Ty bowiem, mój Boże, jesteś moją nadzieją, Panie, ufności moja od moich lat młodych!

Psalmów 71:5

Psalmista wyraża swoje zaufanie do Boga i błaga Go o ocalenie przed bezbożnymi (ww.1-4). Pisarz wyznaje, że Stwórca był jego nadzieją od młodości i podporą od samego urodzenia (ww.5, 6). Przeżycia psalmisty lub jego osoba budziły zdziwienie otoczenia, lecz polegał on na Jahwe, zawsze i codziennie chwaląc swego Boga (ww. 7, 8). Wierny prosi Wszechmocnego, by nie opuszczał go w czasie starości i przyszedł mu z pomocą przeciwko wrogom pragnącym jego zguby (ww. 9-13).

Chłopcy się męczą i nużą, chwieją się słabnąc młodzieńcy, lecz ci, co zaufali Panu, odzyskują siły, otrzymują skrzydła jak orły: biegną bez zmęczenia, bez znużenia idą.

Izajasza 40:32-33

Jahwe jest Królem wyniesionym ponad całym światem i według swej woli postępuje z władcami ludzkimi (40:22-24). Bóg jest niezrównany, gdyż to On stworzył wszystkie ciała niebieskie i nimi zarządza (40:25, 26). Izraelici zapomnieli o tym, że ich Święty Bóg jest niezrównanym Stwórcą, posiadającym niewyczerpaną energię i niepojętą mądrość (40:27, 28). Jahwe udziela nadzwyczajnej mocy swym zmęczonym i bezsilnym sługom (40:29). Ci, którzy ufają Bogu będą niestrudzeni i niepokonani, choćby nie mieli ku temu naturalnych predyspozycji, gdyż wspiera ich Pan (40:30, 31).

Gdy duch mój we mnie ustaje, Ty znasz moją ścieżkę. Na drodze, po której kroczę, ukryli na mnie sidło.

Psalmów 142:4

Dzisiejszy tekst napawa nas ogromną nadzieją. Choć czasem tracimy odwagę i jesteśmy przytłoczeni, to pokrzepia nas świadomość, że Bóg zna naszą drogę. On doskonale orientuje się w naszej sytuacji i ma wszelką moc i mądrość, by zaradzić naszym zmartwieniom. Jego przewodnictwo nad nami jest pewne, choćbyśmy sami czuli się zagubieni, czy zmieszani. „Gdy pomyślałem: Chwieje się noga moja – łaska Twoja, Panie, wsparła mnie”.

Nie wspominajcie wydarzeń minionych, nie roztrząsajcie w myśli dawnych rzeczy. Oto Ja dokonuję rzeczy nowej: pojawia się właśnie. Czyż jej nie poznajecie? Otworzę też drogę na pustyni, ścieżyny na pustkowiu.

Izajasza 43:18-19

Izraelici nie mogli się pozbierać po swej klęsce i związanej z nią niewoli w Babilonie. Jednak prorok zachęca ich, by spojrzeli w świetlaną przyszłość, jaką przygotowywał im Pan. Stwórca zamierzał im utorować drogę powrotną do ojczyzny i odnowić swój lud, by ponownie głosił Jego chwałę. Czasami także naszym życiu nie umiemy sobie poradzić z przeszłością – złe wspomnienia mogą nas przygnębiać lub nawet paraliżować. W takiej sytuacji starajmy się nakarmić pokrzepiającymi fragmentami Słowa Bożego lub posłuchajmy dobrego kazania, jakich nie brak w Internecie czy na płytach.

Apostoł Paweł napisał: Nadzieja zawieść nie może, ponieważ miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany.

Rzymian 5:5

Autentyczna, bezinteresowna miłość jest dziełem Ducha Świętego w dzieciach Bożych. Przejawiają ją tylko ci, którzy są usprawiedliwieni z wiary i cieszą się pokojem z Bogiem przez Pana Jezusa. Jednakże płomień tej miłości musi być w nas ciągle podtrzymywany. Trwając we wspólnocie z Ojcem i Synem, stale napełniajmy się Duchem Świętym. Tylko czerpiąc z Boskiego Źródła jesteśmy zdolni do wydawania szlachetnego owocu miłości.

Nie pozbywajcie się nadziei waszej, która ma wielką zapłatę.

Hebrajczyków 10:35

Obecnie wiele osób wierzy, że gdy ktoś raz się nawróci, to nigdy nie może utracić łaski i na pewno pójdzie do nieba. Autor Listu do Hebrajczyków był innego zdania, bowiem kilkakrotnie ostrzegał swych czytelników przed odstępstwem. Dzisiejszy tekst wraz z kontekstem dowodzi, że niektórzy chrześcijanie mogą porzucić swoją nadzieję i wycofać się ze służenia Bogu. „A sprawiedliwy mój z wiary żyć będzie; lecz jeśli się cofnie, nie będzie dusza moja miała w nim upodobania” (werset 38). Weźmy sobie to napomnienie do serca.

Nie będziesz złorzeczył głuchemu. Nie będziesz kładł przeszkody przed niewidomym, ale będziesz się bał Boga twego. Ja jestem Pan!

Kapłańska 19:14

To przykazanie zaleca nam okazywanie szacunku osobom niepełnosprawnym. Jeśli Pan postawi na naszej drodze osoby przytłoczone smutkiem z powodu swego kalectwa lub innego zmartwienia, bądźmy dla nich posłańcami Bożymi. Nieśmy im nadzieję i pocieszenie, pamiętając, że nasz Stwórca jest Ojcem miłosierdzia i Bogiem wszelkiej pociechy, „który nas pociesza w każdym naszym utrapieniu, byśmy sami mogli pocieszać tych, co są w jakiejkolwiek udręce, pociechą, której doznajemy od Boga” (2 Koryntian 1:3-4 BT). Bądźmy gotowi także udzielić im praktycznej pomocy.

Nikt bowiem, kto Tobie ufa, nie doznaje wstydu; doznają wstydu ci, którzy łamią wiarę dla marności.

Psalmów 25:3

Nikt z tych, którzy pokładają nadzieję w Bogu, nie będzie zawstydzony. Ufając Stwórcy nie zawiedziemy się, choć będą i takie chwile, gdy nasza wiara będzie wystawiona na ciężkie próby. Jeśli nawet spotka nas coś trudnego do zaakceptowania, przyjmijmy to spokojnie i nie odwracajmy się od Pana. Poświęcajmy odpowiednią ilość czasu na modlitwę, czytanie Słowa Bożego i kontakt z Kościołem, by nabierać sił duchowych do wytrwania w próbach, które są przed nami.

Spocznij jedynie w Bogu, duszo moja, bo od Niego pochodzi moja nadzieja.
(Psalmów 62:6)

Jedynie w Bogu możemy się wyciszyć i znaleźć ukojenie. W dzisiejszych czasach wiele osób próbuje uspokoić się za pomocą alkoholu, narkotyków, czy też leków psychotropowych. Lecz środki te nie zapewniają głębokiego spokoju serca i duszy. Tylko w Bogu jest nasza nadzieja, i kiedy jesteśmy z Nim pojednani przez Jezusa Chrystusa, to cieszymy się nieopisanym pokojem.

Wierzę, iż będę oglądał dobra Pańskie w ziemi żyjących. (Psalmów 27:13)

Psalmista ufał, że doświadczy dobroci Boga (dosłownie: ujrzy ją) w krainie żyjących. Dlatego w następnym wersecie wzywa nas do pokładania niezłomnej nadziei w Panu. Słuszne przekonanie o dobroci Boga pozwala nam żywić wspaniałe nadzieje co do przyszłości. Niech w tym niełatwym życiu przyświeca nam nadzieja na nowe niebo i nową ziemię, w których będzie panowała sprawiedliwość, i gdzie nie będzie smutku, grzechu, bólu, ani łez.