Gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.

Mateusza 6:6

Pan Jezus był zdecydowanie przeciwny wystawianiu swojej pobożności na pokaz. W jego czasach – podobnie ja obecnie – wielu było takich, którzy tylko zewnętrznie i pozornie okazywali cześć Bogu, podczas gdy ich serce było dalekie od Niego. Publiczna modlitwa jest nieodzownym składnikiem chrześcijańskiego nabożeństwa i jest jak najbardziej wskazana. Jednakże głównym miejscem, w którym w intymny sposób zbliżamy się do Boga w modlitwie jest nasz pokój, nasza komora modlitwy. Niech Pan uczyni nas autentycznymi chrześcijanami, bez względu na to, czy wielbimy Boga publicznie, czy też prywatnie.

Usłysz, o Panie, moją modlitwę, i wysłuchaj mego wołania; na moje łzy nie bądź nieczuły, bo gościem jestem u Ciebie, przechodniem – jak wszyscy moi przodkowie.

Psalmów 39:13

Utrapiony Dawid, znajdując się w otoczeniu ludzi bezbożnych, starał się zachować powściągliwość w mowie, lecz te wysiłki sprawiły mu ból (ww. 2-4). Wówczas zaczął zastanawiać się nad swą znikomością i przemijalnością, szukając odpowiedzi u Boga (ww. 5-7). Położył swą ufność w Stwórcy, poprosił Go o wybawienie od grzechów i o ochronę przed szyderstwami głupców (ww. 8, 9). Dawid w milczeniu znosił surowe karcenie Boże, co ponownie przypomniało mu prawdę o znikomości człowieka (ww. 10-12).

Jezus powiedział: Kiedy się modlicie, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo!

Łukasza 11:2

Gdy Pan Jezus zakończył modlitwę, jeden z Jego uczniów poprosił Go, by nauczył ich się modlić (11:1). Wówczas Mistrz podał słuchaczom treść modlitwy „Ojcze Nasz”, zwanej też „Modlitwą Pańską” (11:2-4). Następnie Zbawiciel podał podobieństwo o człowieku, który spełnia niezręczną prośbę swego natrętnego przyjaciela, i dowodzi, że również nasze usilne prośby kierowane do Stwórcy będą wysłuchane (11:5-10). Skoro ziemski, grzeszny ojciec daje swemu dziecku dobre dary, to tym bardziej nasz dobry Ojciec Niebieski udzieli Ducha Świętego, tym, którzy o Niego proszą (11:11-13).

Jezus powiedział: O cokolwiek prosić mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię.

Jana 14:14

Filip poprosił, by Jezus pokazał apostołom Ojca, lecz Pan wykazał, że kto Go widział, widział Ojca (14:8, 9). Zbawiciel oświadczył, że jest w Ojcu, a Ojciec jest w Nim, o czym świadczą Jego słowa i czyny (14:10, 11). Wierzący w Chrystusa będą dokonywać czynów na miarę Zbawcy, bowiem o cokolwiek poproszą Jezusa, spełni to (14:12-14). Jednakże dowodem miłości uczniów do Mistrza będzie przestrzeganie Jego przykazań (14:15). W pełnieniu woli Bożej nie będą osamotnieni, bowiem Pan pośle im innego Pocieszyciela, Ducha Prawdy, Ducha Świętego (14:16, 17).

Usłysz, Panie, moje słowa, zwróć na mój jęk uwagę; natęż słuch na głos mojej modlitwy, mój Królu i Boże! Albowiem Ciebie błagam.

Psalmów 5:2

Dawid zwraca się z samego rana do swego Króla i Boga z błagalnym wołaniem (ww. 1-4). Psalmista wyraża przekonanie, że Jahwe nie przyjmuje złoczyńców, lecz ich nienawidzi i doprowadza takich do zguby (ww. 5-7). Dawid ufa, że dzięki Bożej łasce będzie miał wstęp do domu Bożego (w. 8). Następnie prosi Boga o kierownictwo i o ukaranie Jego wrogów, którzy zbuntowali się przeciwko Bogu (ww. 9-11). Psalm kończy się zapewnieniem, że ludzie ufający Panu będą się radować na wieki, a także będą cieszyć się ochroną i życzliwością Bożą oraz Bożym błogosławieństwem (ww. 12, 13).