W dniach ożywionych sporów związanych z krzyżem ożywają również słowa niegdyś wypowiedziane przez Apostoła:

„Zachowanie wielu przywodzi bowiem na myśl wrogów krzyża Chrystusa. Często wam o nich wspominałem. Teraz też mówię ze łzami”.

do Filipian 3:18

Sytuacje i motywacje bywają różne, ale zachowania bardzo podobne. Wygląda też na to, że ówczesny przywódca kościoła miał znacznie więcej odwagi i był bardziej wyrazisty w ocenach niż wielu współczesnych przywódców.

Pobierz prezentację w formacie MS PowerPoint

Jezus skreślił zapis dłużny obciążający nas nakazami. To właśnie, co było naszym przeciwnikiem, usunął z drogi, przygwoździwszy do krzyża.

Kolosan 2:14

Biblijne wersety nie przedstawiają krzyża jako symbolu klęski czy zbrodni, lecz jako symbol Bożego zwycięstwa nad grzechem, demonami i światem. Odnosi się ów znak także do pojednania, jakie dzięki ofierze Chrystusa nastąpiło między Bogiem a ludźmi, a także między samymi ludźmi. Dla dziecka Bożego krzyż nie jest pewnego rodzaju fetyszem, lecz jest on słowem-kluczem, streszczającym prawdę o odkupieniu; jest także dozwolonym symbolem chrześcijańskim.

To co niektórym wydaje się być odpychające lub bez sensu, okazuje się przejawem mądrości i mocy Bożej.

Podczas gdy Żydzi znaków się domagają, a Grecy mądrości poszukują, my zwiastujemy Chrystusa ukrzyżowanego, dla Żydów wprawdzie zgorszenie, a dla pogan głupstwo, natomiast dla powołanych – i Żydów, i Greków, zwiastujemy Chrystusa, który jest mocą Bożą i mądrością Bożą.

1 Koryntian 1:22-24

Kiedy zaczynamy rozumieć biblijną „teologię krzyża”, nie tylko dzieło Chrystusa, ale również całe nasze życie nabiera nowych barw, nowego znaczenia, i zupełnie nowej, wiecznej perspektywy.

Błądziliście jak owce, ale teraz nawróciliście się do Pasterza i Stróża dusz waszych.

1 Piotra 2:25

Tak, to prawda, że każdy grzesznik zbacza na własną drogę, na ścieżkę niezależności od Boga. Na takiej drodze liczy się własne „ja”, tak iż nawet „dobre uczynki” mają na celu nakarmienie zepsutego ego, które pragnie własnej chwały, a nie chwały Boga. Dopiero gdy nawracamy się do Pasterza i Stróża naszych dusz, oddajemy się pod opiekę Bogu i przestajemy udawać lepszych ludzi niż nimi jesteśmy. Tutaj już nie ma miejsca na żadne aktorstwo, lecz człowiek przychodzi jak żebrak, by błagać Chrystusa o zmiłowanie i oczyszczenie z grzechu Jego najświętszą krwią. Musimy o tym sobie stale przypominać, by budować na doskonałym dziele krzyża, a nie na sobie.

„Lecz Jezus mówił: Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią.” 

Ewangelia Łukasza 23:34 a (Biblia Tysiąclecia)

Kiedy słyszymy słowa Pana Jezusa wiszącego na krzyżu: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią”, czasem możemy mieć przeświadczenie, że mówił  On tylko o tych, którzy Go krzyżowali, o tych, którzy Go wyśmiewali, biczowali, czy też opuścili. Czy jednak tak jest na pewno? Pan Jezus kiedy umierał na krzyżu, umierał również za twoje grzechy, za to, co ty złego zrobiłeś, czy też robisz. On już wtedy dokładnie wiedział to kim będziesz, jakim będziesz i co zrobisz. Gdy wisiał na krzyżu On widział również  ciebie i cierpiał tam także przez ciebie. To także twoje grzechy go krzyżowały. Co możesz w takiej sytuacji zrobić? Przeprosić Go za swoje winy, uwierzyć w to, że On zamiast  Ciebie umarł i podziękować, Mu za to. A potem żyć z Nim na co dzień, pamiętając o tym, jak bardzo cię kocha.

Do refleksji: 

1. Jakie znaczenie ma dla ciebie to, że Pan Jezus umarł na krzyżu za twoje grzechy?
2. Jaka powinna być twoja reakcja na to, co On dla ciebie zrobił?