Kiedy więc będziecie sprzedawać coś bliźniemu albo kupować coś od bliźniego, nie wyrządzajcie krzywdy jeden drugiemu.

Kapłańska 25:14

Nieuczciwość i kłamstwo pochodzą od Szatana oraz biorą się z grzechu. Postępując nieuczciwie stajemy się dziećmi Diabła. Bóg w przeszłości karał ludzi nieuczciwych; czeka ich wieczne potępienie. Nieuczciwość wywołuje wiele szkód w świecie ludzkim i w życiu sprawcy zła. Dlaczego mamy być uczciwi? Bóg jest prawy, wolny od fałszu i prawdomówny, a my mamy Go naśladować. Słowo Boże zaleca, byśmy zachowali czyste sumienie. Uczciwość popłaca.

Nie ci, którzy przysłuchują się czytaniu Prawa, są sprawiedliwi wobec Boga, ale ci, którzy Prawo wypełniają, będą usprawiedliwieni.

Rzymian 2:13

Nie wystarczy słuchać Słowa Bożego, trzeba zgodnie z nim żyć. Nasz Zbawiciel przy pewnej okazji oświadczył: „Jeśli mnie miłujecie, przykazań moich przestrzegać będziecie” (Ewangelia Jana 14:15). Apostoł Jan wyraził podobną myśl w swoim liście: „Na tym polega miłość ku Bogu, że się przestrzega przykazań jego, a przykazania jego nie są uciążliwe” (1 Jana 5:3). Będąc dziećmi Bożymi, prowadzonymi przez Ducha, znajdujemy się w Nowym Przymierzu i Prawo Boże jest wypisane na naszych sercach przez Ducha Świętego. Jeśli chrześcijanin jest posłuszny Duchowi Świętemu, wówczas wypełnia on słuszne żądania Prawa. 

Kto szuka prawości, dobroci, ten znajdzie życie, (powodzenie) i chwałę.

(Przypowieści Salomona 21:21)

Główną myślą dzisiejszego tekstu jest zasada: ‘Co człowiek sieje, to i zbierać będzie’. W Starym Przymierzu oczekiwano zbiorów już tutaj na ziemi. W Nowym Przymierzu oczekujemy dojrzałych owoców naszego zasiewu dopiero po śmierci. Jednakże pobożność jest przydatna także do teraźniejszego życia. Trzeba być także gotowym ponieść cenę za sianie dla Ducha – niezrozumienie lub nawet prześladowania.

Tylko się strzeż bardzo i pilnuj siebie, byś nie zapomniał o tych rzeczach, które widziały twe oczy: by z twego serca nie uszły po wszystkie dni twego życia, ale ucz ich swych synów i wnuków. (Powtórzonego Prawa 4:9)

Jahwe przypomniał Izraelitom, by nie zapominali o Jego wielkich dziełach, których dokonał na ich oczach. Mieli o nich opowiadać swym dzieciom i wnukom. Problem drugiego i trzeciego pokolenia w rodzinach chrześcijańskich jest faktem, z którym trzeba się zmierzyć. Dawanie dobrego przykładu oraz wierne wpajanie dzieciom i wnukom niesfałszowanej nauki Słowa Bożego jest naglącą koniecznością. Nie zaniedbujmy tego obowiązku. Nie należy też lekceważyć wpływu, jaki na nasze pociechy wywierają rówieśnicy.

Ze wszystkich dobrych obietnic, które Pan uczynił domowi Izraela, żadna nie zawiodła, lecz każda się spełniła.

Jozuego 21:45

W jakimś sensie relacja z Bogiem jest bardzo prosta – sprowadza się do wiary wyrażonej posłuszeństwem. Kiedy Bóg obiecał Izraelitom Ziemię Obiecaną, mieli Mu zaufać i pójść po swoje. Jak zwykle, łatwiej powiedzieć, niż zrobić. W chwilach zwątpienia warto jednak pamiętać, że „każda (dana przez Boga obietnica) się spełniła”. Cały problem polega na tym, by pójść za Chrystusem w wierze. Pójść, bowiem siedzenie lub dreptanie w miejscu to nie jest wiara. Wszak On powiedział: „Pójdź za mną.” (Mat. 8:22)

Modlitwa:

Drogi Panie – spraw, bym uchwycił się Twoich obietnic i ufał Ci we wszystkich sytuacjach.

Do refleksji:

1. Jak można uczyć się zaufania do Boga?
2. Jakie wyzwania stoją dzisiaj przed naśladowcami Chrystusa?