Gdy Barnaba przybył i zobaczył działanie łaski Bożej, ucieszył się i zachęcał wszystkich, aby całym sercem wytrwali przy Panu. (Dzieje Apostolskie 11:23)

Barnaba przekonał się, że łaska Boża sprawiła wielkie dzieło nawrócenia wśród pogan w Antiochii. Zachęcał tych nowych braci i siostry, by całym sercem trwali przy Panu. Czy mamy w swym otoczeniu osoby młode lub niedoświadczone w wierze? Bądźmy dla nich zbudowaniem i zachętą do trwania w wierze, nadziei i miłości. Dawajmy im dobry przykład i okazujmy szczere zainteresowanie.

Sam zaś Pan nasz Jezus Chrystus i Bóg, Ojciec nasz, który nas umiłował i przez łaskę udzielił nam nie kończącego się pocieszenia i dobrej nadziei, niech pocieszy serca wasze i niech utwierdzi we wszelkim czynie i dobrej mowie!

2 Tesaloniczan 2:16-17

Zakończenia listów – podobnie jak życzenia – bywają trudne do zredagowania, zwłaszcza jeśli zależy nam na tym, by były oryginalne. Czego Paweł życzył adresatom tego listu? Tego, by Duch Święty rozwiał ich smutek oraz uczynił spełnianie dobrych uczynków czymś niemal odruchowym i automatycznym. Moim zdaniem piękne słowa!

Drogi Boże – utwierdź mnie, moje siostry i braci we wszelkim czynie i dobrej mowie oraz napełnij nasze serca radością, byśmy mogli Cię wielbić.

Do refleksji:

„(Bóg) chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy.”

1 List do Tymoteusza 2:4 (Biblia Warszawska)

Może czasem patrząc na kogoś ze swoich bliskich lub z przyjaciół, myślisz sobie, że Pan Bóg może chcieć zbawić wszystkich innych, ale nie „jego”, albo „ją”. Może modląc się o czyjeś zbawienie tracisz nadzieje, bo nie widzisz żadnych zmian. Albo widząc kogoś kto w swoim życiu jest na samym dnie, myślisz, że dla niego to już nie ma ratunku, więc nie będziesz mu nawet wspominał o Jezusie Chrystusie. Co jednak Biblia mówi na ten temat? Bóg chce, aby WSZYSCY byli zbawieni i żeby poznali prawdę. Bogu na wszystkich ludziach zależy. On każdego kocha. Nie zniechęcaj się więc. Módl się nadal o innych i opowiadaj im o Zbawicielu. A resztę zostaw Panu BoguJ

Do refleksji: 

1. W jaki sposób możesz innym opowiadać o Panu Jezusie?
2. Do poznania jakiej prawdy mają dojść ludzie? 

Jakże cię mogę porzucić, Efraimie, i jak opuścić ciebie, Izraelu? Jakże cię mogę równać z Admą i uczynić podobnym do Seboim? Moje serce na to się wzdryga i rozpalają się moje wnętrzności. Nie chcę, aby wybuchnął płomień mego gniewu i Efraima już więcej nie zniszczę, albowiem Bogiem jestem, nie człowiekiem; pośrodku ciebie jestem Ja – Święty, i nie przychodzę, żeby zatracać.

Ozeasza 11:8-9

W rozdziale tym we wzruszający sposób opisano miłość Boga do Izraela, który w owym czasie trwał w odstępstwie i czcił Baala. W słowach Jahwe jest nadzieja, że Jego lud zawróci z drogi niewierności i odzyska zdrowie duchowe. Tak też się stało – Hebrajczycy powrócili z niewoli, która była karą za ich nielojalność wobec Stwórcy. Jeśli nie jesteś zadowolony lub zadowolona ze swego stanu duchowego i przytłacza cię brzemię poczucia winy, to przyjmij wiarą dzisiejsze Słowo. Zaufaj Bożej łasce, która może cię odnowić i odświeżyć duchowo, dając pewną nadzieję na przyszłość. 

Nie pokładajcie ufności w książętach ani w człowieku, u którego nie ma wybawienia.

Ten tekst nie jest wezwaniem do porzucenia myśli o braterstwie ludzi. Jest raczej przestrogą. Czasami ludzie próbują zająć miejsce Boga – zawsze z tragicznym skutkiem. Dwa wersety dalej czytamy: „Szczęśliwy, komu pomocą jest Bóg Jakuba, kto ma nadzieję w Panu, Bogu swoim.”

Drogi Boże – pomóż mi ufać Ci i w Tobie pokładać moją nadzieję.

Do refleksji:

1. Co lub kto jest Twoją nadzieją?