On, (Jezus) usłyszawszy to, rzekł: Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają.

Ewangelia Mateusza 9:12 (Biblia Tysiąclecia)

Zazwyczaj kiedy jesteś chory, idziesz do lekarza, aby stwierdził, co ci dolega i przepisał jakieś lekarstwa lub dał ci wskazówki odnośnie tego, co masz robić, aby poczuć się lepiej. Oczywiście sama wizyta u lekarza nie uczyni cię od razu zdrowym. Musisz zastosować się do tego, co lekarz ci zalecił. Podobnie jest w naszym życiu duchowym. Kiedy czujesz, że grzech cię obciąża, wyrzuty sumienia nie dają ci spokoju, to znaczy, że twoja dusza jest chora. Powinieneś udać się wtedy do lekarza dusz – Pana Jezusa, gdyż On jest jedynym specjalistą w tej dziedzinie. Nikt inny nie może ci pomóc, tylko On. Gdy się do Niego udasz w słowach modlitwy, On cię nie zignoruje, ale zatroszczy się o ciebie w szczególny sposób. Wysłucha tego, co masz Mu do powiedzenia. Pokaże ci, co jest twoim problemem, da ci wskazówki odnośnie tego, co masz zrobić ze swoimi grzechami. Pokaże ci rozwiązanie, ale od ciebie będzie zależeć, czy zastosujesz się do tego, co On ci zaleci.

Do refleksji:

1. Jakie zalecenia daje Pan Jezus na chorobę duszy, na grzech?
2. Czy byłeś już z wizytą u Pana Jezusa, jako u lekarza dusz? Czy zastosowałeś się do Jego zaleceń?

W każdej kulturze zasiadanie przy jednym stole z niewłaściwymi osobami spotyka się z dezaprobatą otoczenia. Faryzeusze pytali:

„Dlaczego On z takimi ludźmi zasiada przy jednym stole?”.

Słuchając Jezusa, rozumiemy, że istotniejsze od tego „z kim?” jest to „dlaczego?” tak postępujemy. Chrystusowa odpowiedź wyjaśnia wszystko:

„Chorzy, a nie zdrowi potrzebują lekarza”.

Marka 2:16-17

Jezus powiedział: Nie potrzebują lekarza zdrowi, ale ci, którzy się źle mają.

Łukasza 5:31

Pan Jezus wypowiedział powyższe słowa na przyjęciu z celnikami i ich przyjaciółmi. Były to osoby pozostające na usługach rzymskich władz okupacyjnych, a Jezus pojawiał się zawsze wszędzie tam, gdzie byli ludzie, którzy go potrzebowali. Tylko do jednej grupy nie potrafił dotrzeć ze swoim poselstwem – do religijnych przywódców czekających na przyjście Mesjasza. Co za ironia!

Jezus powiedział: Nie potrzebują zdrowi lekarza, lecz ci, co się źle mają; nie przyszedłem wzywać do upamiętania sprawiedliwych, lecz grzeszników.”

- Ewangelia Marka 2:17 (Biblia Warszawska)

Co powinien zrobić człowiek, który odczuwa jakieś dolegliwości fizyczne? Gdy ma np. podwyższoną temperaturę, uporczywy kaszel, ból gardła? Czy powinien szukać pomocy u krawca lub fryzjera? Oczywiście, że nie. Każdy dobrze wie, że powinien udać się jak najszybciej do lekarza! A co powinien zrobić, gdy czuje, że jest wiele grzechów w jego życiu, gdy nie potrafi sobie poradzić z poczuciem winy? Czy powinien szukać zapomnienia w alkoholu, narkotykach lub szukać porad u wróżki? Odpowiedź znowu jest prosta i wszyscy z pewnością wiedzą, że nie jest to dobre rozwiązanie. Niestety, wiele osób tak właśnie postępuje, zapominając o tym, że powinni udać się do tego, który potrafi ten problem rozwiązać. A jedyną osobą, która może i potrafi rozprawić się z grzechem jest Pan Jezus! Jeżeli więc czujesz się źle z powodu tego, co zrobiłeś lub jest coś, co obciąża Twoje serce – udaj się do lekarza dusz, Pana Jezusa. Powiedz Mu o tym, co Ci dolega, a On Ci pomoże.

Do refleksji:

1. Co robisz, kiedy jesteś kuszony do grzechu?
2. Dlaczego czasem tak trudno szukać pomocy u Pana Jezusa?

Kto powie: Ustrzegłem czystości serca, wolny jestem od grzechu?

- Księga Przysłów 20:9

Dzisiejszy werset to właściwie pytanie retoryczne. Kto nie ma problemu z grzechem? Kto nie walczy ze słabościami? Za czasów Jezusa byli tacy ludzie. Nazywali się faryzeusze. Mieli bardzo dobre samopoczucie, bowiem wydawało im się, że przestrzegają wszystkich Bożych praw. Jezus widząc ich postawę powiedział: Nie potrzebują zdrowi lekarza, ale ci co się źle mają.

Warto się zastanowić, czy tacy ludzie istnieli tylko wtedy. A może istnieją również dzisiaj? A może to, co Jezus kierował wtedy pod adresem faryzeuszy, jest dzisiaj skierowane do nas? Jak radzić sobie dzisiaj z przeświadczeniem o własnej grzeszności a zarazem z przekonaniem o własnej wartości?

Zapraszamy do komentowania!