Albowiem dałem wam przykład, byście i wy czynili, jak Ja wam uczyniłem.

Ewangelia Jana13:15 (Biblia Warszawska)

Po czym można poznać dobrego nauczyciela? Z pewnością nie tylko po tym, co mówi, ale głównie po tym, czy sam wykonuje to, czego uczy. Kiedy nie tylko mówi, jak ma być, ale pokazuje, jak to ma wyglądać w praktyce.

Pan Jezus pod tym względem jest doskonałym przykładem, gdyż nie nakazał nam ludziom niczego, czego by sam najpierw nie pokazał. Kiedy mówił o przebaczaniu, miłości do bliźnich (w tym również do wrogów), o okazywaniu szacunku czy też o codziennym czasie spędzanym z Bogiem, to możemy znaleźć w Biblii wiele dowodów na to, że On sam tak czynił. Ma więc prawo do tego, by cię zachęcać, byś żył tak jak On. Oczywiście nie zawsze łatwo jest postępować tak jak Pan Jezus, ale jest to możliwe – z Jego pomocą.

Do refleksji:

1. Czy podejmiesz Jego wyzwanie, by postępować tak jak On?
2. W jakich sytuacjach najtrudniej jest Ci postępować tak, jak Pan Jezus by tego oczekiwał? Dlaczego?
3. Skąd w ogóle możesz wiedzieć co czynić, by postępować jak Pan Jezus?

Umiłowani, miłujmy się nawzajem, gdyż miłość jest z Boga, i każdy, kto miłuje, z Boga się narodził i zna Boga.

1 List Jana 4:7 (Biblia Warszawska)

Większość rzeczy, które potrafisz zrobić, to z pewnością takie, których nauczyłeś się od innych: od rodziców, dziadków, nauczycieli czy przyjaciół. Żeby nauczyć się danej rzeczy, najpierw musiałeś zapewne obserwować kogoś, kto ją wykonuje, a później albo sam zacząłeś go naśladować, albo ten ktoś uczył cię tego krok po kroku. Tak jest z nauką jedzenia, chodzenia, mówienia, jazdy na rowerze, czytania, pisania itp.

Pan Bóg doskonale wie, że sami potrafilibyśmy zrobić bardzo mało dobrych rzeczy. I właśnie dlatego, On najpierw pokazał nam jak kochać, a dopiero później wymaga tego od nas. Posłał swojego Syna Jezusa Chrystusa, który pokazywał nam w bardzo praktyczny sposób, jak każdego dnia okazywać miłość Bogu i ludziom. Jego miłość jest tak wielka, że zaprowadziła Go aż na krzyż, aby umrzeć za twoje i innych ludzi grzechy. Dlaczego to zrobił? Aby każdy, kto w Niego uwierzy, mógł z Boga się narodzić, aby mógł poznać i doświadczyć prawdziwej Bożej miłości, przebaczenia, radości, pokoju i aby potrafił innym okazywać tę miłość, której sam od Boga doświadczył. Jeżeli więc pragniesz prawdziwie kochać innych, musisz najpierw poznać Boga osobiście, uwierzyć w to, co Pan Jezus zrobił dla ciebie i zaprosić Go do swojego życia.

Do refleksji:

1. Czy znasz już Boga osobiście? Czy zaprosiłeś Go do swojego życia, serca?
2. Czy potrafisz kochać innych ludzi i okazywać im swoją miłość? Dlaczego?

Przystąpcie bliżej do Boga, to i On zbliży się do was. Oczyśćcie ręce, grzesznicy, uświęćcie serca, ludzie chwiejni!

Jakuba 4:8

Jeśli zbliżysz się do Boga, to On na pewno zbliży się do ciebie. On niejako pobiegnie na spotkanie z tobą, jak to uczynił ojciec syna marnotrawnego. On czule cię obejmie swą opieką i otoczy swym miłosierdziem. Doznasz przebaczenia i uzdrowienia duszy. Nie możesz jednak ciągnąć za sobą swoich grzechów, lecz musisz je znienawidzić i porzucić, w czym pomoże ci oczyszczenie się we krwi Jezusa.

Upokórzcie się więc pod mocną ręką Boga, aby was wywyższył w stosownej chwili.

1 Piotra 5:6

Jedną z najważniejszych rzeczy, których Bóg oczekuje od wierzących jest okazanie pokory – pokory wobec Boga i względem innych ludzi. Nie zrobimy postępów, jeśli nie uznamy naszej potrzeby społeczności z Bogiem oraz z innymi wierzącymi. Bóg nie potrzebuje dumnych wyznawców, lecz pokornych naśladowców.

Do refleksji:

1. Na ile jesteś człowiekiem pokornym? 

Apostoł Jan napisał: Po tym właśnie poznajemy, że jesteśmy w Nim. Kto twierdzi, że w Nim trwa, powinien również sam postępować tak, jak On postępował.

1 Jana 2:6

Apostoł Jan zwraca uwagę na fakt, że nie wystarczą same – nawet najpiękniejsze – deklaracje. Jeśli ktoś twierdzi, że zna Boga i Mu służy, powinien w swym postępowaniu wzorować się na Chrystusie. Po tym można poznać, czy naśladujemy Boga, że mamy prawdziwą miłość do naszych współwyznawców, natomiast nie miłujemy niczego, co nie podoba się Bogu. Chcąc, by tak było musimy być ludźmi, którzy przeszli z ciemności grzesznego życia do światłości życia całkowicie oddanego Bogu.

Do refleksji:

1. Jak – według Jana – można poznać czy jesteśmy w Chrystusie?
2. Dlaczego same deklaracje nie wystarczą?
3. Czego Bóg oczekuje od swoich naśladowców?