Jezus powiedział: O cokolwiek prosić mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię.

Jana 14:14

Filip poprosił, by Jezus pokazał apostołom Ojca, lecz Pan wykazał, że kto Go widział, widział Ojca (14:8, 9). Zbawiciel oświadczył, że jest w Ojcu, a Ojciec jest w Nim, o czym świadczą Jego słowa i czyny (14:10, 11). Wierzący w Chrystusa będą dokonywać czynów na miarę Zbawcy, bowiem o cokolwiek poproszą Jezusa, spełni to (14:12-14). Jednakże dowodem miłości uczniów do Mistrza będzie przestrzeganie Jego przykazań (14:15). W pełnieniu woli Bożej nie będą osamotnieni, bowiem Pan pośle im innego Pocieszyciela, Ducha Prawdy, Ducha Świętego (14:16, 17).

Usłysz, Panie, moje słowa, zwróć na mój jęk uwagę; natęż słuch na głos mojej modlitwy, mój Królu i Boże! Albowiem Ciebie błagam.

Psalmów 5:2

Dawid zwraca się z samego rana do swego Króla i Boga z błagalnym wołaniem (ww. 1-4). Psalmista wyraża przekonanie, że Jahwe nie przyjmuje złoczyńców, lecz ich nienawidzi i doprowadza takich do zguby (ww. 5-7). Dawid ufa, że dzięki Bożej łasce będzie miał wstęp do domu Bożego (w. 8). Następnie prosi Boga o kierownictwo i o ukaranie Jego wrogów, którzy zbuntowali się przeciwko Bogu (ww. 9-11). Psalm kończy się zapewnieniem, że ludzie ufający Panu będą się radować na wieki, a także będą cieszyć się ochroną i życzliwością Bożą oraz Bożym błogosławieństwem (ww. 12, 13).

Trwajcie gorliwie na modlitwie, czuwając na niej wśród dziękczynienia.

Kolosan 4:2

Czy może być dzisiaj lepsze przypomnienie dla dzieci Bożych, jak zachęta do gorliwej modlitwy połączonej z dziękczynieniem? Dobrze jest zrobić dzisiaj podsumowanie minionego roku. Warto pomyśleć o wszystkich przejawach łaski i miłości Bożej względem nas i naszych bliskich. Trzeba Bogu podziękować za kolejny, szczęśliwie przeżyty rok i za to, że Pan przeprowadził nas przez różne trudności i zmartwienia. Dobrze będzie pomyśleć nad tym, co chcielibyśmy czynić w nadchodzącym roku, by w naszym życiu jeszcze bardziej uwielbiony był Pan Jezus.

Szukałem Pana, a On mnie wysłuchał i uwolnił od wszelkiej trwogi.

Psalmów 34:5

Dawid znalazł się w wielkim niebezpieczeństwie. Zagrożone było jego życie. Chcąc je ratować, zwrócił się do Boga, który zabrał mu lęk i dopomógł mu znaleźć wyjście z dramatycznej sytuacji. Prawdopodobnie podsunął Dawidowi myśl, jak ma postąpić. Czy podobnie reagujemy w trudnych sytuacjach? Czy też najpierw staramy się działać na własną rękę, a dopiero, gdy nasze starania zawiodą, modlimy się do Stwórcy? Zawsze niewzruszenie polegajmy na Bogu, do Niego się uciekajmy, gdyż w Nim jest nasze ocalenie.

Jezus powiedział: Wszystko, o co w modlitwie prosicie, stanie się wam, tylko wierzcie, że otrzymacie.

Marka 11:24

Modlitwa musi być zanoszona z wiarą, inaczej nie spotka się ona z upodobaniem Bożym. Jeśli nasza dusza jest rozdwojona, gdyż ciągle jesteśmy niezdecydowani i chwiejni, to przypominamy falę morską, miotaną tu i tam lada powiewem wiatru. Gdy natomiast z ufnością, wiarą i wdzięcznością powierzymy nasze prośby Bogu, to możemy być pewni, że nasz Ojciec w niebie ich wysłucha. Oto przykład z życia: kilka lat temu pewna wspólnota dłuższy czas modliła się o zdrowie swojego duszpasterza, który zachorował na raka prostaty. Dzięki Bogu ten Boży człowiek dzielnie zniósł chorobę i z zapałem powrócił do pełnienia swych obowiązków.