Kto ukrywa występki, nie ma powodzenia, lecz kto je wyznaje i porzuca, dostępuje miłosierdzia.

Przypowieści Salomona 28:13 (Biblia Warszawska)

Bardzo trudno jest się przyznać do tego, że zrobiło się coś złego. Strach i źle pojęta duma często sprawiają, że ludzie ukrywają swoje grzechy, udając, że nic się nie stało. Niestety udawanie, że nic się nie stało nie sprawi, że problem zniknie.

Wyrzuty sumienia powodują, że człowiek traci radość, że nie potrafi „znaleźć sobie miejsca”, psują się jego relacje z innymi i z samym Bogiem. Takiej osobie naprawdę źle się wiedzie. Może inni tego nie zauważają, ale ten ktoś wie, że nie jest dobrze. Co więc w takiej sytuacji zrobić, aby nie tkwić w tym do końca życia? Jedynym rozwiązaniem jest przyznanie się do grzechu. Wyznanie go Bogu i przeproszenie ludzi, wobec których się zawiniło.

Zdarza się, że ludzie nie chcą wybaczyć, ale Bóg przebacza, jeżeli szczerze się żałuje za swoje grzechy. On okazuje łaskę i miłosierdzie tym, którzy prawdziwie pokutują.
Jeżeli więc jest w twoim życiu coś, co nie daje ci spokoju, jakiś grzech, przewinie, które ukrywasz przed innymi, zrób coś w tej sprawie! Nie pozwól, aby to „coś” cię niszczyło od środka. Aby niszczyło ciebie, twoje relacje z innymi i z Panem Bogiem. Wyznaj swoje winy, przeproś za to, co zrobiłeś i nie wracaj więcej do tego grzechu!

Do refleksji:

1. Czy jest coś w twoim życiu, co ukrywasz – jakieś nie przebaczone grzechy, nie wyznane winy?
2. Co możesz zrobić w sytuacji, gdy na twoim koncie są właśnie takie rzeczy?

Spojrzyj z nieba i patrz z Twej stolicy, świętej i wspaniałej! Gdzie Twoja zazdrosna miłość i Twoja potęga? Gdzie poruszenie Twych uczuć? Miłosierdzia Twego nie powstrzymuj, proszę.

Izajasza 63:15

Izajasz wspominał dowody łaski Jahwe, dzieła wybawienia Izraela z niedoli i akty dobrotliwej opieki nad tym ludem (63:7-9). Mówiąc o wierności Boga, pamiętał prorok o przekorności Izraela i o karze za nieposłuszeństwo (63:10). Utrapieni Izraelici wspominali, jak za czasów Mojżesza Wiekuisty przeprowadził naród przez rozdzielone morze i poprowadził go do odpoczynku (63:11-14). W nawiązaniu do tych przeszłych przejawów dobroci Boga, pisarz wzywa Najwyższego, by znowu wystąpił na rzecz swego ludu, który w owych czasach doświadczył inwazji nieprzyjaciół i spustoszenia świątyni (63:15-19).

Uczciwy rozumie sprawę ubogich, występny nie ma zrozumienia.

Przypowieści Salomona 29:7

Jednym z ważnych zadań chrześcijan jest służba miłosierdzia – udzielanie praktycznej pomocy ludziom znajdującym się w autentycznej potrzebie. Dla przykładu pewien wiejski kościół próbuje w różny sposób docierać z pomocą do ubogich mieszkańców okolicznych wsi. Jak dotąd jego członkowie rozprowadzali chleb i wypieki, udostępniali żywność z Banku Żywności, organizowali bezpłatne obozy dla biednych dzieci, a także rozdawali im świąteczne paczki. Wszystko to ku chwale Ojca w niebie!

Pożycza samemu Panu – kto dla biednych życzliwy, za dobrodziejstwo On mu nagrodzi.

Przypowieści Salomona 19:17

Werset ten pomaga nam zrozumieć, co Pan Jezus będzie miał na myśli, gdy na Sądzie Ostatecznym powie do wierzących: „Zaprawdę powiadam wam, cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych moich braci, mnie uczyniliście”. Chociaż niektórzy interpretują braci Jezusa jako chrześcijan lub Żydów, to jednak najlepiej jest przyjąć te słowa w najszerszym sensie. Pan utożsamia się z każdym potrzebującym człowiekiem, którego stawia na naszej drodze. Chociaż jesteśmy zbawieni z łaski przez wiarę, to wiara jest czynna w miłości, i okazywanie miłosierdzia jest jej potwierdzeniem.

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.

Mateusza 5:7

Miłosierdzie przejawia się w dwojaki sposób: gdy przebaczamy tym, którzy wobec nas zawinili oraz gdy podejmujemy pozytywne działania podyktowane życzliwością lub litością, przynoszące ulgę ludziom pogrążonym w kłopotach. Uprzejmość to przyjaciel, którego wzywasz, gdy czujesz się dobrze. Miłosierdzie to przyjaciel, którego wzywasz, gdy jesteś chory.