„Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego”.

List Jakuba 5:16b (Biblia Warszawska)

Czym dla ciebie jest modlitwa? Wierzysz w jej wielką moc, czy raczej powątpiewasz? Modlisz się wierząc w to, że Bóg może coś uczynić, że może coś zmienić, czy też wołasz do Niego tylko tak na wszelki wypadek, bo nie zaszkodzi, a może pomóc? Czy jest ona dla ciebie czymś naturalnym jak oddychanie, czy raczej czymś okolicznościowym?

Pan Bóg wiele razy w Swoim Słowie podkreśla moc modlitwy. W Biblii możemy znaleźć wiele przykładów tego, w jaki sposób Pan Bóg wysłuchał czyjegoś wołania do Niego. Sam Pan Jezus pokazał, jak ważna również dla Niego była rozmowa z Ojcem. Modlitwa naprawdę może zmieniać świat. Tylko, że nam musi zależeć na tym, aby coś się zmieniło. To, że nam zależy udowadniamy poprzez to, ile się o coś modlimy. Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego.

Naprawdę możesz wiele uczynić poprzez modlitwę, musisz jednak być w Bożych oczach sprawiedliwy. Być sprawiedliwym znaczy, że poprosiłeś Boga o wybaczenie swoich grzechów, że uwierzyłeś w Pana Jezusa jako swojego osobistego Zbawiciela i zaprosiłeś Go do serca. A kiedy zdarzy ci się znowu zgrzeszyć, to nie uciekasz od Jezusa, ale biegniesz właśnie do Niego, aby przeprosić Go za swoje grzechy. Czy jesteś sprawiedliwy? Jeżeli tak, to módl się o tych, którzy są wokół ciebie, aby mogli poznać miłującego i przebaczającego Ojca w niebie.

Do refleksji:

1. W jakiej sprawie najtrudniej ci uwierzyć, że poprzez modlitwę Bóg może coś zmienić? Dlaczego?
2. Kiedy ostatnio doznałeś tego uczucia, że modlitwa coś zmieniła?

“aby Bóg nasz uznał was za godnych powołania i w mocy doprowadził do końca wszystkie wasze dobre zamierzenia i dzieła wiary, aby imię Pana naszego Jezusa Chrystusa było uwielbione w was, a wy w nim, według łaski Boga naszego i Pana Jezusa Chrystusa”.

2 Tesaloniczan 1:11-12

„Wszystko, o cokolwiek byście się modlili i prosili, tylko wierzcie, że otrzymacie, a spełni się wam”.

Ewangelia Marka 11:24 (Biblia Warszawska)

Jak wielki jest Bóg, w którego wierzysz? Czy jest dla Niego coś niemożliwego? Kiedy się modlisz, czy wierzysz, że On jest w stanie uczynić to, o co prosisz, czy też modlisz się i powątpiewasz? Czy modlisz się z przekonaniem, że On może, czy też robisz to na wszelki wypadek, z założeniem, że nie zaszkodzi a pomóc może?

Ludzie często proszą Pana Boga o coś, a w głębi serca i tak nie wierzą, że Bóg spełni ich prośbę. Jaki najczęściej jest wynik? Nie dostają tego, czego pragną.

W Biblii przynajmniej kilka razy jest podkreślone, że jeżeli o coś Boga prosimy, to musimy wierzyć, że to od Niego otrzymamy. Należy jednak pamiętać jeszcze o jednej bardzo ważnej rzeczy, że Bóg nie musi spełniać naszych zachcianek, naszych próśb, jeżeli to nie jest zgodne z Jego wolą. Bóg nie jest automatem do spełniania naszych życzeń. On każdą naszą prośbę „filtruje” poprzez to, czy jest to dla nas dobre, czy przez daną rzecz Jego Imię będzie uwielbione itp. Nie obrażaj się więc na Boga, gdy nie otrzymasz tego, o co prosiłeś z wielką wiarą, gdyż On wie lepiej, co dla ciebie jest dobre. Zaufaj Mu również w tej kwestii.

Do refleksji:

1. Czy obraziłeś się kiedyś na Boga z tego powodu, że nie spełnił Twojej modlitwy? Czy wiesz, jaki mógł być tego powód?
2. W jaki sposób powinieneś podchodzić do kwestii modlitwy?

„Każdy, kto wzywać będzie imienia Pańskiego, będzie zbawiony”.

Dzieje Apostolskie 2:21 (Biblia Tysiąclecia)

Jeżeli przysłuchujesz się czasem ludziom wokół czy też postaciom z popularnych seriali i filmów, z pewnością zauważyłeś, że często używają oni słów: „O Boże!” albo „O Jezu!”. Gdyby nie słuchało się kontekstu tego, co mówią, można byłoby pomyśleć, że wzywają Pana Boga, bo potrzebują Jego pomocy. Niestety najczęściej te słowa słyszy się jednak jako przerywnik w potoku czyichś słów, jako wykrzyknik podkreślający swoje oburzenie albo też jako zamiennik np. przekleństw. Czy o takie wzywanie imienia Pańskiego chodzi Panu Bogu? Oczywiście, że nie! Ten sposób wypowiadania się, wzywania imienia Pana Jezusa nikogo nie zbawi! Tylko ten, kto prawdziwie szuka i pragnie spotkania i nawiązania relacji ze Zbawicielem, kto zaprosi Go do swojego serca, będzie zbawiony! Jakie znaczenie ma dla ciebie imię Jezus? Czy traktujesz go podobnie jak większość ludzi, czy też w tym imieniu znalazłeś zbawienie?

Do refleksji:

1. Jak myślisz, dlaczego ludzie w nieodpowiedni sposób używają imienia Pana Boga?
2. Co możesz zrobić, aby inni tak naprawdę poznali sens i znaczenie imienia Jezus?

“Niech jednak prosi z wiarą, porzuci wątpliwości, bo człowiek który wątpi przypomina falę morską, gnaną i miotaną przez wiatr. Ktoś taki niech nie liczy, że coś od Pana otrzyma, dlatego, że on sam nie wie czego chce, jest niestały w całym swoim postępowaniu”.

List Św. Jakuba 1:6-7

Lecz ja będę wypatrywał Pana, będę wyczekiwał Boga mojego zbawienia. Mój Bóg mnie wysłucha!

Księga Micheasza 7:7 (Biblia Warszawska)

Czy ty, podobnie jak prorok Micheasz, mógłbyś powiedzieć, że będziesz wypatrywał Boga? Oczekiwał na to, że Bóg cię wysłucha, nie wiedząc, jak długo będziesz musiał czekać? A może jesteś osobą bardzo niecierpliwą, która chce mieć wszystko od razu, tu i teraz? Pomyśl, jak traktujesz Boga? Czy dajesz Mu szansę na działanie zgodnie z Jego wolą i w Jego czasie, czy też, nie widząc Bożej odpowiedzi na swoje modlitwy, zaczynasz działać po swojemu? Jeżeli ten drugi sposób charakteryzuje ciebie, to zastanów się, do czego może cię doprowadzić? Czym może zakończyć się twój brak cierpliwości? Pan Bóg najlepiej wie, co jest dla ciebie dobre i kiedy, dlatego nie przyspieszaj rzeczy, które powinny poczekać na odpowiedni czas.

Do refleksji:

1. W jakich sytuacjach najbardziej brakuje ci cierpliwości? Czy Pan Bóg może zmienić te sytuacje?
2. W jaki sposób możesz wypatrywać i wyczekiwać Boga?

Wołaj do mnie, a odpowiem ci i oznajmię ci rzeczy wielkie i niedostępne, o których nie wiesz!

Księga Jeremiasza 33:3 (Biblia Warszawska)

Są sytuacje w życiu, kiedy trudno jest się do kogoś zwrócić o pomoc czy o radę. Dlaczego? Dlatego, że wstydzimy się przyznać do tego, że z czymś sobie nie radzimy, że głupio nam mówić innym o naszych problemach albo boimy się odrzucenia, gdyby ktoś się dowiedział o tym, co zrobiliśmy. Jest jednak Ktoś, kto pomimo tego, że wszystko o tobie wie, nie obraża się na ciebie i nie odrzuci cię. Jest gotów, by cię wysłuchać, by ci doradzić, by pokierować twoim życiem. Tym Kimś jest oczywiście Pan Bóg! On zachęca cię do tego, byś do Niego wołał, a nawet obiecuje, że ci odpowie. Pamiętaj jednak o tym, że Jego odpowiedzi nie zawsze muszą być takie, jakich ty oczekujesz. Możesz się czasem bardzo zdziwić albo nawet być z nich niezadowolonym, jednak Pan Bóg wie, co dla ciebie jest najlepsze, bo On zna ciebie najlepiej i zna całą twoją przyszłość. On ma też dla ciebie konkretny plan, w którym chce cię użyć. Wołaj więc do Niego, módl się i bądź posłuszny temu, co On ci odpowie, temu jak cię pokieruje.

Do refleksji:

1. W jakich sytuacjach jest ci najtrudniej rozmawiać z kimś o swoich problemach?
2. Czy potrafisz wołać do Boga? Rozmawiać z Nim o wszystkim? Dlaczego?

Gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.

Mateusza 6:6

Pan Jezus był zdecydowanie przeciwny wystawianiu swojej pobożności na pokaz. W jego czasach – podobnie ja obecnie – wielu było takich, którzy tylko zewnętrznie i pozornie okazywali cześć Bogu, podczas gdy ich serce było dalekie od Niego. Publiczna modlitwa jest nieodzownym składnikiem chrześcijańskiego nabożeństwa i jest jak najbardziej wskazana. Jednakże głównym miejscem, w którym w intymny sposób zbliżamy się do Boga w modlitwie jest nasz pokój, nasza komora modlitwy. Niech Pan uczyni nas autentycznymi chrześcijanami, bez względu na to, czy wielbimy Boga publicznie, czy też prywatnie.

Usłysz, o Panie, moją modlitwę, i wysłuchaj mego wołania; na moje łzy nie bądź nieczuły, bo gościem jestem u Ciebie, przechodniem – jak wszyscy moi przodkowie.

Psalmów 39:13

Utrapiony Dawid, znajdując się w otoczeniu ludzi bezbożnych, starał się zachować powściągliwość w mowie, lecz te wysiłki sprawiły mu ból (ww. 2-4). Wówczas zaczął zastanawiać się nad swą znikomością i przemijalnością, szukając odpowiedzi u Boga (ww. 5-7). Położył swą ufność w Stwórcy, poprosił Go o wybawienie od grzechów i o ochronę przed szyderstwami głupców (ww. 8, 9). Dawid w milczeniu znosił surowe karcenie Boże, co ponownie przypomniało mu prawdę o znikomości człowieka (ww. 10-12).

Jezus powiedział: Kiedy się modlicie, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo!

Łukasza 11:2

Gdy Pan Jezus zakończył modlitwę, jeden z Jego uczniów poprosił Go, by nauczył ich się modlić (11:1). Wówczas Mistrz podał słuchaczom treść modlitwy „Ojcze Nasz”, zwanej też „Modlitwą Pańską” (11:2-4). Następnie Zbawiciel podał podobieństwo o człowieku, który spełnia niezręczną prośbę swego natrętnego przyjaciela, i dowodzi, że również nasze usilne prośby kierowane do Stwórcy będą wysłuchane (11:5-10). Skoro ziemski, grzeszny ojciec daje swemu dziecku dobre dary, to tym bardziej nasz dobry Ojciec Niebieski udzieli Ducha Świętego, tym, którzy o Niego proszą (11:11-13).