Nie zazna szczęścia, kto błędy swe ukrywa; kto je wyznaje, porzuca – ten miłosierdzia dostąpi.

Przypowieści Salomona 28:13

Ludzkie serce bywa bardzo przewrotne i potrafi oszukać człowieka. Ktoś może myśleć, że jest pobożny, choć jawnie trwa w grzechu lub praktykuje zło. Taka osoba wmawia sobie, że skoro wyznaje swe grzechy, to sprawa jest już załatwiona. Stwórca oczekuje jednak szczerej skruchy, znienawidzenia zła i radykalnego zerwania ze złymi czynami. Jeśli człowiek przestanie oszukiwać siebie i Boga, wyzna Mu swe zło i upokorzy się przed Nim, to Wiekuisty nie wzgardzi sercem skruszonym, lecz stworzy u grzesznika nowe serce, pragnące tylko bojaźni Bożej.

Niech zaznam Twojej litości, abym żył, bo Twoje Prawo jest moją rozkoszą.

Psalmów 119:77

Psalmista wierzył, że miłosierdzie Boże podtrzyma go przy życiu. Pomyślmy, gdzie byśmy dziś byli, gdyby nie miłosierdzie Stwórcy. Chodzilibyśmy w grzesznej, pogańskiej ciemności, nie mając nadziei i będąc dalecy od życiodajnej Ewangelii. „Gdy zaś ukazała się dobroć i miłość Zbawiciela, naszego Boga, do ludzi, nie ze względu na sprawiedliwe uczynki, jakie spełniliśmy, lecz z miłosierdzia swego zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające w Duchu Świętym”.

Prorok Jeremiasz głosił: Nie okażę wam oblicza surowego, bo miłosierny jestem – wyrocznia Pana – nie będę pałał gniewem na wieki.

Jeremiasza 3:12

Kontekst dzisiejszego wersetu wskazuje, że Bóg wzywał odstępczy naród do nawrócenia i uznania swojej winy. Tylko pod warunkiem szczerej skruchy, Stwórca był gotów potraktować Izrael w łaskawy sposób. Prawdziwa pokuta nie polega na zamieceniu dawnych grzechów pod dywan i dalszym niepokornym życiu. Człowiek skruszony przychodzi do Boga jak bankrut i żebrak, nagi i brudny, prosząc, by miłosierny Pan zdjął z niego winę i przyodział go szatą sprawiedliwości Chrystusowej.

Jezus powiedział: Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny.

Łukasza 6:36

Miłosierdzie to współczucie, które wyraża się w działaniu. Na pewno jest wiele okazji, by okazać komuś współczucie w praktyczny sposób. Szczególną grupą ludzi potrzebującą naszego miłosierdzia są osoby starsze, chore lub niepełnosprawne. W niejednym przypadku cenią one sobie, gdy je odwiedzamy z dobrym słowem. Możemy im często udzielić jakiejś pomocy, na przykład pisząc i zanosząc pismo do jakiegoś urzędu lub starając się o potrzebne im artykuły.

Zabrzmijcie weselem, niebiosa! Raduj się, ziemio! Góry, wybuchnijcie radosnym okrzykiem! Albowiem Pan pocieszył swój lud, zlitował się nad jego biednymi. (Izajasza 49:13)

Jahwe obiecał sprowadzić Izraelitów do ich ojczyzny po latach niewoli w Babilonie oraz z rozproszenia po innych krajach. Cała przyroda miała się radować, gdyż Pan pocieszył swój lud i okazał miłosierdzie swym ubogim. Fragment ten poucza nas o tym, że Wiekuisty jest wierny swemu przymierzu z ludem Bożym. Jest sprawiedliwy, i dlatego ukarał Izrael niewolą za jego niewierność, ale jest także miłosierny, gdyż sprowadził swój lud z niewoli i odnowił go duchowo. W naszych myślach o Bogu pamiętajmy zarówno o Jego sprawiedliwości, jak i o miłosierdziu, które znalazły swój pełny wyraz w dziele krzyża.