Pamiętaj o nas, Panie, gdyż masz upodobanie w swym ludzie. Przyjdź nam z pomocą.

Psalmów 106:4

Psalmista wzywa nas do wysławiania Jahwe, gdyż jest dobry, a Jego łaska trwa na wieki (w. 1). Nikt nie zdoła wysłowić potężnych dzieł Stwórcy ani ogłosić całej Jego chwały (w. 2). Błogosławieni są ludzie przestrzegający Prawa Bożego, którzy stale postępują sprawiedliwie (w. 3). Pisarz prosi Boga, by pamiętał o nim i go wybawił, tak by doznał szczęścia wraz z ludem Bożym (ww. 4, 5).

Błogosławiony Bóg, co nie odepchnął mej prośby i nie odjął mi swojej łaskawości.

Psalmów 66:20

Psalmista na wstępie wzywa całą ziemię, wszystkie kraje do wysławiania Boga i Jego świętego imienia (ww. 1-4). Należy chwalić Jahwe, bo dokonał przedziwnych dzieł, przeprowadzając Izraelitów przez Morze Czerwone i przez rzekę Jordan; jest zatem Władcą na wieki i nikt Mu się nie sprzeciwi (ww. 5-7). Pisarz ponownie nawołuje narody do uwielbiania Pana, bowiem wybawił Izraela z wielkich opresji (ww. 8-12). Na koniec psalmista wyraża swoją gotowość spełnienia Bogu ślubów i złożenia Mu ofiar, bowiem również on został wysłuchany przez Stwórcę i doznał Jego łaski (ww. 13-20).

Boża łaskawość nad nami potężna, a wierność Pańska trwa na wieki.

Psalmów 117:2

W tym najkrótszym psalmie wezwano wszystkie narody i wszystkie ludy do wielbienia i wychwalania Jahwe. To wezwanie uzasadniono łaskawością Boga i Jego wieczną wiernością względem Izraela.

W czasie pomyślnym wysłuchałem ciebie, w dniu zbawienia przyszedłem ci z pomocą. Oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia.

2 Koryntian 6:2

Dzisiejszy tekst nawiązuje do wczorajszego fragmentu Księgi Izajasza. Poprzedni werset zawiera poważne ostrzeżenie, abyśmy „nie przyjmowali łaski Bożej na próżno”. Kiedy miałoby to miejsce? Byłoby tak, gdybyśmy ‘łaskę Boga naszego obracali w rozpustę’, sądząc, że możemy grzeszyć do woli, gdyż jesteśmy pod łaską i Bóg zobowiązany jest nam przebaczać. Apostoł Paweł tak wyjaśnia tę sprawę: „Cóż więc powiemy? Czyż mamy trwać w grzechu, aby łaska bardziej się wzmogła? Żadną miarą! Jeżeli umarliśmy dla grzechu, jakże możemy żyć w nim nadal?” (Rzymian 6:1-2).

Tak mówi Pan: Gdy nadejdzie czas mej łaski, wysłucham cię, w dniu zbawienia przyjdę ci z pomocą. A ukształtowałem cię i ustanowiłem przymierzem dla ludu, aby odnowić kraj, aby rozdzielić spustoszone dziedzictwa.

Izajasz 49:8

W dzisiejszym wersecie Mesjasz otrzymuje zapewnienie Boże, że nastał czas łaski i dzień zbawienia dla grzeszników. Widać stąd, że Wiekuisty jest wiele łaskawy dla tych wszystkich, którzy z wiarą zwrócą się do Niego przez Jezusa Chrystusa. Łaska Boża jest nadzieją wszystkich, którzy uginają się pod ciężarem swoich grzechów i pragną zupełnej przemiany swego życia. Niedawno poznałem człowieka wierzącego, który w swym starym życiu był narkomanem i muzykiem bluesowym. Gdy w swej beznadziei szukał Boga, Pan uzdrowił jego duszę i wzmocnił jego ciało, tak że obecnie ten mężczyzna jest chrześcijaninem i jako terapeuta pomaga innym uzależnionym, a swój talent muzyczny wykorzystuje w miejscowym kościele.