Jezus uczył modlitwy: Przebacz nam nasze winy, jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili.

Mateusza 6:12

Wypowiadając te słowa mówimy Bogu, aby w kwestii przebaczenia traktował nas tak, jak my traktujemy innych. Osobiście jestem niezmiernie wdzięczny naszemu Panu, że postępuje z nami według wspaniałości łaski swojej, a nie według naszych deklaracji czy czynów. Werset ten powinien nas mobilizować do modlitwy o umiejętność przebaczania i pamiętania o tym, że przebaczenie to puszczenie w niepamięć tego, co ktoś mi wyrządził i nie wracanie do tego. To traktowanie bliźniego tak samo, jak przed konfliktem, ponieważ tak właśnie postępuje z nami łaskawy Bóg.

Do refleksji:

1. Dlaczego Jezus uczył, że powinniśmy przebaczać?
2. Co dzieje się, gdy ludzie nie umieją przebaczyć?
3. Czy umiesz wybaczyć sobie?
4. Czy umiesz wybaczyć innym?
5. Jak radzisz sobie z kwestią przebaczenia?

Błogosławieni pokój czyniący. (Mateusza 5:9)

 Jak reagujesz, gdy dzieci zaczynają się kłócić? Niektórzy rodzice przyjmują taktykę: „nie wtrącać się”, uważając, że dzieci powinny rozwiązywać swoje konflikty same, bez ingerencji osób trzecich. Inni zamieniają się w sędziego na ringu bokserskim, rozdzielając walczące strony i najczęściej odsyłając je do dwóch różnych pomieszczeń.

Czy można, a może należy robić coś więcej?

Konflikty między rodzeństwem to najlepsza szkoła relacji międzyludzkich. Wyobraź sobie, że wasz dom to sala wykładowa, dzieci to studenci, a do zdobycia jest dyplom ze stosunków międzyludzkich.

Gdy dzieci zaczynają walczyć, wywołaj jednego z nich z pokoju i porozmawiaj, w jaki sposób rozprawić się z konfliktem. Ucz dzieci jak negocjować, jak rozmawiać o problemach, w jaki sposób dochodzić do kompromisu i jak być tym, który niesie pokój. Potem pozwól mu wrócić do rodzeństwa, niech wypróbuje otrzymane rady. Jeśli to niezbędne, wywołaj także drugie dziecko i przekaż mu swoje wskazówki, zanim spróbują jeszcze raz. Cokolwiek zrobisz, nigdy nie rozmawiaj z nimi jednocześnie. Dzieci mają zadziwiającą niechęć do przyjmowania nauki, kiedy są razem.

Obserwuj, jak dzieci sobie radzą i pamiętaj o swojej roli. Jako ich instruktor być może będziesz musiał powtarzać procedurę pięć, albo dziesięć razy w ciągu całego zdarzenia, dopóki nie zauważysz prawdziwej zmiany w postawach. Nie jest to łatwe, ale dzięki tym lekcjom twoje dzieci posiądą umiejętności niezbędne do budowania zdrowych i trwałych relacji.

Do refleksji:

1. Jeśli nie byłeś jedynakiem, jak reagowali twoje rodzice na kłótnie między tobą a rodzeństwem?
2. Które z ich reakcji były dla ciebie szczególnie bolesne?