Paulinka przyniosła do domu antologię poezji Władysława Bełzy, autora znanego chyba wszystkim wiersza „Kto ty jesteś? – Polak mały”, a jednocześnie narodowca, człowieka religijnego i żarliwego patrioty. Bez wątpienia na twórczość Bełzy, urodzonego w 1847 roku, wpływ miała ówczesna sytuacja geo-polityczna i fakt, że państwo polskie jako takie nie istniało. W jednym ze swoich wierszy, zatytułowanym „O celu Polaka”, Bełza pisze tak:

Polaka celem:
Skrucha przed Bogiem
Mir z przyjacielem,
A walka z wrogiem.

Współcześni spadkobiercy tamtych tradycji dzisiaj również proponują ryzykowną zabawę, polegającą na łączeniu Boga z opcjami politycznymi, wskazując ludziom kto przyjaciel, a kto wróg. Warto się zastanowić, jak ta wizja państwa ma się do nauczania Chrystusa zawartego w Słowie Bożym.

Rzymski kontekst służby Chrystusa

Chrystus, podobnie jak miliony jemu podobnych, urodził się w państwie podbitym siłą rzymskiej armii. Rzymianie sprawowali swoje rządy w sposób bezwzględny i brutalny, a tereny Palestyny były miejscem zapalnym, gdzie co rusz dochodziło do kolejnych lokalnych powstań. Co jednak zdumiewa, Chrystus całkowicie stronił od polityki – wyciągających miecz mitygował, a gorliwym Zelotom, którzy w Nim upatrywali szansę na przebudzenie narodu, wskazywał zupełnie inną wizję Królestwa. Zamiast na koniu, do Jerozolimy wjechał na oślęciu, raz po raz udowadniając, że Królestwo, o którym tyle mówił, nie było i nie jest z tego świata.

Królestwo Boże

Dla Chrystusa temat Królestwa Bożego był nadrzędny, najważniejszy i praktycznie cały czas obecny w Jego życiu i służbie. Rozpoczynając swoją trzyletnią misję, głosił:

Wypełnił się czas i przybliżyło się Królestwo Boże, upamiętajcie się i wierzcie ewangelii. (Ew. Marka 1,15)

Konstytucję Królestwa Bożego przedstawił w piątym rozdziale Ewangelii Mateusza. Znajdziemy tam dobrze znane słowa o ludziach błogosławionych (czyli szczęśliwych), którzy są ubodzy w duchu, miłosierni, czystego serca oraz czynią pokój. Dlaczego Jezus nie ziścił pragnień tysięcy swoich rodaków marzących o Bożym panowaniu, którego wyrazem byłoby zbrojne powstanie i odzyskanie niepodległości? Co zaproponował w zamian? Pozornie nic nowego.

Polityka miłości

Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej. To jest największe i pierwsze przykazanie. A drugie podobne temu: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego. (Ew. Mateusza 22,37-39)

Temat miłości do Boga (a jeszcze bardziej Bożej miłości do człowieka) jest bardzo bezpieczny. Jakże łatwo przychodzi nam śpiewać pieśni wyrażające nasze uczucia względem Stwórcy! Łatwo, ponieważ takie wyznania pozostają w sferze trudno weryfikowalnych deklaracji. Chrystus jednak często szokował, aby zwrócić uwagę swoich słuchaczy na pryncypia:

Słyszeliście, iż powiedziano: Będziesz miłował bliźniego swego, a będziesz miał w nienawiści nieprzyjaciela swego. (Ew. Mateusza 5,43)

Wyobrażam sobie, że Jego słuchacze z pewnością skwapliwie kiwali głowami, potwierdzając w ten sposób powyższe stwierdzenie. Nie sądzę, aby byli przygotowani na dalszą część Jego wypowiedzi:

A Ja wam powiadam: Miłujcie nieprzyjaciół waszych i módlcie się za tych, którzy was prześladują, abyście byli synami Ojca waszego, który jest w niebie, bo słońce jego wschodzi nad złymi i dobrymi i deszcz pada na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. (Ew. Mateusza 5,44-45)

Aby dobrze zrozumieć wagę tego stwierdzenia, należy sobie uświadomić, że Jezus mówił o Rzymianach. To tak, jakby w 1944 roku w Warszawie mówić o członkach SS. Jeśli chcemy być dziećmi Bożymi, musimy wyrzec się nienawiści i, narodzeni na nowo przez wiarę w Chrystusa, okazywać miłość tym, którym ją okazać najtrudniej. W wizji Chrystusa świat nie miał granic, a nacjonalizm był czymś zupełnie obcym, co dobitnie potwierdził apostoł Paweł, pisząc:

Nie masz Żyda ani Greka, nie masz niewolnika ani wolnego, nie masz mężczyzny ani kobiety; albowiem wy wszyscy jedno jesteście w Jezusie Chrystusie. (Galacjan 3,28)

Obywatelstwo Królestwa

W Bożej wizji to nie granice państw są najważniejsze, ale drugi człowiek bez względu na kolor skóry, język, charakter lub jakąkolwiek inną cechę. Gdy Bóg stwarzał świat, nie było na nim zła, nienawiści, kłamstw ani morderstw – świat był miejscem idealnym. Bóg nie zrezygnował ze swojej pierwotnej wizji, o czym świadczy każda księga w Słowie Bożym, a kulminacją tych dążeń była śmierć jedynego Bożego Syna oraz Jego zmartwychwstanie trzy dni później. Bóg pragnie, abyśmy poprzez swoje codzienne wybory, postawy, słowa i zachowanie poszerzali Królestwo Boże na ziemi, czyniąc pokój, podnosząc upadających, zachęcając załamanych i wspierając każdą dobrą rzecz w wymiarze osobistym jak i wspólnotowym. To jest nasze zadanie, które mamy realizować dopóki On nie powróci.

Czym dla mnie dzisiaj jest patriotyzm? Wyraża się on, między innymi, w prostych, codziennych wyborach – uczciwości, płaceniu podatków, wierności w małżeństwie, rezygnacji z własnych, często egoistycznych pragnień na rzecz dobra innych. Obywatelstwo Królestwa Bożego zobowiązuje. Biorąc to pod uwagę, patriotyczne hasło „Bóg, Honor, Ojczyzna” proponuję zastąpić apostolskim „Wiara, nadzieja i miłość” i nim kierować się w życiu.

Ale szukajcie najpierw Królestwa Bożego i sprawiedliwości jego, a wszystko inne będzie wam dodane.

Ewangelia Mateusza 6:33 (Biblia Warszawska)

Gdybyś zapytał ludzi, jakie mają cele w życiu lub co chcieliby osiągnąć, to z pewnością usłyszałbyś m.in. takie odpowiedzi: zdobycie dobrego wykształcenia, znalezienie dobrze płatnej pracy, zakochanie się w kimś, założenie rodziny, zbudowanie domu, kupno fajnego samochodu itp. Można powiedzieć, że nie ma w tym nic złego, ale niestety ludzie rzadko w tym wszystkim myślą o Panu Bogu. O tym, że On może mieć dla każdego człowieka trochę inny plan. Gdy zaś nie uda im się czegoś zrealizować, narzekają, oskarżają wszystkich, a najbardziej Boga. Nie wiem, jakie ty sobie zakładasz cele na przyszłość, ale w tym wszystkim nie zapomnij o swoim Stwórcy. Bóg nie chce, abyś zamartwiał się przyziemnymi rzeczami, ale skupił się przede wszystkim na szukaniu relacji z Nim, na stawaniu się takim, jak On chce abyś był, na pytaniu Go o to, co masz robić w życiu i na byciu Mu posłusznym. Gdy to będziesz czynił, Bóg zatroszczy się o rzeczy, które są ci potrzebne do normalnego funkcjonowania.

Do refleksji:

1. Jakie cele zakładasz sobie na najbliższe 10 lat? Czy jest w nich miejsce dla Pana Boga?
2. W jaki sposób praktycznie możesz szukać Królestwa Bożego?

Bóg Nieba wzbudzi królestwo, które nigdy nie ulegnie zniszczeniu. Jego władza nie przejdzie na żaden inny naród. Zetrze i zniweczy ono wszystkie te królestwa, samo zaś będzie trwało na zawsze.

Daniela 2:44

Prorok Daniel dzięki objawieniu Bożemu wyjawił królowi Nabuchodonozorowi treść jego nocnego widzenia, przy czym tajemnica ta nie była dostępna dla okultystów babilońskich (2:27-30). Mąż Boży opisał wizję wielkiego posągu zbudowanego od góry do dołu z różnych, coraz mniej szlachetnych materiałów; na końcu ów posąg został rozbity przez kamień, który stał się wielką górą, obejmującą całą ziemię (2:31-35). Daniel wyjaśnił, że głową ze złota jest król babiloński, a po nim nastaną trzy inne królestwa, natomiast u krytycznego kresu czwartego mocarstwa, Bóg niebios ustanowi swe Królestwo, które zniszczy wszystkie wspomniane siły i niepodzielnie zapanuje na wieki (2:36-45).

Wy zaś nie tak macie postępować. Lecz największy między wami niech będzie jak najmłodszy, a przełożony jak sługa!

Łukasza 22:26

Chrystus „nie przyszedł po to, aby Mu służono, lecz aby służyć i oddać swe życie na okup za wielu”. Przykład pokory, jaki pozostawił nam Mistrz jest nam bardzo potrzebny. Bądźmy gotowi uniżyć się i ochoczo usługiwać drugim. Weźmy przykład z Pana, który będąc w postaci Bożej, nie obstawał przy tym, lecz uniżył się i odłożył na bok swą chwałę, przychodząc na ten świat jako Człowiek. Czy ty także jesteś gotów (gotowa) uznawać innych za wyższych od siebie, tak jak Chrystus uniżył się wobec Boga Ojca?

Posłuchajcie, bracia moi umiłowani! Czy Bóg nie wybrał ubogich tego świata na bogatych w wierze oraz na dziedziców królestwa przyobiecanego tym, którzy Go miłują?

Jakuba 2:5

Wśród pierwszych chrześcijan nie było zbyt wielu bogatych ludzi, gdyż większość stanowili ludzie ubodzy i mało znaczący. Lecz wiele oni znaczyli dla swego Pana, który zapłacił za nich najwyższą cenę swej przenajświętszej krwi. To Bóg wybrał ubogich i nie przewidział dla nich tu i teraz bogactwa materialnego, lecz bogactwo w wierze i dziedzictwo w Królestwie Bożym. Jakże to smutne, że dziś w naszym kraju tak szeroko i daleko głosi się kłamliwą „ewangelię sukcesu”, w myśl której każdy, kto uwierzy w Jezusa będzie piękny, zdrowy i bogaty. Chrześcijanie z krajów, w których trwają prześladowania nie mogą wprost uwierzyć, że ktoś może głosić takie niedorzeczności. Stanowczo odrzućmy fałszywą ewangelię i ostrzegajmy przed nią ludzi pokornego serca.

Niech cieszy się niebo i ziemia raduje. Mówcie wśród pogan: Pan jest królem.

1 Kronik 16:31

Wiele osób skarży się dzisiaj na złe rządy ludzkie, które nie potrafią sobie poradzić z poważnymi problemami gospodarczymi i społecznymi. Salomon napisał w natchnieniu: „Gdy sprawiedliwi sprawują władzę, lud się cieszy; lecz gdy rządzą bezbożni, lud wzdycha”. Jest to zatem zupełnie zrozumiałe, że gdy w pełni zapanuje Królestwo Boże, w całym wszechświecie zapanuje przeogromna, nieopisana radość. Fakt, że Bóg jest Królem powinien nas cieszyć już teraz, gdyż ponad wszystkimi trudnościami, konfliktami i niedoskonałościami świata ludzkiego góruje suwerenny Stwórca, wielce łaskawy dla wszystkich, którzy Go szczerze wzywają.

Jezus powiedział: Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda, nie nadaje się do królestwa Bożego.

Łukasza 9:62

Nie jest dobre tęskne oglądanie się wstecz, gdy już służymy Panu. Bogu nie podoba się to, gdy ktoś twierdzi, że Mu służy, a jednak sercem lgnie do bezbożnego świata. Taki błąd popełniła żona Lota, która odwróciła się za siebie i w rezultacie stała się słupem soli. Niektórzy powierzchownie nawróceni składają poruszające świadectwa, ale niedługo potem wracają na stare, grzeszne drogi. Droga za Chrystusem wymaga od nas całkowitego oddania się Jemu, toteż błagajmy Boga, by zabrał z naszych serc wszelką połowiczność.

Czciciele próżnych marności opuszczają Łaskawego dla nich.

Jonasza 2:9

U Pana jest zbawienie, lecz mimo to ludzie Go puszczają, skłaniając się ku fałszywym bogom. Niektóre ankiety prowadzone wśród młodzieży dowodzą, że jednym z największych bożków są obecnie pieniądze, gdyż uznaje się je za największą wartość w życiu. Zapominanie o tym, że pieniądze są środkiem do życia, a nie samym życiem, jest ślepotą duchową. „Ale szukajcie najpierw Królestwa Bożego i sprawiedliwości jego, a wszystko inne będzie wam dodane. Nie troszczcie się więc o dzień jutrzejszy, gdyż dzień jutrzejszy będzie miał własne troski. Dosyć ma dzień swego utrapienia”.

Jezus powiedział: Podobne jest królestwo niebieskie do kupca, poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją.

Mateusza 13:45

Tak, Królestwo Boże jest najcenniejszą perłą, którą warto nabyć za cenę wszystkiego, co dotąd osiągnęliśmy. W rozumieniu chrześcijańskim Królestwo Boże to panowanie Boga, dzięki któremu pokonani zostaną Jego wrogowie, zaś Jego lud doświadczy błogosławieństw Jego rządów. Nadejście Królestwa Bożego to wydarzenie w czasach ostatecznych, gdy królewska władza, która prawnie należy do Boga, objawi się na ziemi faktycznie. Z drugiej strony Królestwo Boże w pewnym stopniu już przyszło w Osobie i dziele Chrystusa. Dlatego Biblia mówi o tym, że mamy już teraz o nie zabiegać, gdyż jest dostępne. Jednakże dopiero w przyszłości Królestwo nadejdzie w całej swej pełni.

Wchodźcie przez ciasną bramę; albowiem szeroka jest brama i przestronna droga, która wiedzie na zatracenie, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą. A ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do żywota; i niewielu jest tych, którzy ją znajdują.

Ewangelia Mateusza 7:13-14 (Biblia Warszawska)

Gdybyś miał do wyboru wejść do jakiegoś miasta, przeciskając się przez bardzo wąską furtkę lub wkroczyć przez wygodną, przestronną bramę, z pewnością wybrałbyś to drugie. Jest to raczej naturalny odruch. Zazwyczaj ludzie wybierają łatwiejszą drogę. Pan Jezus mówi jednak o tym, że w niektórych sytuacjach trzeba wybierać trudniejsze rozwiązania. I tak jest w sytuacji, gdy ktoś chce otrzymać życie wieczne. Jeżeli chcesz dostać się do nieba, to nie możesz żyć tak jak wszyscy. Nie możesz iść na łatwiznę i zachowywać się tak jak tłumy wokół ciebie. Musisz wybrać Pana Jezusa. Zaprosić Go do swojego życia, a potem naśladować Go. Życie z Panem Jezusem nie zawsze jest proste. Często trzeba iść trudniejszą drogą, trudniejsze podejmować decyzje. Jednak tylko w ten sposób, czyli wybierając Pana Jezusa, możesz być zbawiony.

Do refleksji:

1. Którą drogą w życiu idziesz? Dokąd zmierzasz?
2. Pomyśl czy warto iść drogą, którą kroczysz? Dlaczego?