Lecz ja będę wypatrywał Pana, będę wyczekiwał Boga mojego zbawienia. Mój Bóg mnie wysłucha!

Księga Micheasza 7:7 (Biblia Warszawska)

Czy ty, podobnie jak prorok Micheasz, mógłbyś powiedzieć, że będziesz wypatrywał Boga? Oczekiwał na to, że Bóg cię wysłucha, nie wiedząc, jak długo będziesz musiał czekać? A może jesteś osobą bardzo niecierpliwą, która chce mieć wszystko od razu, tu i teraz? Pomyśl, jak traktujesz Boga? Czy dajesz Mu szansę na działanie zgodnie z Jego wolą i w Jego czasie, czy też, nie widząc Bożej odpowiedzi na swoje modlitwy, zaczynasz działać po swojemu? Jeżeli ten drugi sposób charakteryzuje ciebie, to zastanów się, do czego może cię doprowadzić? Czym może zakończyć się twój brak cierpliwości? Pan Bóg najlepiej wie, co jest dla ciebie dobre i kiedy, dlatego nie przyspieszaj rzeczy, które powinny poczekać na odpowiedni czas.

Do refleksji:

1. W jakich sytuacjach najbardziej brakuje ci cierpliwości? Czy Pan Bóg może zmienić te sytuacje?
2. W jaki sposób możesz wypatrywać i wyczekiwać Boga?

Wołaj do mnie, a odpowiem ci i oznajmię ci rzeczy wielkie i niedostępne, o których nie wiesz!

Księga Jeremiasza 33:3 (Biblia Warszawska)

Są sytuacje w życiu, kiedy trudno jest się do kogoś zwrócić o pomoc czy o radę. Dlaczego? Dlatego, że wstydzimy się przyznać do tego, że z czymś sobie nie radzimy, że głupio nam mówić innym o naszych problemach albo boimy się odrzucenia, gdyby ktoś się dowiedział o tym, co zrobiliśmy. Jest jednak Ktoś, kto pomimo tego, że wszystko o tobie wie, nie obraża się na ciebie i nie odrzuci cię. Jest gotów, by cię wysłuchać, by ci doradzić, by pokierować twoim życiem. Tym Kimś jest oczywiście Pan Bóg! On zachęca cię do tego, byś do Niego wołał, a nawet obiecuje, że ci odpowie. Pamiętaj jednak o tym, że Jego odpowiedzi nie zawsze muszą być takie, jakich ty oczekujesz. Możesz się czasem bardzo zdziwić albo nawet być z nich niezadowolonym, jednak Pan Bóg wie, co dla ciebie jest najlepsze, bo On zna ciebie najlepiej i zna całą twoją przyszłość. On ma też dla ciebie konkretny plan, w którym chce cię użyć. Wołaj więc do Niego, módl się i bądź posłuszny temu, co On ci odpowie, temu jak cię pokieruje.

Do refleksji:

1. W jakich sytuacjach jest ci najtrudniej rozmawiać z kimś o swoich problemach?
2. Czy potrafisz wołać do Boga? Rozmawiać z Nim o wszystkim? Dlaczego?

Gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.

Mateusza 6:6

Pan Jezus był zdecydowanie przeciwny wystawianiu swojej pobożności na pokaz. W jego czasach – podobnie ja obecnie – wielu było takich, którzy tylko zewnętrznie i pozornie okazywali cześć Bogu, podczas gdy ich serce było dalekie od Niego. Publiczna modlitwa jest nieodzownym składnikiem chrześcijańskiego nabożeństwa i jest jak najbardziej wskazana. Jednakże głównym miejscem, w którym w intymny sposób zbliżamy się do Boga w modlitwie jest nasz pokój, nasza komora modlitwy. Niech Pan uczyni nas autentycznymi chrześcijanami, bez względu na to, czy wielbimy Boga publicznie, czy też prywatnie.

Usłysz, o Panie, moją modlitwę, i wysłuchaj mego wołania; na moje łzy nie bądź nieczuły, bo gościem jestem u Ciebie, przechodniem – jak wszyscy moi przodkowie.

Psalmów 39:13

Utrapiony Dawid, znajdując się w otoczeniu ludzi bezbożnych, starał się zachować powściągliwość w mowie, lecz te wysiłki sprawiły mu ból (ww. 2-4). Wówczas zaczął zastanawiać się nad swą znikomością i przemijalnością, szukając odpowiedzi u Boga (ww. 5-7). Położył swą ufność w Stwórcy, poprosił Go o wybawienie od grzechów i o ochronę przed szyderstwami głupców (ww. 8, 9). Dawid w milczeniu znosił surowe karcenie Boże, co ponownie przypomniało mu prawdę o znikomości człowieka (ww. 10-12).

Jezus powiedział: Kiedy się modlicie, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo!

Łukasza 11:2

Gdy Pan Jezus zakończył modlitwę, jeden z Jego uczniów poprosił Go, by nauczył ich się modlić (11:1). Wówczas Mistrz podał słuchaczom treść modlitwy „Ojcze Nasz”, zwanej też „Modlitwą Pańską” (11:2-4). Następnie Zbawiciel podał podobieństwo o człowieku, który spełnia niezręczną prośbę swego natrętnego przyjaciela, i dowodzi, że również nasze usilne prośby kierowane do Stwórcy będą wysłuchane (11:5-10). Skoro ziemski, grzeszny ojciec daje swemu dziecku dobre dary, to tym bardziej nasz dobry Ojciec Niebieski udzieli Ducha Świętego, tym, którzy o Niego proszą (11:11-13).