„Służcie jedni drugim w miłości”

List do Galacjan 5:13b (Biblia Warszawska)

Bycie sługą w dzisiejszych czasach na pewno nie jest popularną rzeczą. Większość ludzi woli, aby to im usługiwano, aby przed nimi się kłaniano, aby o nich mówiono. Niewielu lubi rolę uniżonego sługi, o którym często nawet się nie wspomina w towarzystwie.

Pan Bóg jednak zachęca nas do takiej postawy. On chce, abyśmy nie tylko usługiwali innym, ale robili to w miłości. Nie z przymusu, ale z ochotnego serca. Pan Bóg nie tylko wymaga od nas tego, ale sam poprzez Pana Jezusa pokazał, jak to powinno wyglądać w praktyce. On, widząc ludzi w potrzebie, zawsze znalazł dla nich czas, aby ich wysłuchać, być z nimi, aby im pomóc. On nikogo nie odrzucał.

Powiesz może: „Dobra, Pan Jezus jest Bogiem, więc mógł leczyć, czynić cuda, przebaczać grzechy itp., a ja? Cóż ja mogę?”. Kiedy dłużej pomyślisz nad tym pytaniem, to z pewnością znajdziesz coś, co możesz zrobić dla innych. Możesz pomóc komuś młodszemu w nauce, możesz dla kogoś samotnego stać się przyjacielem, możesz wyręczyć np. rodziców z jakiejś pracy, pomóc starszym ludziom w codziennych obowiązkach, zacząć pomagać w hospicjum czy w Domu Dziecka. Pomysłów jest mnóstwo. To jednak ty musisz zdecydować, czy i w jaki sposób chcesz usługiwać innym. Nie czujesz tego? Proś Pana Boga, by dał ci przekonanie i pokazał ci, co możesz zrobić dla innych.

Do refleksji:

1. Co najbardziej przeszkadza ci w tym, by służyć innym? Co możesz z tym zrobić?
2. Pomyśl, komu dzisiaj możesz usłużyć w miłości i zrób to.

Ewangelia Jana 13:34 (Biblia Warszawska)

Czy to nowe przykazanie, które dał Pan Jezus jest dla ciebie łatwe do wykonania? Czy potrafisz kochać innych tak jak On? Niezależnie od tego, jaki ktoś jest? Niezależnie od tego, co złego ci zrobił czy powiedział? Zadanie z pewnością jest bardzo trudne do zrealizowania. Pan Jezus ustawił poprzeczkę wysoko, bo przecież nie wszyscy ludzie są mili, uczynni, nie wszyscy dobrze cię traktują. Wielu ludzi trudno nawet lubić, a Pan Jezus nakazuje ich kochać. O co więc chodzi? Ktoś kiedyś powiedział, że nie wszystkich musisz lubić, ale masz ich kochać. Niezależnie od tego, jak ktoś się w stosunku do ciebie zachowuje, ty masz okazywać mu Bożą miłość, masz mu dobrze życzyć, modlić się o niego, a jeżeli nadarza się okazja, pomóc mu w jakiś sposób. Jest to trudne, ale jeżeli Pan Jezus dał takie przykazanie, to znaczy, że jest to możliwe do wykonania. Oczywiście samemu nie jesteś w stanie tego zrobić, ale razem z Bogiem wszystko jest możliwe. Poproś Go więc o pomoc. Z Nim możesz nawet „przeskakiwać mury” (Psalm 18:30b)! On może pomóc ci kochać tych, których dzisiaj nawet nie lubisz.

Do refleksji:

1. Czy są jakieś osoby w twoim otoczeniu, które działają ci na nerwy? Których wolałbyś nawet nie oglądać? Jeżeli tak, to pomyśl, w jaki sposób mógłbyś okazać im Bożą miłość?
2. Co powinieneś zrobić, gdy ktoś nie podziękuje ci nawet za pomoc, a wręcz wyśmieje? O czym powinieneś w takich sytuacjach pamiętać?

Ale wam, którzy słuchacie, powiadam: Miłujcie nieprzyjaciół waszych, dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą, błogosławcie tym, którzy was przeklinają, módlcie się za tych, którzy was krzywdzą.

Ewangelia Łukasza 6:27-28 (Biblia Warszawska)

Myśląc o tym, jak ludzie dzisiaj żyją, jakimi prawami się rządzą, można dojść do wniosku, że większość kieruje się prawem dżungli. Wygrywa ten, kto silniejszy! Osoby słabe często skazane są na niepowodzenie albo spychane na margines społeczny. Rzadko daje się innym drugą szansę, wybacza się potknięcia i upadki. Zazwyczaj, gdy ktoś komuś nadepnie na odcisk, od razu otrzymuje podwójną zapłatę. Czy podobnie dzieje się w twojej szkole? Czy ty również tak postępujesz? Czy ty także mścisz się na tych, którzy zrobili ci coś złego? Czy źle mówisz o tych, którzy cię skrzywdzili, czy ich przeklinasz?

Kiedy Pan Jezus przyszedł na świat, wprowadził zupełnie inną logikę życia i postępowania. Do dzisiaj nie jest ona popularna. Jest jednak jedynym sposobem na to, abyśmy pokazali innym, jaki naprawdę jest Pan Bóg, a także na to, aby życie wokół stało się lepsze. Gdy ludzie mówią zemścij się, On mówi kochaj swoich nieprzyjaciół, dobrze czyń tym, którzy cię nienawidzą! Gdy twój umysł i serce wmawiają ci, że masz prawo przeklinać, On każe ci się modlić i błogosławić tych, którzy cię krzywdzą.
Sprawa oczywiście nie jest prosta, ale z Bożą pomocą jest wykonalna! Spróbuj, a zauważysz różnicę w swoim życiu.

Do refleksji:

1. Która z tych rzeczy, o których mówi Pan Jezus jest dla ciebie najtrudniejsza do wykonania? Dlaczego?
2. Co powinno się zmienić w twoim życiu, aby dorównać Bożym zaleceniom?

Umiłowani, miłujmy się nawzajem, gdyż miłość jest z Boga, i każdy, kto miłuje, z Boga się narodził i zna Boga.

1 List Jana 4:7 (Biblia Warszawska)

Większość rzeczy, które potrafisz zrobić, to z pewnością takie, których nauczyłeś się od innych: od rodziców, dziadków, nauczycieli czy przyjaciół. Żeby nauczyć się danej rzeczy, najpierw musiałeś zapewne obserwować kogoś, kto ją wykonuje, a później albo sam zacząłeś go naśladować, albo ten ktoś uczył cię tego krok po kroku. Tak jest z nauką jedzenia, chodzenia, mówienia, jazdy na rowerze, czytania, pisania itp.

Pan Bóg doskonale wie, że sami potrafilibyśmy zrobić bardzo mało dobrych rzeczy. I właśnie dlatego, On najpierw pokazał nam jak kochać, a dopiero później wymaga tego od nas. Posłał swojego Syna Jezusa Chrystusa, który pokazywał nam w bardzo praktyczny sposób, jak każdego dnia okazywać miłość Bogu i ludziom. Jego miłość jest tak wielka, że zaprowadziła Go aż na krzyż, aby umrzeć za twoje i innych ludzi grzechy. Dlaczego to zrobił? Aby każdy, kto w Niego uwierzy, mógł z Boga się narodzić, aby mógł poznać i doświadczyć prawdziwej Bożej miłości, przebaczenia, radości, pokoju i aby potrafił innym okazywać tę miłość, której sam od Boga doświadczył. Jeżeli więc pragniesz prawdziwie kochać innych, musisz najpierw poznać Boga osobiście, uwierzyć w to, co Pan Jezus zrobił dla ciebie i zaprosić Go do swojego życia.

Do refleksji:

1. Czy znasz już Boga osobiście? Czy zaprosiłeś Go do swojego życia, serca?
2. Czy potrafisz kochać innych ludzi i okazywać im swoją miłość? Dlaczego?

Nowe przykazanie daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem; abyście się i wy wzajemnie miłowali.

Ewangelia Jana 13:34 (Biblia Warszawska)

Od bardzo dawna ludzie kierują się zasadą: oko za oko, ząb za ząb. Pan Jezus jednak chce nam pokazać, że mamy postępować inaczej. Nie chęć zemsty czy wyrównywania rachunków ma być motorem naszego działania, lecz miłość. Oczywiście, łatwo kochać tych, którzy są dla nas mili i czynią nam dobrze, ale Pan Jezus stawia poprzeczkę wyżej. Mamy kochać nie tylko przyjaciół, ale także wrogów, czyli np. kolegę, który publicznie cię oczernił, wyśmiał czy też zrobił ci coś złego; nauczyciela, który być może uwziął się na ciebie; sąsiada, który zawsze tylko coś burczy pod nosem; brata lub siostrę, która „kabluje” na ciebie rodzicom itp. Nie jest to proste, czasem wydaje nam się wręcz niemożliwe, ale Pan Jezus pokazał swoim życiem, że da się to wykonać. Z Jego pomocą wszystko jest możliwe, więc jeżeli nie potrafisz okazać komuś miłości swoimi czynami, proś o pomoc Pana Jezusa. On z radością da ci siły do zmiany postawy, ale oczywiście nie zrobi wszystkiego za ciebie.

Do refleksji:

1. Jakie reguły postępowania panują wśród twoich kolegów, przyjaciół, rodziny?
2. Czy są one zgodne z tym, co mówi Słowo Boże?
3. Jeżeli nie, to co możesz zrobić, aby to się zmieniło?
4. Pomyśl o kimś, kto w ostatnim czasie był dla ciebie niemiły, zrobił ci coś złego, a następnie spróbuj pomyśleć, co możesz zrobić, aby okazać mu miłość, o której Pan Jezus tak często wspominał.

Prowadźcie wśród pogan życie nienaganne, aby ci, którzy was obmawiają jako złoczyńców, przypatrując się bliżej dobrym uczynkom, wysławiali Boga w dzień nawiedzenia.

1 List Piotra 2:12 (Biblia Warszawska)

Często osoby wierzące zastanawiają się, jak żyć wśród ludzi niewierzących, w jaki sposób pokazać innym, że kochają Boga. Apostoł Piotr daje nam ważną wskazówkę: mamy prowadzić życie nienaganne, tak aby ludzie, patrząc na nasze dobre uczynki, wysławiali Boga. Co to znaczy w praktyce, np. gdy chodzi się do szkoły? Gdy inni używają ściąg na klasówkach, ty używaj swojego rozumu i zdobytej wcześniej wiedzy. Gdy inni wyśmiewają się z kogoś lub źle o kimś mówią, ty mów o ludziach tylko to, co najlepsze. Gdy inni oszukują, ty bądź zawsze uczciwy. Gdy inni próbują udawać kogoś innego niż są naprawdę, ty pozostań sobą. Gdy inni używają tzw. „znieczulaczy”, by o czymś zapomnieć, ty używaj modlitwy. Gdy inni przeklinają, ty strzeż swojego języka tak, aby żadne nieprzyzwoite słowo nie wychodziło z twoich ust. Gdy inni oczerniają Boga, ty stój po Jego stronie. Może nie od razu ludzie poznają, że kochasz Boga, może nie od razu twoje dobre uczynki przemówią do kogoś, ale kiedyś z pewnością tak się stanie. To, jakie będziesz prowadził życie ma i będzie miało wpływ na ludzi wokół. Staraj się więc z Bożą pomocą żyć nienagannie każdego dnia i nie idź na kompromis w sprawach, w których dokładnie wiesz, czego Bóg od ciebie oczekuje.

Do refleksji:

1. W jakich sposób ty osobiście masz prowadzić nienaganne życie?
2. W jaki sposób to, co robisz i mówisz może mieć wpływ na innych (pomyśl o swoim pozytywnym i negatywnym zachowaniu)?

Nie chodźcie w obcym jarzmie z niewiernymi; bo co ma wspólnego sprawiedliwość z nieprawością albo jakaż społeczność między światłością a ciemnością?

2 List do Koryntian 6:14 (Biblia Warszawska)

Z pewnością wiele osób w twoim wieku umawia się z kimś na randki. Może i ty należysz do tego grona? Oczywiście nie ma w tym nic złego, że chcesz się zaprzyjaźnić, poznać kogoś  poznać bliżej, czyli jego charakter, sposób reagowania na różne sytuacje itp. Jednak bardzo ważne jest to, co robisz na tych randkach i to, z kim się umawiasz. Czy to, co robisz podoba się Bogu, czy też wiesz, że On na pewno tego nie pochwala?  Pan Bóg chce, abyś był szczęśliwy, abyś uniknął wielu niepotrzebnych, nieprzyjemnych sytuacji, dlatego też daje ci swoje rady. Oto jedna z nich:  Jeżeli kochasz Pana Boga, to On chce, abyś chodził z kimś, kto ma podobną relację z Bogiem, jak ty. On nie chce, abyś chodził w jednym jarzmie* z kimś, kto Boga nie traktuje poważnie. To nie jest łatwe, ale jeżeli od samego początku przyjmiesz zasadę, że chcesz być Bogu posłuszny, to wówczas unikniesz wielu smutnych i  trudnych sytuacji.

Do refleksji:

1. Jak myślisz, dlaczego Bóg chce, abyś chodził na randki z kimś, kto podobnie jak ty, kocha Boga?
2. Dlaczego spotykanie się z kimś niewierzącym może być dla ciebie niebezpieczne? Do czego może doprowadzić?

* Jarzmo to dawna uprząż dla bydła roboczego. Jedną z odmian było jarzmo podwójne, czyli dla pary zwierząt, w postaci drewnianej ramy zakładanej na karki zwierząt. W parze zwierząt idących razem jedno było prowadzące, a drugie, nie miało wyboru i musiało za nim podążać, bo jarzmo nie pozwalało mu na nic innego. Podobnie w życiu człowieka wierzącego, jeśli zwiążemy się z kimś, kto będzie myślał i wierzył inaczej, pociągnie nas za sobą.

Żyjąc prawdziwie w miłości sprawmy, by wszystko rosło ku Temu, który jest Głową – ku Chrystusowi.

Efezjan 4:15

Nasza miłość ma być autentyczna i mamy pod każdym względem wzrastać w Chrystusa jako Głowę Kościoła. Szczera miłość jest nieobłudna i naprawdę ma na uwadze dobro bliźnich. Czasami wygodniej byłoby pójść na pewne kompromisy i postępować w sposób poprawny politycznie. Lecz jeśli chcemy naprawdę dowieść naszej miłości, to czasami musimy szczerze powiedzieć prawdę, która nie każdemu się spodoba. Pamiętam, jak kiedyś przyjaciel mnie zganił, gdy zacząłem błądzić w swym myśleniu. W pierwszej chwili nie było to przyjemne, lecz potem okazało się przydatne, bo dzięki jego naganie uniknąłem okazania się nieposłusznym Chrystusowi.

Całe Prawo wypełnia się w tym jednym nakazie: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego.

Galacjan 5:14

Prawo Mojżeszowe streszcza się w dwóch przykazaniach: miłości do Boga nade wszystko oraz miłości bliźniego. Dzisiaj wiele osób jest skłonnych twierdzić, że miłują Boga. Popularne jest przysięganie „Jak Boga kocham”. Jednakże prawdziwe dziecko Boże jest posłuszne swemu Ojcu w niebie i spełnia Jego przykazania. Tak samo miłość bliźniego nie ma być jakimś ulotnym sentymentem, ale powinna znaleźć swój wyraz w unikaniu wyrządzania drugim jakiejkolwiek krzywdy (czego zakazywało Prawo) oraz w wyświadczaniu im wszelkiego dobra.

Spojrzyj z nieba i patrz z Twej stolicy, świętej i wspaniałej! Gdzie Twoja zazdrosna miłość i Twoja potęga? Gdzie poruszenie Twych uczuć? Miłosierdzia Twego nie powstrzymuj, proszę.

Izajasza 63:15

Izajasz wspominał dowody łaski Jahwe, dzieła wybawienia Izraela z niedoli i akty dobrotliwej opieki nad tym ludem (63:7-9). Mówiąc o wierności Boga, pamiętał prorok o przekorności Izraela i o karze za nieposłuszeństwo (63:10). Utrapieni Izraelici wspominali, jak za czasów Mojżesza Wiekuisty przeprowadził naród przez rozdzielone morze i poprowadził go do odpoczynku (63:11-14). W nawiązaniu do tych przeszłych przejawów dobroci Boga, pisarz wzywa Najwyższego, by znowu wystąpił na rzecz swego ludu, który w owych czasach doświadczył inwazji nieprzyjaciół i spustoszenia świątyni (63:15-19).