„(Pasterze) śpiesząc się, przyszli i znaleźli Marię i Józefa oraz niemowlątko leżące w żłobie. A ujrzawszy, rozgłosili to, co im powiedziano o tym dziecięciu”

Ewangelia Łukasza 2:16-17 (Biblia Warszawska)

Historię narodzenia Zbawiciela świata z pewnością słyszałeś już wielokrotnie. Pewnie słyszałeś też o tym, że Pan Jezus przyszedł na świat, aby zbawić grzeszników, aby uratować tych, którzy w Niego uwierzą. Że przyszedł po to, aby ci, którzy Go przyjmą do swojego serca mogli żyć wiecznie w niebie. Powstaje jednak pytanie, co z tą wiedzą zrobiłeś albo: co z nią zrobisz? Czy wierzysz, że to jest prawda? Jeżeli tak, to co dalej? Pozostawisz tę wiadomość dla siebie, czy przekażesz ją dalej?

Pasterze nie zwlekali, nie czekali na to, że ktoś im będzie kazał opowiadać o Jezusie, ale sami od razu rozgłosili to, co usłyszeli o Zbawicielu. Nie zachowali tego tylko dla siebie! Bądź do nich podobny! Jeżeli Chrystus coś dla ciebie znaczy, idź i opowiedz o tym innym!

Do refleksji:

1. W jaki sposób możesz opowiadać innym o Jezusie?
2. Dlaczego ważne jest to, aby najpierw poznać Pana Jezusa, a dopiero potem mówić o Nim?

Ewangelia Jana 13:34 (Biblia Warszawska)

Czy to nowe przykazanie, które dał Pan Jezus jest dla ciebie łatwe do wykonania? Czy potrafisz kochać innych tak jak On? Niezależnie od tego, jaki ktoś jest? Niezależnie od tego, co złego ci zrobił czy powiedział? Zadanie z pewnością jest bardzo trudne do zrealizowania. Pan Jezus ustawił poprzeczkę wysoko, bo przecież nie wszyscy ludzie są mili, uczynni, nie wszyscy dobrze cię traktują. Wielu ludzi trudno nawet lubić, a Pan Jezus nakazuje ich kochać. O co więc chodzi? Ktoś kiedyś powiedział, że nie wszystkich musisz lubić, ale masz ich kochać. Niezależnie od tego, jak ktoś się w stosunku do ciebie zachowuje, ty masz okazywać mu Bożą miłość, masz mu dobrze życzyć, modlić się o niego, a jeżeli nadarza się okazja, pomóc mu w jakiś sposób. Jest to trudne, ale jeżeli Pan Jezus dał takie przykazanie, to znaczy, że jest to możliwe do wykonania. Oczywiście samemu nie jesteś w stanie tego zrobić, ale razem z Bogiem wszystko jest możliwe. Poproś Go więc o pomoc. Z Nim możesz nawet „przeskakiwać mury” (Psalm 18:30b)! On może pomóc ci kochać tych, których dzisiaj nawet nie lubisz.

Do refleksji:

1. Czy są jakieś osoby w twoim otoczeniu, które działają ci na nerwy? Których wolałbyś nawet nie oglądać? Jeżeli tak, to pomyśl, w jaki sposób mógłbyś okazać im Bożą miłość?
2. Co powinieneś zrobić, gdy ktoś nie podziękuje ci nawet za pomoc, a wręcz wyśmieje? O czym powinieneś w takich sytuacjach pamiętać?

Nie znajdzie się pośród ciebie nikt, kto by przeprowadzał przez ogień swego syna lub córkę, uprawiał wróżby, gusła, przepowiednie i czary.

Powtórzonego Prawa 18:10

Chcąc uchronić się od okultyzmu, musimy unikać dwóch skrajności. Jedną z nich jest niezdrowa fascynacja zjawiskami okultystycznymi, nawet z punktu widzenia chrześcijańskiego. Są chrześcijanie, którzy więcej rozmyślają i rozmawiają o diable niż o Bogu. Drugą skrajnością jest niewiara w istnienie osobowego szatana i demony, wyobrażanie ich sobie jako śmiesznych, niezbyt szkodliwych, rogatych postaci, lekceważenie ich zagrożenia i brak czujności w odniesieniu do ich pułapek. Choć los złych aniołów i ich przywódcy jest już przesądzony, żaden z nas nie osiągnął jeszcze ostatecznego zwycięstwa. Dlatego musimy być bardzo czujni, w porę dostrzegać zagrożenia duchowe i zabezpieczać się przed nimi. W razie ataku demonicznego natychmiast wzywajmy z wiarą Pana Jezusa lub Boga Ojca. W takiej modlitwie możemy powołać się na krew Baranka, gdyż Diabeł szczególnie lęka się krwi Jezusa, która jest symbolem jego klęski.

Nie sądźcie z pozoru, ale sądźcie sprawiedliwie

zda się być szczególnie przydatna, gdy mamy do czynienia z ocenami ludzi znanych nam jedynie z mediów.

Jana 7:24

Jezus powiedział: Nie przyszedłem wezwać do nawrócenia sprawiedliwych, lecz grzeszników.

Łukasza 5:32

Mistrz wypowiedział te Słowa, gdy zarzucono Jego uczniom, że jedzą i piją z celnikami i grzesznikami. Zbawiciel i Jego apostołowie nie po to spotykali się z ludźmi grzesznymi, by przejmować ich złe nawyki. Przeciwnie, Pan z miłością wychodził do tych chorych duchowo ludzi, by leczyć ich dusze i jednać ich z Bogiem. Powinniśmy wstępować w Jego ślady.

Maria (siostra Marty) siadła u nóg Pana i przysłuchiwała się Jego mowie.

Łukasza 10:39

Ten fragment dobrze łączy się ze słowami Jezusa o tym, że gdzie nasz skarb, tam i serce. W natłoku codziennych spraw, spotkań oraz innych obowiązków powinniśmy znaleźć czas, by usiąść u stóp Jezusa i przysłuchiwać Mu się (tj. czytać i rozważać Słowo Boże). Jezus pochwalił wybór Marii komentując go w następujący sposób: „Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba (mało albo) tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona”.

Jezus powiedział: Gdzie jest skarb wasz, tam będzie i serce wasze.

Łukasza 12:34

Za pomocą kilku prostych słów Pan Jezus podpowiada jak sprawdzić własne priorytety. Należy zrobić listę rzeczy, które są dla nas ważne i zastanowić się, na ile są one zbieżne z celami Królestwa Bożego. Można również rozważyć ile czasu pochłaniają nam poszczególne czynności. Jeśli społeczność z Bogiem oraz innymi wierzącymi jest marginalizowana, to zapewne nie tam jest nasze serce.

Jezus powiedział: Nie potrzebują lekarza zdrowi, ale ci, którzy się źle mają.

Łukasza 5:31

Pan Jezus wypowiedział powyższe słowa na przyjęciu z celnikami i ich przyjaciółmi. Były to osoby pozostające na usługach rzymskich władz okupacyjnych, a Jezus pojawiał się zawsze wszędzie tam, gdzie byli ludzie, którzy go potrzebowali. Tylko do jednej grupy nie potrafił dotrzeć ze swoim poselstwem – do religijnych przywódców czekających na przyjście Mesjasza. Co za ironia!

Usuńcie bogów obcych spośród was i zwróćcie serca wasze ku Panu, Bogu Izraela.

Jozuego 24:23

Izraelici mieli usunąć spośród siebie wszystkie bożki i skłonić swe serca do służenia wyłącznie Bogu Jahwe. Do tego zobowiązali się w ramach odnowienia przymierza ze Stwórcą. Skoro oddaliśmy swoje życie Jezusowi, nie oglądajmy się już na to, co bezbożne, świeckie i co mogłoby was sprowadzić z wąskiej drogi prowadzącej do życia. Nie wracajmy do starych, złych zwyczajów i praktyk. Niech nic w naszym życiu nie będzie konkurencją dla Boga, lecz służmy Mu z całego serca, całym umysłem, z całej siły i z całej duszy.

Lud odrzekł Jozuemu: Panu, Bogu naszemu, chcemy służyć i głosu Jego chcemy słuchać.

Jozuego 24:24

Gdy Jozue przydzielił plemionom izraelskim ich dziedzictwo w Ziemi Obiecanej, odnowił przymierze ludu z Bogiem. Izrael zobowiązał się do służenia Panu i okazywania Mu posłuszeństwa. Jako chrześcijanie oddaliśmy swoje życie Jezusowi i zawarliśmy przymierze z Bogiem. Jesteśmy wybrani do posłuszeństwa, dlatego nie możemy wracać do dawnego, nieposłusznego postępowania. Musimy być posłuszni prawdzie – przyczyni się to do uszlachetnienia naszego charakteru. Pan Jezus napomniał nas, że nie wystarczy nazywać Go Panem, ale trzeba spełniać Jego nakazy.