka chluba wynikałaby tylko z ludzkiego punktu widzenia. Gdy dzięki łasce Bożej Saul stał się apostołem Pawłem, uznał te wszystkie atuty za nic nie warte w porównaniu z poznaniem Pana Jezusa Chrystusa. To poznanie nie było czysto książkową wiedzą teologiczną, choć Słowo Boże odgrywało tu także ważną rolę. Była to osobista, zbawcza więź z Mesjaszem, dzięki której Chrystus był życiem apostoła. Czy także twoim życiem jest Zbawiciel?