Król Dawid powiedział: Kimże ja jestem, Panie mój, Boże, i czym jest mój ród, że doprowadziłeś mię aż dotąd?

2 Samuela 7:18

Gdy Dawid zapragnął zbudować świątynię, prorok Natan początkowo się na to zgodził, lecz Bóg objawił mu, że ma inne plany (7:1-7). Jahwe zapewnił Dawida, że wzbudzi mu potomka, który zbuduje świątynię, zaś tron Dawida będzie utrwalony na wieki (7:8-16). Wysłuchawszy tych obietnic, król upokorzył się przed Stwórcą, dziękując Mu za zaszczyt, którego dostąpił z łaski Bożej i uwielbiając Pana za Jego wielkość i dobroć dla Izraela (7:17-24).

Natan zapytał Dawida: Czemu zlekceważyłeś słowo Pana, popełniając to, co złe w Jego oczach? Zabiłeś mieczem Chetytę Uriasza, a jego żonę wziąłeś sobie za małżonkę. Zamordowałeś go mieczem Ammonitów.

2 Samuela 12:9

Dawid dopuścił się okropnego czynu – cudzołóstwa, a potem zabójstwa męża uwiedzionej kobiety. Sprawiedliwy Bóg ukarał go, wzbudzając poważne problemy w jego rodzinie. Dawid przyjął naganę i upokorzył się przed Bogiem. Pogodził się ze śmiercią dziecka, które narodziło się z cudzołożnego związku. Jahwe przebaczył mu i odnowił jego ducha. To przykład dla nas – nie zwlekajmy, tylko pokutujmy i pojednajmy się z Bogiem.

Do refleksji:

1. Czy masz mentora/przyjaciela, który pomaga ci kroczyć drogą wiary?
2. Jak nie pobłądzić w życiu?