Patrzcie teraz, że Ja jestem, Ja jeden, i nie ma ze Mną żadnego boga. Ja zabijam i Ja sam ożywiam, Ja ranię i Ja sam uzdrawiam, że nikt z mojej ręki nie uwalnia.

Powtórzonego Prawa 32:39

Mojżesz przed śmiercią przemówił do Izraela słowami natchnionej pieśni. Oddał w niej chwałę wiernemu i sprawiedliwemu Bogu, lecz zganił jego lud za nieposłuszeństwo wobec Jahwe i przewrotność (32:4, 5). Uwypuklił potrzebę wdzięczności dla Wiekuistego za wybranie Izraela i czułą opiekę nad tym ludem (32:6-12) Podkreślił, że wynikająca z łaskawości Pana pomyślność materialna skłaniała naród do zapominania o Stwórcy i oddawania czci bożkom, tj. demonom (32:13-18). Konsekwencje nieposłuszeństwa były i będą smutne i tragiczne dla Izraela (32:19-33). Mimo to Najwyższy zlituje się nad swym ludem, wykaże nicość bożków i dowiedzie, że tylko On jest Bogiem, czyniącym wszystko w całkowicie suwerenny sposób (32:34-39).

Trzymając się drogi Prawa jesteśmy bardziej mojżeszowi. Podążając drogą łaski i prawdy stajemy się bardziej chrystusowi.

Prawo bowiem zostało nadane przez Mojżesza, łaska zaś i prawda stała się przez Jezusa Chrystusa”.

Ew. Jana 1:17

Chrystus, choć wypełnił Prawo, nie stał się ikoną Prawa, lecz ucieleśnieniem łaski i prawdy.

Z pomocą Bożą żyję do dzisiaj i daję świadectwo małym i wielkim, nie głosząc nic ponad to, co przepowiedzieli Prorocy i Mojżesz.

Dzieje Apostolskie 26:22

Apostoł pogan był świadom tego, że gdyby nie opieka Boża, która nad nim czuwała, na pewno nie przetrwałby trudów i niebezpieczeństw apostolskiej służby. Ileż to razy chciano go zabić, lecz zawsze pojawiał się ratunek od Pana. W końcu jednak ten wierny mąż Boży został ścięty za panowania cesarza Nerona, lecz szedł na tę egzekucję z niezmąconym spokojem umysłu i serca. Pozostawił po sobie świadectwo człowieka, który wiernie głosił naukę Pisma Świętego, nie pomijając niczego, co istotne i nie dodając ludzkich wymysłów do Słowa Pańskiego. Bądźmy równie wierni Bogu i Jego nauce.

Powróć, o Panie, dokądże jeszcze … ? I bądź litościwy dla sług Twoich!

Psalmów 90:13

Psalm ten napisał Mojżesz, człowiek bardzo oddany Bogu i bardzo świadomy znikomości człowieka wobec Wiekuistego. Podkreśla w tym Psalmie, jak wiele trudu człowiek ponosi w swym życiu i jak krótkie jest jego bytowanie na tej ziemi. Jakże właściwa jest zatem prośba do Ojca w niebie o to, by zmiłował się nad nami. Czyż nie jesteśmy bezbronni wobec wielu sytuacji i zagrożeń w tym świecie? Prośmy Pana, by nauczył nas mądrego wykorzystania czasu, który nam jeszcze pozostał i polecajmy się Jego miłosierdziu.

Dobroć Pana Boga naszego niech będzie nad nami! I wspieraj pracę rąk naszych, wspieraj dzieło rąk naszych!

Psalmów 90:17

Psalm Mojżesza wyraża prośbę, by Jahwe darzył swój lud łaską i utwierdził dzieło jego rąk. Jedynie błogosławieństwo Boże może sprawić, że nasz trud nie będzie daremny w Panu. Jeden sieje, drugi podlewa, ale to Bóg daje wzrost. Z tych powodów na każdej naszej drodze upewniajmy się, czy jest ona zgodna z wolą Stwórcy i nie zapominajmy prosić Go o pobłogosławienie naszych starań.