Miłość niech będzie nieobłudna. Brzydźcie się złem, trzymajcie się dobrego.

List do Rzymian 12:9 (Biblia Warszawska)

Czy zastanawiałeś się, dlaczego tak jest, że czasem małżeństwa tuż po ślubie się rozpadają? Dlaczego niektórzy mówią, że ta druga osoba okazała się po ślubie zupełnie kimś innym niż była przed ślubem? Najprawdopodobniej z powodu obłudy. Czasem, chcąc się komuś przypodobać albo coś uzyskać, ludzie udają kogoś innego niż są w rzeczywistości. Przedstawiają się jako chodzące ideały, a tak naprawdę daleko im do tego. Najgorsze jest to, że samo udawanie ich nie zmieni! Nie będą przez to lepsi, a w końcu prawda i tak wyjdzie na jaw. Pamiętaj, że prawdziwa miłość nie dopuszcza udawania! Brzydzi się złem. Jeżeli więc spotykasz się z kimś i łączy was „cudowne uczucie”, to pamiętaj o tym, by nie być obłudnym. Nie udawaj kogoś innego niż jesteś. Daj poznać swoje prawdziwe oblicze. Nie znaczy to, że nie masz pracować nad swoim charakterem, nad tym, co złe w twoim życiu, ale że masz tego nie ukrywać! Pozwól innym sobie pomóc, a przede wszystkim pozwól Panu Bogu, by cię zmieniał! Jeżeli ktoś naprawdę cię kocha, to będzie cię kochał nawet wtedy, gdy okaże się, że masz wady! Bóg chce, aby twoje relacje z wszystkimi ludźmi, nie tylko z „miłością twego życia”, były nacechowane autentycznością i prawdziwą miłością. Chcesz mieć właściwe relacje z innymi? Odrzuć obłudę, zakłamanie, zło. Jeżeli masz problem z tym, żeby kochać innych, proś Boga o pomoc w tej dziedzinie.

Do refleksji:

1. Dlaczego czasem łatwiej jest udawać kogoś innego niż pokazać swoje prawdziwe oblicze?
2. Jeżeli coś w twoim zachowaniu, w relacjach z innymi ma znamiona obłudy, to co powinieneś z tym zrobić?

Kto zachowuje naukę Chrystusa, w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała.

1 Jana 2:5

Apostoł Jan stwierdza, że człowiek znający Chrystusa przestrzega Jego przykazań i postępuje tak jak On (2:3-6). Naczelnym przykazaniem jest przykazanie miłości, toteż jeśli ktoś nienawidzi bliźniego, nadal jest martwy duchowo (2:7-11). Następnie Jan udziela pouczeń tym członkom Kościoła, których nazwał dziećmi, młodzieńcami i ojcami (2:12-14). W kolejnych słowach apostoł ostrzega przed miłowaniem świata, to jest tej sfery, która jest przeciwna Bogu, a podległa diabłu (2:15-17).

Gdy was wybawię, będziecie błogosławieństwem. Nie lękajcie się, niech wasze ręce nabiorą siły!

Zachariasza 8:13

Jahwe Zastępów oświadcza, że pała zazdrosną miłością do Syjonu i dlatego powróci na górę Syjon, która będzie zwana świętą górą i ponownie swą siedzibą uczyni Jerozolimę, która będzie znana jako miasto wierne (8:1-3). Pan obiecuje, że życie w Jerozolimie powróci do normy, choć wydawało się to niemożliwe, bowiem sprowadzi swój rozproszony lud, który znowu będzie żył w zgodzie z Bogiem (8:4-8). Dawniej, gdy lud zaniedbywał odbudowę świątyni, Bóg nie błogosławił mu pod względem materialnym, lecz teraz zapewni Izraelowi obfity urodzaj i uczyni ten lud błogosławieństwem (8:9-15). Jednakże to błogosławieństwo jest uzależnione od trzymania się prawdy, sprawiedliwości i miłości bliźniego (8:16, 17). Jeśli lud Boży będzie miłował prawdę i pokój, to w miejsce postów przestrzeganych na wygnaniu dozna wielkiej radości, a ponadto do narodu wybranego przyłączą się poganie, którzy naocznie przekonają się, że Bóg jest z Izraelem (8:18-23).

Nie będziesz uciskał cudzoziemców, gdyż znacie życie cudzoziemców, bo sami byliście cudzoziemcami w Egipcie.

Wyjścia 23:9

Bóg podkreślił w tym przykazaniu, jak ważne jest właściwe traktowanie cudzoziemców lub uchodźców. Tymczasem w niektóre krajach nasilają się tendencje nacjonalistyczne i dochodzi do pobić lub nawet morderstw na tle rasowym lub narodowościowym. Napastnicy zapominają czasem o zwykłym, ludzkim zrozumieniu i współczuciu dla uchodźców. W niejednym przypadku byli oni zmuszeni opuścić swój kraj, w którym doznawali ucisku i prześladowań. Przybyli do obcego narodu z nadzieją na prowadzenie spokojnego bytu. Jakże przykre jest ich zaskoczenie, gdy bywają wyszydzani i maltretowani przez agresywnych młodzieńców, którzy szukają winnych swojej frustracji i chcą się wyładować na najsłabszych.

Jezus powiedział: Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania.

Jana 14:15

Posłuszeństwo przykazaniom Bożym jest doskonałym sprawdzianem autentyczności naszego chrześcijaństwa. Apostoł Jan w natchnieniu Ducha Świętego tak to podkreślił: „Po tym zaś poznajemy, że Go znamy, jeżeli zachowujemy Jego przykazania. Kto mówi: Znam Go, a nie zachowuje Jego przykazań, ten jest kłamcą i nie ma w nim prawdy. Kto zaś zachowuje Jego naukę, w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała. Po tym właśnie poznajemy, że jesteśmy w Nim. Kto twierdzi, że w Nim trwa, powinien również sam postępować tak, jak On postępował”. Jak wypada ten sprawdzian w twoim przypadku?