Ty bowiem, mój Boże, jesteś moją nadzieją, Panie, ufności moja od moich lat młodych!

Psalmów 71:5

Psalmista wyraża swoje zaufanie do Boga i błaga Go o ocalenie przed bezbożnymi (ww.1-4). Pisarz wyznaje, że Stwórca był jego nadzieją od młodości i podporą od samego urodzenia (ww.5, 6). Przeżycia psalmisty lub jego osoba budziły zdziwienie otoczenia, lecz polegał on na Jahwe, zawsze i codziennie chwaląc swego Boga (ww. 7, 8). Wierny prosi Wszechmocnego, by nie opuszczał go w czasie starości i przyszedł mu z pomocą przeciwko wrogom pragnącym jego zguby (ww. 9-13).

Chłopcy się męczą i nużą, chwieją się słabnąc młodzieńcy, lecz ci, co zaufali Panu, odzyskują siły, otrzymują skrzydła jak orły: biegną bez zmęczenia, bez znużenia idą.

Izajasza 40:32-33

Jahwe jest Królem wyniesionym ponad całym światem i według swej woli postępuje z władcami ludzkimi (40:22-24). Bóg jest niezrównany, gdyż to On stworzył wszystkie ciała niebieskie i nimi zarządza (40:25, 26). Izraelici zapomnieli o tym, że ich Święty Bóg jest niezrównanym Stwórcą, posiadającym niewyczerpaną energię i niepojętą mądrość (40:27, 28). Jahwe udziela nadzwyczajnej mocy swym zmęczonym i bezsilnym sługom (40:29). Ci, którzy ufają Bogu będą niestrudzeni i niepokonani, choćby nie mieli ku temu naturalnych predyspozycji, gdyż wspiera ich Pan (40:30, 31).

Gdy duch mój we mnie ustaje, Ty znasz moją ścieżkę. Na drodze, po której kroczę, ukryli na mnie sidło.

Psalmów 142:4

Dzisiejszy tekst napawa nas ogromną nadzieją. Choć czasem tracimy odwagę i jesteśmy przytłoczeni, to pokrzepia nas świadomość, że Bóg zna naszą drogę. On doskonale orientuje się w naszej sytuacji i ma wszelką moc i mądrość, by zaradzić naszym zmartwieniom. Jego przewodnictwo nad nami jest pewne, choćbyśmy sami czuli się zagubieni, czy zmieszani. „Gdy pomyślałem: Chwieje się noga moja – łaska Twoja, Panie, wsparła mnie”.

Nie wspominajcie wydarzeń minionych, nie roztrząsajcie w myśli dawnych rzeczy. Oto Ja dokonuję rzeczy nowej: pojawia się właśnie. Czyż jej nie poznajecie? Otworzę też drogę na pustyni, ścieżyny na pustkowiu.

Izajasza 43:18-19

Izraelici nie mogli się pozbierać po swej klęsce i związanej z nią niewoli w Babilonie. Jednak prorok zachęca ich, by spojrzeli w świetlaną przyszłość, jaką przygotowywał im Pan. Stwórca zamierzał im utorować drogę powrotną do ojczyzny i odnowić swój lud, by ponownie głosił Jego chwałę. Czasami także naszym życiu nie umiemy sobie poradzić z przeszłością – złe wspomnienia mogą nas przygnębiać lub nawet paraliżować. W takiej sytuacji starajmy się nakarmić pokrzepiającymi fragmentami Słowa Bożego lub posłuchajmy dobrego kazania, jakich nie brak w Internecie czy na płytach.

Apostoł Paweł napisał: Nadzieja zawieść nie może, ponieważ miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany.

Rzymian 5:5

Autentyczna, bezinteresowna miłość jest dziełem Ducha Świętego w dzieciach Bożych. Przejawiają ją tylko ci, którzy są usprawiedliwieni z wiary i cieszą się pokojem z Bogiem przez Pana Jezusa. Jednakże płomień tej miłości musi być w nas ciągle podtrzymywany. Trwając we wspólnocie z Ojcem i Synem, stale napełniajmy się Duchem Świętym. Tylko czerpiąc z Boskiego Źródła jesteśmy zdolni do wydawania szlachetnego owocu miłości.