Łagodny język jest drzewem życia, lecz jego przewrotność powoduje zmartwienie serca.

Przypowieści Salomona 15:4 (Biblia Warszawska)

Drzewo życia. Jakie owoce może ono wydawać? Radość, pokój, dobre słowo, pocieszenie, błogosławieństwo i z pewnością jeszcze wiele innych rzeczy, które są potrzebne ludziom w codziennym życiu. Salomon w swoich Przypowieściach mówi, że łagodny język jest drzewem życia. Język, który mówi o innych i innym dobre rzeczy, który nie wypowiada przekleństw, który nie obmawia, który nie kłamie i nie krzyczy jest czymś wyjątkowym. Czymś, co może wielu ludziom pomóc i wyprowadzić ich z dołka, czymś, co może wielu zachęcić do działania, do bycia lepszym itp. Jaki jest twój język? Łagodny czy przewrotny? Jesteś dla innych zachęceniem, czy raczej zniechęceniem? W jaki sposób zwracasz się do innych – uprzejmie czy opryskliwie? Czy o tobie można byłoby powiedzieć, że twój język jest jak drzewo życia?

Słowo Boże chce cię zachęcić do tego, byś na co dzień używał uprzejmych słów w stosunku do ludzi, którzy cię otaczają. Pomyśl, jak wiele dobrego możesz zrobić, korzystając z tej dobrej rady. Może powiesz: „Nie ma szans, aby tak mówić, mój język jest niewyparzony…”. Sam możesz nie dać rady, ale masz Boga, który wszystko może! Z Jego pomocą również to jest możliwe! Skorzystaj z Jego wsparcia!

Do refleksji:

1. W stosunku do kogo używasz najgorszych słów? Czy możesz to zmienić?
2. Pomyśl o kimś, kto może dzisiaj potrzebować twojego dobrego słowa, twojej zachęty. Gdy już znajdziesz taką osobę, powiedz jej coś dobrego (oczywiście musi to być prawda).

Język naszego komunikowania jest bardzo ważnym czynnikiem życia, dlatego Apostoł przestrzega:

„Jeśli językiem zrozumiale nie przemówicie, jakże kto zrozumie, co się mówi? Na wiatr bowiem mówić będziecie”.

Niezrozumiałe wypowiedzi potęgują niezrozumienie.

1 Koryntian 14:9

Nie zawsze i nie każde użycie dosadnych określeń jest przejawem „języka nienawiści”.

„Jezus im odpowiedział: Czy nie Ja wybrałem was dwunastu? A jeden z was jest diabłem”.

Ew. Jana 7:1

Jezusa o „język nienawiści” na pewno oskarżyć się nie da. Dzięki Niemu uczymy się, że są tacy „wybrańcy”, którzy swoim postępowaniem zapracowują sobie na bardzo dosadne określenie swoich poczynań.

Dla jasności — diabolos w języku greckim oznacza tyle co „oszczerca”, „oskarżyciel braci”, zaś ta refleksja nie jest oskarżeniem kogokolwiek, lecz ostrzeżeniem.

Strzeż języka swego od zła, a warg swoich od słów obłudnych!

Psalm 34:14 (Biblia Warszawska)

Jak wyglądają twoje rozmowy ze znajomymi, przyjaciółmi, kolegami z klasy? Gdyby ktoś im się przysłuchiwał, co mógłby o nich powiedzieć? Czy byłaby to uczta dla uszu, czy też „więdłyby” one coraz bardziej z każdym usłyszanym zdaniem? Jakich słów używasz? W jaki sposób opowiadasz o innych? Pan Bóg oczekuje od ciebie tego, żebyś ze swoich ust nie wypuszczał nieprzyzwoitych słów, przekleństw, brudnych kawałów, żebyś nie mówił kłamstw ani nie plotkował. Dlaczego? On wie doskonale, jak bardzo można zranić innych tym, co się mówi, jak bardzo to, co się słyszy wpływa na czyjeś myślenie. Pamiętaj o tym zawsze, ilekroć będziesz chciał wypuścić ze swoich ust coś, co nie powinno z nich wyjść.

Do refleksji:

1. Jakiego rodzaju zło wychodzi z twoich ust?
2. W jaki sposób wypowiadasz się o innych? Co powinieneś z tym zrobić?

Zgodnie z nauką Jezusa osoba wypowiadająca plugawe słowa ma problem znacznie głębszy niż tylko niewyparzony język. Przekleństwa, wulgaryzmy, złe słowa świadczą nie tylko o kulturze, ale również o naturze człowieka – one ujawniają stan jego serca.

Człowiek dobry z dobrego skarbca serca wydobywa dobro, a zły ze złego wydobywa zło; albowiem z obfitości serca mówią usta jego.

Łukasza 6:45