Opuszczenie żony/męża zwykle nakręca mechanizm prowadzący do zachowań niemoralnych.

„Każdy, kto opuszcza żonę swoją, a pojmuje inną, cudzołoży, a kto opuszczoną przez męża poślubia, cudzołoży”.

Łukasza 16:18

To kategoryczne stwierdzenie Jezusa jest ostrzeżeniem przed schodzeniem na małżeńskie bezdroża.

Nie ma prawidłowego połączenia bez autentycznego opuszczenia.

„Dlatego – czytamy w Biblii – opuści człowiek ojca i matkę, i połączy się z żoną swoją, a tych dwoje będzie jednym ciałem”.

Jakże inaczej wyglądałyby małżeństwa, gdyby ta zasada była rozumiana i stosowana.

Efezjan 5:31

Apostolska porada dobrego życia dla mężów, jako życiowych partnerów, sprawdza się w każdym okresie i każdej kulturze.

„Mężowie, miłujcie żony swoje, jak i Chrystus umiłował Kościół i wydał zań samego siebie”.

Miłowanie „żony swojej” czasem bywa trudne, ale zawsze jest cnotą, sztuką i chwałą mężów oraz bezcennym wkładem mężczyzny w budowanie swojego małżeństwa.

Efezjan 5:25

Apostolska porada dobrego życia dla żon, jako życiowych partnerek zda się nie bardzo pasować do współczesnych modeli małżeństwa.

„Żony, bądźcie uległe mężom swoim jak Panu”.

Uległość mężom swoim nie jest słabością i czasem bywa trudne, ale zawsze jest cnotą, sztuką i chwałą żon oraz bezcennym wkładem kobiety w swoje małżeństwo.

Efezjan 5:22

W naszych czasach apostolskie wezwanie:

„Małżeństwo niech będzie we czci u wszystkich, a łoże nieskalane; rozpustników bowiem i cudzołożników sądzić będzie Bóg”

brzmi trochę jak głos wołającego na pustyni. Mądrzy tego się trzymają. Myślący inaczej, kimkolwiek są – wierzący czy niewierzący – burzą filary moralnego ładu i tym samym rujnują swoje i innych życie.

Hebrajczyków 13:4